Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περί Καρυπίδη (χωρίς τον Καρυπίδη) το ανάγνωσμα

Για σκέψου τότε, τον Σεπτέμβριο του '41, όταν κάποιοι "μουρλοί" αποφάσιζαν να ιδρύσουν το ΕΑΜ, τι θα γινόταν αν τους περνούσε απ' το μυαλό το face-control για το ποιος θα μπει και ποιος θα μείνει απ' έξω από το μέτωπο. Το πιο πιθανό θα ήταν οι πέντε-δέκα που σκέφτηκαν να ξεκινήσει η αντίσταση στην Ελλάδα να πήγαιναν σπίτι τους και να κλεινόντουσαν μέσα μέχρι να περάσει η ..."μπόρα" της Κατοχής.
Τα πράγματα βέβαια δεν έγιναν έτσι. Ηταν η απόφαση του Ιουλίου, της 6ης Ολομέλειας του ΚΚΕ που με απόφασή της καλούσε: «...τον ελληνικό λαό, όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις του σ' ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης».
Ολα τα κόμματα;
Ολο τον ελληνικό λαό;
Κι αν δηλαδή κάποιος, πριν τον πόλεμο ή και στις αρχές του, είχε βγει στο καφενείο του χωριού του και είχε φωνάξει "Ζήτω το Εθνος! Ζήτω ο Μεταξάς!", κι εκείνος θα μπορούσε να μπει στο ΕΑΜ;
Κι αν δηλαδή κάποιος έβγαζε τη δεκαετία του'30 μια φυλλάδα που εκθείαζε το τότε καθεστώς αλλά τώρα ήθελε να πάρει το όπλο, να βάλει δύο πολύγραφους σε ένα τσουβάλι και να ανέβει στο βουνό, κι εκείνος θα έβρισκε κλειστή την πόρτα του ΕΑΜ;
Κι ο παπάς με το θυμιατό του; Και η κοπελίτσα με το πιάνο και τα γαλλικά της; Κι ο λοχαγός με τη σκισμένη χλένη που κάποτε απέδωσε τιμές στον δικτάτορα;
Ολοι έξω; Επειδή κάποτε...
Σίγουρα θα υπήρχαν κάποτε, θα πει κανείς, μέσα στο τότε ΚΚΕ που θα είχαν αντιρρήσεις: "Και που το πάμε; Θα χάσουμε την ψυχή μας με όλους ετούτους. Θα χάσουμε την ταυτότητά μας. Αντε που θα μπει ο πάσα ένας στο μέτωπο!".
Οχι, δεν υπήρχαν τέτοιοι τότε. Και δεν υπήρχαν γιατί δεν υπήρχε η πολυτέλεια να υπάρχουν. Και δεν υπήρχαν γιατί ήταν λάθος να επικρατήσουν τέτοιες σκέψεις. Οχι μόνο γιατί τότε, όπως και τώρα, "όλα τα σκιαζε η φοβέρα" αλλά και γιατί ήξεραν πως, τι να κάνουμε, αυτό το λαό έχουμε, αυτή την κοινωνία, αυτούς τους συμπολίτες και συχωριανούς. Κανένας δεν γεννιέται αριστερός με "πεντιγκρί". Είναι η ζωή και η ανάγκη που μας φέρνει κοντά, που μας αλλάζει. Που ο χθεσινός αντίπαλος γίνεται σύμμαχος και ο σημερινός αγωνιστής μπορεί αύριο να γίνει ο εχθρός μας.
Φαντάσου να "δίκαζαν" τότε τον Ηλία Τσιριμώκο, όχι μόνο για το παρελθόν του αλλά και για τη μελλοντική του εξέλιξη. Συνιδρυτής του ΕΑΜ, χρόνια μετά, το '65, πρωθυπουργός με εντολή του Παλατιού.
Τι θέλω να πω μ' αυτά;
Πως ο πλούτος της Αριστεράς είναι ο πλούτος της Ιστορίας, είναι η μεγάλη, η αθησαύριστη εμπειρία των αγώνων για ελευθερία και χειραφέτηση. Είναι η αμφισβήτηση με όρους ορθολογισμού και όχι ρομαντισμού ή ιδεοληψιών, του κάθε τι υπαγορεύεται μόνο από το συμφέρον και το κέρδος. Αλλά και για κάθε τι μιλάει για "καθαρότητες". Φυλλαράκια στον άνεμο είναι οι "καθαρότητες" ή μαγαζάκια στη γωνία, μικρά και νοικοκυρεμένα.
Οταν φουσκώνει η θάλασσα της Ιστορίας δεν επιλέγεις ναύτες και κωπηλάτες ανάλογα το κατά πως σου φαίνεται η φάτσα τους και τι σκατά κουβέντιαζαν στα καπηλειά του λιμανιού. Επιλέγεις πορεία. Μπαίνεις στη βάρκα και παίρνεις τα κουπιά. Και δεν εμβολίζεις τις άλλες βάρκες δίπλα σου ούτε και αρνείσαι σε άλλους να ανεβούν στη δική σου.
Κι όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει!



Γιατι εμεις,δεν τραγουδαμε για να ξεχωρισουμε, αδελφε μου απ' τον κοσμο.

ΥΓ: Ολη αυτή η υπόθεση με τις υποψηφιότητες αντί για αυτογκόλ θα μπορούσε να είναι μια μεγάλη νίκη για τον ΣΥΡΙΖΑ. Διάβασμα ήθελε. Λίγο περισσότερο διάβασμα!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…