Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οταν οι αγράμματοι λογοκρίνουν

Η γενιά μας είναι  αγράμματη. Και φροντίζει να το αποδεικνύει συνεχώς με μικρές ή μεγάλες πράξεις. Το πρώτο πράγμα που μισεί ένας αγράμματος είναι η Ιστορία. Τον κουράζει. Δυσανασχετεί με αυτή γιατί δεν μπορεί ούτε να συνθέσει ούτε να αποδομήσει ούτε να αναλύσει ούτε να συνδυάσει γεγονότα. Την σιχαίνεται την Ιστορία. Οχι μόνο αυτή που έχει γραφτεί αλλά και εκείνη που έρχεται...

Κι αφού ο αγράμματος μισεί την Ιστορία καταστρέφει συνειδητά ή ασυνείδητα και τα ιστορικά εργαλεία. Τα ντοκουμέντα, τα αρχεία, τις αναφορές, τις μαρτυρίες, τις συνεντεύξεις. Κάθε τι που θα ήταν χρήσιμο για τον μελλοντικό ιστορικό ή σπουδαστή της Ιστορίας.

Τα παραδείγματα είναι νωπά. Φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους αλλά απολύτως ΟΜΟΙΑ.

Το πρώτο αφορά της άκριτη διαμαρτυρία για το ένθετο που ήθελε να βάλει στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ο εκδότης της. Ενα βλακώδες περιοδικάκι με μια ακόμη πιο βλακώδη συνέντευξη του τέως μονάρχη της Ελλάδας.

Βλακώδες-ξεβλακώδες όμως το περιοδικάκι αυτό αφού κυκλοφόρησε αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο αφού ακριβώς περιλαμβάνει την μαρτυρία ενός (αρνητικού) πρωταγωνιστή της ελληνικής Ιστορίας που για μια ακόμη φορά ψεύδεται ασύστολα. Τα ψέμματα του μπορούσαν κάλλιστα να αντικρουσθούν μέσα στο φύλλο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ με άρθρα και ντοκουμέντα. Ολο μαζί θα ήταν ένα πολύτιμο εργαλείο. Ασχετα αν ενοχλούσε κάποιος.

Από την Ιστορία όμως δεν σβήνεις ό,τι σε ενοχλεί. Το παρουσιάζεις και το εντάσσεις μέσα στο ιστορικό πλαίσιο.Ακόμη και το "για να δω τι λέει αυτός ο μαλάκας" έχει σημασία. Πόσο μάλλον όταν "αυτός ο μαλάκας" προσπαθεί να ενεργοποιήσει πάλι την παρουσία του στα πολιτικά δρώμενα. Οπότε τότε ξεσκεπάζεις ΚΑΙ αυτό!

Το να μην κυκλοφορήσει το ένθετο δεν ήταν πράξη λογοκρισίας με την κλασσική έννοια (λογοκρισία ασκεί πάντα η εξουσία, ο ισχυρός). Ηταν καθαρή αγραμματοσύνη και εμμονή!

Το δεύτερο συμβάν αφορά το βιβλίο του Κουφοντίνα που κυκλοφόρησε προχθές από τις εκδόσεις Λιβάνη. Μέγας κουρνιαχτός σηκώθηκε. Δεν έπρεπε... Πως το έκαναν... Γιατί να εκδοθεί βιβλίο ενός δολοφόνου... Εμείς δεν το πουλάμε από το μαγαζί μας... Και άλλες αγράμματες ανοησίες!

Το βιβλίο είναι κακό ως βιβλίο. Ενα "επαναστατικό" Αρλεκιν είναι με μπόλικες σεκάνς περιπέτειας από το "αντάρτικο πόλης". Ωραία!

Δεν παύει όμως να είναι και αυτό ένα ιστορικό ντοκουμέντο γραμμένο από έναν ακόμη πρωταγωνιστή (κι αυτόν αρνητικό) της ελληνικής ιστορίας. Είναι μια μαρτυρία που στέκεται δίπλα στα πρακτικά της δίκης της "17 Νοέμβρη", τις μαρτυρίες των θυμάτων, άλλες αναλύσεις και βιβλία.

Αρα χρήσιμο!

Ξανά εδώ αγράμματες αντιδράσεις. Αυτή τη φορά από το πιο αγράμματο κομμάτι του πολιτικού κόσμου: τους νεοφιλελεύθερους. Τους συνειδητά ηλίθιους.  Τους δημοσιογραφίσκους των τηλεπαράθυρων.

Μέσα σε αυτή την ένθεν και ένθεν αγραμματοσύνη βουλιάζουμε και αυτοκαταστρεφόμαστε. Λόγω αγραμματοσύνης δεν αναλαμβάνουμε καμιά απολύτως ευθύνη και κρύβουμε τις βρομιές μας κάτω από το χαλάκι. Γιατί φτύνοντας την ιστορία στην ουσία αποφεύγουμε τον καθρέφτη μας. Να δούμε το χάλι μας το μαύρο που κάποτε ανεχόμασταν, για παράδειγμα, έναν Γλίξμπουργκ και αργότερα χαμογελούσαμε με τις βλαμμένες προκηρύξεις των πιστολέρο. Την ίδια ώρα που Τράπεζες, Πολιτικοί και ΜΜΕ μας έσκαβαν το λάκκο.

Κι αυτό είναι χειρότερο ακόμη και από την οικονομική κρίση που μας ξεσκίζει...

Γι' αυτό άλλωστε και θα μας πάρει το ποτάμι και η ποταμιά!


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…