Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2014

Η μάχη που ποτέ δεν άρχισε

Εχουν δει πολλά τα μάτια μου τα τελευταία 40 και βάλε χρόνια, αυτό όμως που είδα και έζησα χθες δεν έχει προηγούμενο. Με κρατημένη την ανάσα είδαμε να εξαγγέλεται μια μάχη, μια μάχη που θα μπορούσε να ήταν η μεγαλύτερη στα πολιτικά χρονιά της χώρας από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Μία μάχη που θα μπορούσε να δώσει μέσα σε λίγη ώρα ένα οριστικό τέλος στους Τυράννους που κυβερνούν αυτό τον τόπο γονατίζοντας μια ολόκληρη κοινωνία. Η παρτίδα μπορούσε να κερδηθεί με δύο κινήσεις. Εγινε η μία, η πρόταση δυσπιστίας, ακολούθησε ένα πρωτοφανές κοινοβουλευτικό πραξικόπημα κι ενώ προηγουμένως ο πανικός είχε σκορπίσει τη συμμορία αυτών που κυβερνούν στους πέντε ανέμους. Και μετά...

...οπισθοχώρηση! Με την ουρά στα σκέλια! Ηττα χωρίς μάχη!

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μόνο ένα δρόμο: την παραίτηση της Κ.Ο. έτσι ώστε να προκαλέσει εκλογές. Θα ακουλουθούσαν και άλλοι. Θα ακολουθούσε και ο κόσμος στους δρόμους. Δεν το έκανε!

Η Ιστορία δεν πρόκειται να συγχωρέσει την 30η Μαρτίου του 2014.

Ας επιστρέψουμε λοιπόν σ…

Κράτος βασανιστής και δολοφόνος

RT @AnemosNaftilos Για το δολοφόνο υπάρχει ο νόμος. Για το κράτος-δολοφόνο τι υπάρχει; pic.twitter.com/Px8UETrBQM
— Jo Di (@jodi2014) March 28, 2014

Την Κυριακή ψηφίζεται το νέο μνημόνιο, την Τρίτη συναντιούνται οι υπουργοί Οικονομικών

Πέθανε ο Piazza del popolo

Γράφει ο Niko Ago
Με τον Νίκο Βαβατσικλή, δεν γνωριζόμασταν. Το όνομά του, το είχα ακουστά από μια δικαστική περιπέτεια που κέρδισε, και καθιερώθηκε η ανωνυμία των blogs. Ως blogger, είχα παρακολουθήσει συστηματικά την υπόθεση. Επισκεπτόμουν συχνά το blog του, και θαύμαζα τη μαχητικότητά του. Στα περιφερειακά μέσα, βρίσκεις συχνά ειδήσεις που δεν τις «αγγίζουν» αυτά του κέντρου. Ανέβασε κείμενο μέχρι την 20η Μαρτίου.
Περισσότερα εδώ

Η εμφύλια αλήθεια (Πάνος Θεοδωρίδης)

Οι αιτιάσεις του κυρίου Νίκου Δήμου, δεν είναι τμήμα της συμβατικής Ιστορίας. Χωρίς να εκτιμώ ιδιαίτερα αρκετές ποικιλίες της τυπικής ιστορικής μεθόδου, τις σέβομαι πάντως παραπάνω από την  ερασιτεχνική τσαλαβούτα. H συστημική προσέγγιση έχει αλγεινά ανάπηρο ύφος, φωτοκουβελικής επίνοιας κουκουλώματα, προσκύνηση των υποσημειώσεων και μηχανικές στρώσεις από βιβλιογραφικό τίποτε, αλλά μπροστά στην τσαλαβούτα,αυτά μοιάζουν ζεστό καφεδάκι, έστω  μπαγιατεμένο σε καφενείο ορεινού χωριού, μετά από πεζοπορία σε λασπόβροχο.

Τα υπόλοιπα εδώ

Πρώτη «συνάντηση τροφής» των δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης

Το Σαββατοκύριακο 29-30 Μαρτίου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 82 συλλογικότητες και πρωτοβουλίες συναντιούνται για να ανταλλάξουν εμπειρίες, να συντονίσουν τα βήματά τους. Δείτε το σχετικό βίντεο που εξηγεί τι και πώς θα συμβεί, σημειώστε το αναλυτικό πρόγραμμα.

Δεκάδες αυτο-οργανωμένες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και συνεταιριστικά εγχειρήματα, με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων, δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια σε όλη τη χώρα, από τα χωράφια μέχρι τις γειτονιές των πόλεων. Αντιστέκονται στη μετατροπή της κοινωνίας σε «παράπλευρη απώλεια» των μνημονιακών πολιτικών και στην, πρωτοφανή για περίοδο ειρήνης, ανθρωπιστική κρίση. Το Σαββατοκύριακο 29-30 Μαρτίου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών 82 συλλογικότητες και πρωτοβουλίες συναντιούνται για να ανταλλάξουν εμπειρίες, να συντονίσουν τα βήματά τους. Γι’ αυτό το διήμερο και τις γενικότερες δράσεις των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης μίλησε στο φακό του left ο Χρήστος Γιοβανόπουλος εκ μέρους της «Αλληλεγγύης για όλους». Το πρόγραμ…

Vivian Maier: Η άγνωστη φωτογράφος

http://www.vivianmaier.com/
Η ιστορία της Βίβιαν Μάιερ αποκαλύπτεται στο ντοκιμαντέρ «Βρίσκοντας τη Βίβιαν Μάιερ» που προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.Τις φωτογραφίες της μπορεί κανείς να τις δει στην ιστοσελίδα της.

What if we rebuilt a spy-proof internet?

 for Creative Time Reports theguardian.com

What will life be like after the internet? Thanks to the mass surveillance undertaken by the National Security Agency and the general creepiness of companies like Google and Facebook, I've found myself considering this question. I mean, nothing lasts forever, right? There's a broad tech backlash going on right now; I wonder just how deep the disillusionment runs. I get the feeling that there are folks out there who would relish putting the internet behind us sooner rather than later. Imagine that: even the internet could be a thing of the past one day. What would that be like? No Facebook. No Google. No government nerds looking through your webcam. But could we become more secure without abandoning the internet? What if there's a third way? One that doesn't involve either passive resignation to being exploited or a Luddite smash-the-looms fantasy. What if we began to develop and encourage the adoption of machines a…

Ενα παραμύθι για τη γειτονιά

Της Λίνας Λιάκου Στην οικογένεια μας, ποστάρουμε πράγματα που μας αρέσουν στο facebook, ανταλλάσσουμε απόψεις στο twitter, ο καθένας από μας έχει το δικό του blog όπου δημοσιεύουμε τη δουλειά μας ή σκέψεις γενικά, δημιουργούμε στο foursquare λίστες με πράγματα και μέρη που πήγαμε και μας αρέσουν, συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που δεν έχουμε δει ποτέ από κοντά στο GitHub. Κατά τα άλλα μένουμε στον τέταρτο όροφο μιας πολυκατοικίας, με τους ενοίκους της οποίας δεν έχουμε ουδεμία επαφή παρά μόνο σε κάτι συνελεύσεις πολυκατοικίας, για τις οποίες ρίχνουμε κλήρο για το ποιος από τους τρεις μας θα έχει τη “χαρά” να πάει.   Πώς θα ήταν όμως οι γειτονιές μέσα στις οποίες ζούμε αν τα social media έπαιρναν σάρκα και οστά; Πόσο διαφορετική θα ήταν η καθημερινότητά μας αν χρησιμοποιούσαμε στην πολυκατοικία μας, στο οικοδομικό μας τετράγωνο και στη γειτονιά μας έστω κάποια από τα ψηφιακά εργαλεία και τις διαδικασίες που χρησιμοποιούμε στις online κοινότητές μας; Καταρχήν, θα είχαμε ποσοτικά δεδομένα …

Αντίο

Ο ΚΩΣΤΗΣ (ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ) ΤΗΝ ΚΟΠΑΝΗΣΕ, ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ…
Μια συνέντευξη του Κωστή Παπαγιώργη

Απεβίωσε ο Κωστής Παπαγιώργης | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | LiFO Ο Kωστής Παπαγιώργης μιλά στο Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
ΚΩΣΤΗΣ
ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ
22/03/2014@7:53Αυτοί που δεν μιλούνΗ παρακμή του ελληνικού κρατιδίου δεν μοιράζει απλώς φίμωτρα (πλέγματα δηλαδή για τη μουτσούνα των δίποδων ζώων), δεν υπαγορεύει απλώς να λέμε το ψωμί ψωμάκι, αλλά επιβάλλει και ένα είδος θορυβώδους σιωπής που κόβει τις φράσεις στη μέση, καταργεί ενίοτε τις χειραψίες και υποσκάπτει τεχνηέντως κάθε είδους συνομιλία. Οι πιο παρατηρητικοί έχουν να το λένε : είμαστε οι ίδιοι ή έχουμε αλλάξει χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι; Ζούμε στην ίδια χώρα ή μήπως μας νάρκωσαν και μας μετέφεραν σε κάποιο αλλόκοτο νησί; Είμαστε κάτοικοι, πολίτες, Έλληνες ή μαθαίνουμε καθημερινά τον ρόλο του αιχμαλώτου; Δεδομένου ότι πάσα κατάσταση δημιουργεί εκ των ενόντων και τον βάρδο της, ο εφευρέτης της λέξης «βασανίζομαι», που περπατάει πάνω στους τοίχους των Εξαρχείων σαν πελώρια…

Το "Γελαστό Παιδί"

How Greeks came to love a song by Irish writer Brendan Behan, who died 50 years ago this week
AuthorDamian Mac Con Uladh
Written in honour of Irish revolutionary hero Michael Collins, Brendan Behan's song 'The laughing boy', or 'To gelasto paidi' in its Greek translation, has come to stand for various Greek historical figures and events and is one of the most recognised songs of the last 40 years in Greece
It's one of composer Mikis Theordorakis' best-known pieces, a signature song that for almost 50 years has conveyed the desire for more democracy in Greece and the struggle against 1967-1974 military dictatorship. Indeed, so popular is the song "To gelasto paidi" ("The laughing boy") that it would be hard to find a Greek unable to put a name to or even recite some lines from the number, which is a common feature at school commemorations marking the Polytechnic students' uprising of November 1973. Yet despite the song's enduring …