Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οταν οι αγράμματοι λογοκρίνουν

Η γενιά μας είναι  αγράμματη. Και φροντίζει να το αποδεικνύει συνεχώς με μικρές ή μεγάλες πράξεις. Το πρώτο πράγμα που μισεί ένας αγράμματος είναι η Ιστορία. Τον κουράζει. Δυσανασχετεί με αυτή γιατί δεν μπορεί ούτε να συνθέσει ούτε να αποδομήσει ούτε να αναλύσει ούτε να συνδυάσει γεγονότα. Την σιχαίνεται την Ιστορία. Οχι μόνο αυτή που έχει γραφτεί αλλά και εκείνη που έρχεται...

Κι αφού ο αγράμματος μισεί την Ιστορία καταστρέφει συνειδητά ή ασυνείδητα και τα ιστορικά εργαλεία. Τα ντοκουμέντα, τα αρχεία, τις αναφορές, τις μαρτυρίες, τις συνεντεύξεις. Κάθε τι που θα ήταν χρήσιμο για τον μελλοντικό ιστορικό ή σπουδαστή της Ιστορίας.

Τα παραδείγματα είναι νωπά. Φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους αλλά απολύτως ΟΜΟΙΑ.

Το πρώτο αφορά της άκριτη διαμαρτυρία για το ένθετο που ήθελε να βάλει στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ο εκδότης της. Ενα βλακώδες περιοδικάκι με μια ακόμη πιο βλακώδη συνέντευξη του τέως μονάρχη της Ελλάδας.

Βλακώδες-ξεβλακώδες όμως το περιοδικάκι αυτό αφού κυκλοφόρησε αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο αφού ακριβώς περιλαμβάνει την μαρτυρία ενός (αρνητικού) πρωταγωνιστή της ελληνικής Ιστορίας που για μια ακόμη φορά ψεύδεται ασύστολα. Τα ψέμματα του μπορούσαν κάλλιστα να αντικρουσθούν μέσα στο φύλλο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ με άρθρα και ντοκουμέντα. Ολο μαζί θα ήταν ένα πολύτιμο εργαλείο. Ασχετα αν ενοχλούσε κάποιος.

Από την Ιστορία όμως δεν σβήνεις ό,τι σε ενοχλεί. Το παρουσιάζεις και το εντάσσεις μέσα στο ιστορικό πλαίσιο.Ακόμη και το "για να δω τι λέει αυτός ο μαλάκας" έχει σημασία. Πόσο μάλλον όταν "αυτός ο μαλάκας" προσπαθεί να ενεργοποιήσει πάλι την παρουσία του στα πολιτικά δρώμενα. Οπότε τότε ξεσκεπάζεις ΚΑΙ αυτό!

Το να μην κυκλοφορήσει το ένθετο δεν ήταν πράξη λογοκρισίας με την κλασσική έννοια (λογοκρισία ασκεί πάντα η εξουσία, ο ισχυρός). Ηταν καθαρή αγραμματοσύνη και εμμονή!

Το δεύτερο συμβάν αφορά το βιβλίο του Κουφοντίνα που κυκλοφόρησε προχθές από τις εκδόσεις Λιβάνη. Μέγας κουρνιαχτός σηκώθηκε. Δεν έπρεπε... Πως το έκαναν... Γιατί να εκδοθεί βιβλίο ενός δολοφόνου... Εμείς δεν το πουλάμε από το μαγαζί μας... Και άλλες αγράμματες ανοησίες!

Το βιβλίο είναι κακό ως βιβλίο. Ενα "επαναστατικό" Αρλεκιν είναι με μπόλικες σεκάνς περιπέτειας από το "αντάρτικο πόλης". Ωραία!

Δεν παύει όμως να είναι και αυτό ένα ιστορικό ντοκουμέντο γραμμένο από έναν ακόμη πρωταγωνιστή (κι αυτόν αρνητικό) της ελληνικής ιστορίας. Είναι μια μαρτυρία που στέκεται δίπλα στα πρακτικά της δίκης της "17 Νοέμβρη", τις μαρτυρίες των θυμάτων, άλλες αναλύσεις και βιβλία.

Αρα χρήσιμο!

Ξανά εδώ αγράμματες αντιδράσεις. Αυτή τη φορά από το πιο αγράμματο κομμάτι του πολιτικού κόσμου: τους νεοφιλελεύθερους. Τους συνειδητά ηλίθιους.  Τους δημοσιογραφίσκους των τηλεπαράθυρων.

Μέσα σε αυτή την ένθεν και ένθεν αγραμματοσύνη βουλιάζουμε και αυτοκαταστρεφόμαστε. Λόγω αγραμματοσύνης δεν αναλαμβάνουμε καμιά απολύτως ευθύνη και κρύβουμε τις βρομιές μας κάτω από το χαλάκι. Γιατί φτύνοντας την ιστορία στην ουσία αποφεύγουμε τον καθρέφτη μας. Να δούμε το χάλι μας το μαύρο που κάποτε ανεχόμασταν, για παράδειγμα, έναν Γλίξμπουργκ και αργότερα χαμογελούσαμε με τις βλαμμένες προκηρύξεις των πιστολέρο. Την ίδια ώρα που Τράπεζες, Πολιτικοί και ΜΜΕ μας έσκαβαν το λάκκο.

Κι αυτό είναι χειρότερο ακόμη και από την οικονομική κρίση που μας ξεσκίζει...

Γι' αυτό άλλωστε και θα μας πάρει το ποτάμι και η ποταμιά!


Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…