Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χώρος ιστορικής μνήμης τα πρώην κρατητήρια της Γκεστάπο

Ο χώρος είναι επισκέψιμος Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο από τις 10.00 – 14.00 πληροφορίες 2109099556, 2103243581 Στην είσοδο υπάρχει ένα κατατοπιστικότατο φυλλάδιο με ιστορικά στοιχεία και φυσικά η φωτογράφιση επιτρέπεται. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο δεύτερο υπόγειο η Θεατρική Εταιρεία Πόλις παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση «Κοραή 4 - Προσβάσιμος χώρος».
Αυτή η πόλη πάντα επιφυλάσσει εκπλήξεις. 
Είναι κάποιες γωνιές, κρυμμένες από τη βοή του πλήθους και τον αχταρμά του νεοελληνικού οικιστικού τοπίου που σε κάνουν να νιώθεις ότι βρίσκεσαι αλλού. Που κουβαλούν μια ιστορία, άγνωστη στους περισσότερους.
Έναν τέτοιο χώρο επισκέφτηκα πριν από μέρες στο κέντρο της Αθήνας στον πεζόδρομο της Κοραή. Εκεί στον αριθμό 4, στα υπόγεια του κτιρίου της Εθνικής Ασφαλιστικής, δίπλα από τον κινηματογράφο «Άστυ» βρίσκονταν την περίοδο της Κατοχής τα κρατητήρια της Γερμανικής Διοίκησης της Komandantur. 
Έξι μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους σ’ ένα αποπνικτικό χώρο στοιβαζόταν καθημερινά δεκάδες κρατούμενοι πριν προωθηθούν σε φυλακές, στρατόπεδα συγκέντρωσης εκτελεστικά αποσπάσματα. 
Μικρά παιδιά, γυναίκες, άντρες. Σαλταδόροι, λαθρεπιβάτες στα τραμ της εποχής, απατεώνες, αντιστασιακοί, όλοι μαζί να περιμένουν την επόμενη ημέρα. Στο κέντρο της πόλης αλλά τόσο μακριά από αυτήν. 
Πολλοί άφησαν το αποτύπωμά τους στην ιστορία σκαλίζοντας τους τοίχους της φυλακής τους. Ποιήματα, εικόνες, πορνογραφήματα, το όνομα του καταδότη, ευχές, παρακλήσεις, κατάρες παράπονα - όλα περνούν μπροστά σου σκαλισμένα στους τοίχους. Και παρατηρώντας τις νοιώθεις δίπλα σου τις σκιές των κρατούμενων, ακούς την ανάσα τους και το μπαγλαμαδάκι που παίζει στη γωνία μαζί με την κραυγή νερό – διψάω… 
Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…