Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περί Καρυπίδη (χωρίς τον Καρυπίδη) το ανάγνωσμα

Για σκέψου τότε, τον Σεπτέμβριο του '41, όταν κάποιοι "μουρλοί" αποφάσιζαν να ιδρύσουν το ΕΑΜ, τι θα γινόταν αν τους περνούσε απ' το μυαλό το face-control για το ποιος θα μπει και ποιος θα μείνει απ' έξω από το μέτωπο. Το πιο πιθανό θα ήταν οι πέντε-δέκα που σκέφτηκαν να ξεκινήσει η αντίσταση στην Ελλάδα να πήγαιναν σπίτι τους και να κλεινόντουσαν μέσα μέχρι να περάσει η ..."μπόρα" της Κατοχής.
Τα πράγματα βέβαια δεν έγιναν έτσι. Ηταν η απόφαση του Ιουλίου, της 6ης Ολομέλειας του ΚΚΕ που με απόφασή της καλούσε: «...τον ελληνικό λαό, όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις του σ' ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης».
Ολα τα κόμματα;
Ολο τον ελληνικό λαό;
Κι αν δηλαδή κάποιος, πριν τον πόλεμο ή και στις αρχές του, είχε βγει στο καφενείο του χωριού του και είχε φωνάξει "Ζήτω το Εθνος! Ζήτω ο Μεταξάς!", κι εκείνος θα μπορούσε να μπει στο ΕΑΜ;
Κι αν δηλαδή κάποιος έβγαζε τη δεκαετία του'30 μια φυλλάδα που εκθείαζε το τότε καθεστώς αλλά τώρα ήθελε να πάρει το όπλο, να βάλει δύο πολύγραφους σε ένα τσουβάλι και να ανέβει στο βουνό, κι εκείνος θα έβρισκε κλειστή την πόρτα του ΕΑΜ;
Κι ο παπάς με το θυμιατό του; Και η κοπελίτσα με το πιάνο και τα γαλλικά της; Κι ο λοχαγός με τη σκισμένη χλένη που κάποτε απέδωσε τιμές στον δικτάτορα;
Ολοι έξω; Επειδή κάποτε...
Σίγουρα θα υπήρχαν κάποτε, θα πει κανείς, μέσα στο τότε ΚΚΕ που θα είχαν αντιρρήσεις: "Και που το πάμε; Θα χάσουμε την ψυχή μας με όλους ετούτους. Θα χάσουμε την ταυτότητά μας. Αντε που θα μπει ο πάσα ένας στο μέτωπο!".
Οχι, δεν υπήρχαν τέτοιοι τότε. Και δεν υπήρχαν γιατί δεν υπήρχε η πολυτέλεια να υπάρχουν. Και δεν υπήρχαν γιατί ήταν λάθος να επικρατήσουν τέτοιες σκέψεις. Οχι μόνο γιατί τότε, όπως και τώρα, "όλα τα σκιαζε η φοβέρα" αλλά και γιατί ήξεραν πως, τι να κάνουμε, αυτό το λαό έχουμε, αυτή την κοινωνία, αυτούς τους συμπολίτες και συχωριανούς. Κανένας δεν γεννιέται αριστερός με "πεντιγκρί". Είναι η ζωή και η ανάγκη που μας φέρνει κοντά, που μας αλλάζει. Που ο χθεσινός αντίπαλος γίνεται σύμμαχος και ο σημερινός αγωνιστής μπορεί αύριο να γίνει ο εχθρός μας.
Φαντάσου να "δίκαζαν" τότε τον Ηλία Τσιριμώκο, όχι μόνο για το παρελθόν του αλλά και για τη μελλοντική του εξέλιξη. Συνιδρυτής του ΕΑΜ, χρόνια μετά, το '65, πρωθυπουργός με εντολή του Παλατιού.
Τι θέλω να πω μ' αυτά;
Πως ο πλούτος της Αριστεράς είναι ο πλούτος της Ιστορίας, είναι η μεγάλη, η αθησαύριστη εμπειρία των αγώνων για ελευθερία και χειραφέτηση. Είναι η αμφισβήτηση με όρους ορθολογισμού και όχι ρομαντισμού ή ιδεοληψιών, του κάθε τι υπαγορεύεται μόνο από το συμφέρον και το κέρδος. Αλλά και για κάθε τι μιλάει για "καθαρότητες". Φυλλαράκια στον άνεμο είναι οι "καθαρότητες" ή μαγαζάκια στη γωνία, μικρά και νοικοκυρεμένα.
Οταν φουσκώνει η θάλασσα της Ιστορίας δεν επιλέγεις ναύτες και κωπηλάτες ανάλογα το κατά πως σου φαίνεται η φάτσα τους και τι σκατά κουβέντιαζαν στα καπηλειά του λιμανιού. Επιλέγεις πορεία. Μπαίνεις στη βάρκα και παίρνεις τα κουπιά. Και δεν εμβολίζεις τις άλλες βάρκες δίπλα σου ούτε και αρνείσαι σε άλλους να ανεβούν στη δική σου.
Κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει!



Γιατι εμεις,δεν τραγουδαμε για να ξεχωρισουμε, αδελφε μου απ' τον κοσμο.

ΥΓ: Ολη αυτή η υπόθεση με τις υποψηφιότητες αντί για αυτογκόλ θα μπορούσε να είναι μια μεγάλη νίκη για τον ΣΥΡΙΖΑ. Διάβασμα ήθελε. Λίγο περισσότερο διάβασμα!

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…