Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με τον Νίκο, με την Αριστερά, στην Ευρώπη

Γιατί τώρα

Μπροστά μας περνάει το τρένο της ιστορίας· η μόνη απόφαση είναι αν θα επιβιβαστείς ή θα μείνεις απ΄έξω, έξω από την περιπέτεια, στην αποβάθρα της ατολμίας και της απραξίας. Αποφάσισα να επιβιβαστώ· επιπλέον, διάλεξα βαγόνι, το βαγόνι της ελπίδας και ενός νέου ανθρωπισμού.

Γιατί με το ΣΥΡΙΖΑ

Από τα υπάρχοντα πολιτικά σχήματα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο ελπιδοφόρο, είναι αυτό που περιέχει μέσα του το καινούργιο, τα σπέρματα μιας κοινωνίας όπως την ονειρευόμαστε και όπως την έχουμε ανάγκη. Γιατί είναι ένα κόμμα που μαθαίνει, που αλλάζει. Είναι, πιστεύω, το κόμμα που μπορεί να εκφράσει τη νέα αριστερά στον 21ο αιώνα. Και εγώ αισθάνομαι μέρος αυτής της νέας αριστεράς, που είναι ταυτοχρόνως ριζοσπαστική και πραγματιστική, που εργάζεται ταυτοχρόνως για το ψωμί και το όνειρο.

Γιατί στην Ευρώπη

Τα χρόνια της κρίσης δεν ακούστηκε στο Ευρωκοινοβούλιο η φωνή των θυμάτων και των αγωνιώντων.
Όσοι βρεθούν στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο θα έχουν καθήκον να υπερασπιστούν τους συμπολίτες τους και να προωθήσουν λύσεις για ανάκαμψη, με κάθε δυνατό τρόπο, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο.
Η αναβάθμιση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου και η ενισχυμένη παρουσία της European Left και της ομάδας European United Left–Nordic Green Left θα είναι πρόσθετη βοήθεια προς αυτή την κατεύθυνση.

Για το μέλλον των παιδιών μας

Αυτό που ζούμε δεν μπορεί να είναι το μέλλον, δεν μπορεί να περιέχει το μέλλον. Μπροστά μας ανοίγεται ένα πέλαγος δοκιμασιών: οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι νέοι που μεταναστεύουν, ο δημογραφικός μαρασμός, η συρρίκνωση των προνοιακών δομών, η άγρια απορρύθμιση των εργασικών σχέσεων. Κι όλα αυτά σε οικονομικό περιβάλλον συνεχιζόμενης ύφεσης, για έκτο χρόνο, αποεπένδυσης και αποπληθωρισμού.
Η Ελλάδα χρειάζεται σχέδιο ανασυγκρότησης και, κυρίως, όραμα για τους πολίτες. Πρέπει να βγούμε από την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία, την παθητικότητα, την ανάθεση της ζωής μας σε ψευδομεσσίες και γνωστούς καταστροφείς. Πρέπει να ξαναβρούμε την αυτοπεποίθηση και την αξιοπρέπειά μας. Να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας.
Στις μεγαλύτερες γενιές η Ελλάδα πρόσφερε απλόχερα ευκαιρίες για μόρφωση, ευημερία, εργασία, ατομική και συλλογική πρόοδο. Αυτές τις ευκαιρίες οφείλουμε να τις δώσουμε και στις νεότερες γενιές, μαζί με την αναβάπτιση όλων μας στις απειλούμενες αξίες της δημοκρατίας. Τίποτε λιγότερο, μόνο περισσότερο, από τις αξίες των μεγάλων επαναστάσεων: Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…