Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι Βρικόλακες


Εκλαψε, λέει, ο Κοκός για τον βρικόλακα πατέρα του...

Στα διάλα!

Εργολαβία πήρε το Θέμα  το θέμα του μονάρχη -μετά τις εργολαβίες Χρυσής Αυγής και Σφακιανάκη- και το σκηνικό που στήνει στην Ελλάδα. Γράφει:

"Μια πρωτότυπη για τα ελληνικά δεδομένα σκηνή «βασιλικής συγκίνησης» κατέγραψε εχθές το βράδυ ο φακός του protothema.gr κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του ντοκιμαντέρ για τη ζωή του «ασυνήθιστου» όπως αποκαλείται, Βασιλιά Παύλου που πραγματοποιήθηκε στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη. Πιο συγκεκριμένα από την πάγια αυστηρότητα και το πρωτόκολλο που για χρόνια κυριαρχούσε στον ελληνικό θρόνο, ο Κωνσταντίνος Γλίξμπουργκ πέρασε σε μια νέα φάση. Αυτήν της αυθεντικής δημόσιας συγκίνησης. Ειδικότερα, ο Κωνσταντίνος αναφερόμενος στο ντοκιμαντέρ που αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις με την προβολή του τις επόμενες ημέρες σε όλη τη χώρα καθώς για πρώτη φορά επιχειρεί να προσεγγίσει με διαφορετική ματιά την βασιλεία στην ταραγμένη περίοδο της χώρας μας μεταξύ των ετών 1947-1965, «λύγισε» και με κλάμα γοερό απέτισε φόρο τιμής στον πατέρα του. Αναφερόμενος στον δημιουργό του ντοκιμαντέρ δημοσιογράφο και σκηνοθέτη Νίκο Πολίτη, τόνισε πως «πραγματοποίησε ένα πραγματικά μεγάλο και πολύ καλό έργο». Με δάκρυα στα μάτια και δίχως να επιδιώξει να κρύψει την συγκίνηση του, ο Κωνσταντίνος υπογράμμισε στη συνέχεια πως «θα δείτε σε αυτό το ντοκιμαντέρ όχι μόνο έναν ασυνήθιστο Βασιλιά, αλλά πάνω από όλα έναν καλό άνθρωπο». Στους παρευρισκόμενους μάλιστα πολιτικούς Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και Στέφανο Μάνο αλλά και στον κ. Δοξιάδη, ο τέως βασιλιάς έκανε ειδική μνεία, ευχαριστώντας τους για την παρουσία τους και μιλώντας με θερμά λόγια για την υποστήριξη τους στο Στέμμα."

Μάααλιστα!

Ετσι εξηγούνται ΟΛΑ!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…