Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Η ηγεσία της ΠΟΣΠΕΡΤ δεν εννοεί να καταλάβει ότι ο αγώνας για πολιτισμό και ενημέρωση δεν έχει ιδιοκτήτες.
Αντιμετωπίζει τους ανθρώπους του πολιτισμού σαν μαριονέτες που της κάνουν τη δουλειά και όταν έχουν απόψεις τους πετάει ένα ξεγυρισμένο μαύρο δήθεν για την υπεράσπιση του αγώνα της ΕΡΤ. 
Το Δεύτερο Πρόγραμμα που βγήκε στον αέρα τον Δεκέμβριο του 2013 δεν έτυχε ούτε πέτυχε. Ήρθε σαν ώριμο αίτημα μιας κοινότητας παραγωγών και ακροατών που πέρασαν στην πλευρά των παραγωγών όταν αυτό ήταν απολύτως αναγκαίο.
Βγήκε με όρους εθελοντικής προσφοράς για το αγαθό της ραδιοφωνίας που ήταν πάντα σε δεύτερη μοίρα και όσο υπήρχε η ΕΡΤ μετά το σύντομο πέρασμα του Μάνου Χατζιδάκι από αυτή.
Σήμερα οι ιδιοκτήτες του αγώνα της ΕΡΤ έκοψαν το σήμα του Δεύτερου με πρόσχημα ότι δεν εκπέμπει με την έγκρισή τους.
Δεν θα τους περάσει.
Οι ακροατές και οι εργαζόμενοι θα απομονώσουν τις αυταρχικές πρακτικές γιατί οι αγώνες τους γίνονται με τη σημαία της δημοκρατίας.
Αυτά που διακινούνται ως συκοφαντία ότι κάποιοι "θέλουν να φτιάξουν μαγαζιά και εταιρείες για να κονομάνε" επιστρέφονται με τη συσκευασία λάσπης στους διακινητές τους. Το μόνο μαγαζί απ' ό.τι φαίνεται που λειτουργεί χωρίς καμία διαφάνεια είναι το μαγαζί της ΠΟΣΠΕΡΤ και του προέδρου της. 
Στο ψήφισμα της 9/3 οι παραγωγοί και η τεχνική ομάδα του αυτοδιαχειρόμενου Δεύτερου τονίσαμε ότι στη μετά το μαύρο εποχή το Δεύτερο ή θα είναι Ελεύθερο ή δεν θα υπάρξει. Οι συνδικαλιστές της ηγεσίας της ΠΟΣΠΕΡΤ διάλεξαν όπως παλιότερα κάποιοι κυβερνητικοί συνομιλητές τους να κλείσουν το Δεύτερο. Εμείς είμαστε εδώ για να το κρατήσουμε ανοιχτό. 

Εκπέμπουμε από την εφεδρική υποδομή του metadeftero.gr και σύντομα σε όλη την Ελλάδα από τους τοπικούς σταθμούς της ΕΡΑ που δεν έχουν πέσει στην αγκαλιά του μαύρου


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…