Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πετυχεσιά

Ο Γιώργος Τούλας, βλέποντας την υποψηφιότητα του παλαιού του συμφοιτητή δεν άντεξε και έγραψε αυτό:


Σε αυτή τη χώρα η μνήμη εκτός από ασθενής, όταν λειτουργεί, είναι και επιλεκτική, μάλλον. Υπάρχει μια σειρά πρόσωπων που λογικά θα έπρεπε λόγω της κακοδιαχείρησης και της εμπλοκής τους σε σκοτεινές σελίδες της νεότατης ελληνικής ιστορίας, να τα καταπίνει το σκότος. Όμως δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Οι άνθρωποι ας πούμε που βρέθηκαν γύρω από τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος για κάποιους περίεργους λόγους παραμένει στο απυρόβλητο και η μπάλα των ευθυνών παίρνει μόνο το Σημίτη και το Γιωργάκη.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο Άρης Σπηλιωτόπουλος. Απόφοιτος της σχολής Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Αθήνας, υπήρξε συμφοιτητής μου, αν και προσωπικά δεν τον θυμάμαι σε κανένα έδρανο στα 4 χρόνια που πέρασα στη σχολή.
Ενεπλάκη πολύ νωρίς με την πολιτική, ως σύμβουλος του τέως πρωθυπουργού, καθώς διετέλεσε διευθυντής της Γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού, Επικοινωνίας και Ιδεολογίας της Νέας Δημοκρατίας (1993-1997). Δηλαδή σε ηλικία μόλις 27 ετών. Ενδιαμέσως των σπουδών, κανονικών και μεταπτυχιακών, που λογικά τέλειωσαν γύρω στα 25 και το στρατό που ακολούθησε, εργάστηκε, λέει το βιογραφικό του, σε Μ. Βρετανία και Ελλάδα σε επιχειρήσεις και εταιρείες διαφήμισης και δημοσκοπήσεων και δίδαξε Πολιτική Επικοινωνία. Χρονικά δεν βγαίνει, όπως και αν το μετρήσεις, αλλά για να το λέει...
Μετά άρχισε η καριέρα στην πολιτική στα 27 και τέλειωσαν τα υπόλοιπα. Αφήνω στην άκρη τα διάφορα σκανδαλοθηρικά που ακούστηκαν κατά καιρούς, δεν με αφορούν. Ακόμα και τη θητεία στο υπουργείο Παιδείας. Ανεκδιήγητη και κείνη. Πηγαίνω στο χοντρό πακέτο του υπουργείου Τουρισμού. Έχω πολλούς φίλους που ασχολούνται επιχειρηματικά με τον Τουρισμό. Σπουδαίοι παράγοντες όλοι τους με καριέρα χρόνων στο χώρο και προσφορά. Κάθε φορά που η κουβέντα πηγαίνει στην πιο καταστροφική περίοδο του ελληνικού τουρισμού ένα όνομα αναφέρουν. Τον Άρη Σπηλιωτόπουλο. Οι ιστορίες που έχουν να διηγηθούν όλοι από την περίοδο της υπουργίας του είναι απίστευτες. Τρομερές ιστορίες αλόγιστης σπάταλης, μεγάλης ζωής, ντόλτσε βίτα με τα χρήματα του Ελληνικού δημοσίου και καθόλου αποτελεσματικότητα. Οι επισκέψεις του σε διεθνείς τουριστικές εκθέσεις έμοιαζαν με κείνες των Αράβων Κροίσων που βλέπαμε στις παλιές ελληνικές ταινίες. Οι λογαριασμοί που έφταναν πίσω στο υπουργείο υπογεγραμμένοι από κείνον ήταν να ζαλίζεσαι. Τα δώρα που έκανε στους ξένους καλεσμένους θρυλικά. Αλλά και τα φέσια που άφησε πίσω του. Από οδηγούς λιμουζίνας μέχρι τον ΕΟΤ, που οι καμπάνιες του που δεν πληρώθηκαν ποτέ οδήγησαν σε λουκέτο διαφημιστικές, δημιουργικά γραφεία και πολύ κόσμο στην τρέλα.
Αυτά είναι όσα κυκλοφορούν επίσημα. Ανεπίσημα είναι πολλαπλάσια. Κάνεις δεν ασχολήθηκε ποτέ με όλα αυτά. Και το τι κόστισαν στη χώρα. Αντίθετα μετά από ένα διάλειμμα εξαφάνισης από τα media ο Άρης επιστρέφει πανηγυρικά για να σώσει την Αθήνα. Διότι η εμπειρία του στη διαχείριση το επιτρέπει. Σε μια πόλη με χιλιάδες προβλήματα, στα όρια της κατάθλιψης ένας καλοαναθρεμμένος αστός με συνήθειες χλιδής νομίζω είναι η κατάλληλη περίπτωση σωτήρα. Για αυτό και τον διάλεξε ο Αντώνης . Για το παρελθόν και το μέλλον του. Μπράβο. Εξάλλου από τις σουίτες του Ριτς μέχρι τον Άγιο Παντελεήμονα ένα τσιγάρο δρόμος είναι...
Μπείτε και κάντε like εδώ για να ενημερώνεστε για όλα τα γραμμένα αποκλειστικά για το parallaximag.gr άρθρα.
- See more at: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/i-epityhia-epivraveyetai#sthash.jJxh5VLr.dpuf

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…