Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σεξισμός παλαιάς κοπής



Από την ιστορία ξέρουμε ότι ο Φρανσουά Μιτεράν λάτρευε τις γυναίκες. Οχι όλες, αλλά τη συντριπτική πλειονότητα αυτών. Αντιπαθούσε, για παράδειγμα, τη Μάργκαρετ Θάτσερ για την οποία είχε πει: «Δεν μ’ αρέσει. Ούτε ως γυναίκα, ούτε σαν άνδρας». Ευτυχώς οι Τόρις έχουν το βρετανικό φλέγμα και δεν εξέδωσαν ανακοίνωση για να καταδικάσουν τον σεξισμό του Γάλλου προέδρου και δεν δημιούργησαν κάποιο διπλωματικό επεισόδιο. Εξάλλου είχαν και τα δικά τους: η βουλευτής των Συντηρητικών Εντνα Κουρί χαρακτηριζόταν συχνά ως «η θηλυκή Μάργκαρετ Θάτσερ».
Φυσικά στην Ελλάδα θα πρέπει να έχει πολύ κουράγιο για να πει κάποιος «το μόνο καλό πράγμα που μπορώ να πω για την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι ότι είναι ανυπόφορη», όπως εξομολογήθηκε ο σκηνοθέτης Γουίλιαμ Γουάιλερ για την ηθοποιό Φράνσις Φάρμερ. Οπως επίσης θα χρειαζόταν μεγάλη δόση θάρρους για να ρωτήσει κάποιος δημοσιογράφος μια βαθύφωνη ηθοποιό όπως την Αμερικανίδα ηθοποιό Τάλουλα Μπανκχέντ «Σας έχουν περάσει ποτέ για άνδρα;» «Οχι αγαπητέ μου. Εσένα;», απάντησε η ευφυής σταρ.
Η Ζα Ζα Γκάμπορ είχε χαρακτηριστεί από τον Οσκαρ Λέβαντ ως «ο μοναδικός άνθρωπος που έφυγε από το σιδηρούν παραπέτασμα φορώντας το» και για την Κλόντια Σίφερ ο ηθοποιός Γουίλιαμ Λι Σκοτ είχε παρατηρήσει ότι «δεν μπορεί να περάσει ούτε μέσα από μια ανοιχτή πόρτα αν δεν της δοθούν αναλυτικές οδηγίες». Προφανώς και σεξιστικώς, αναφερόταν στην ευφυΐα της.
«H Νάνσι Ρίγκαν έπεσε κάτω κι έσπασε την κόμμωσή της», είχε παρατηρήσει ο θρυλικός Αμερικανός παρουσιαστής Τζόνι Κάρσον, κάτι που φυσικά είναι απαγορευμένο εν Ελλάδι να ειπωθεί για την κ. Τζάκρη, η κόμμωση της οποίας έχει κοινά με εκείνη της πρώην Πρώτης Κυρίας των ΗΠΑ. Και πόσο πιο σεξιστικός να γίνει ένας κωμικός από τον Τζέι Λίνο που σχολίασε: «Στην Καλιφόρνια 50 γυναίκες που διαμαρτύρονταν για τον επικείμενο πόλεμο στο Ιράκ ξάπλωσαν γυμνές στον δρόμο κάνοντας έκκληση στον Τζορτζ Μπους για “Ειρήνη”. Σωστή κίνηση, λάθος πρόεδρος...»
Και τι μπορεί να πει η βουλευτής των Εργατικών Μπέσι Μπράντοκ, η οποία δεν έμεινε στην ιστορία για το πολιτικό της έργο αλλά για την προσβολή που της εκτόξευσε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, «Κυρία μου εγώ είμαι μεθυσμένος αλλά εσείς είστε άσχημη. Αλλά το πρωί που εγώ θα είμαι ξεμέθυστος εσείς θα συνεχίσετε να είστε άσχημη».
Να θεωρήσουμε ευτύχημα που ο θρυλικός Μαρκ Τουέιν δεν υπήρξε ποτέ μέλος της ελληνικής Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών διότι θα παραβίαζε το άρθρο 2 του «Κώδικα Επαγγελματικής Ηθικής και Κοινωνικής Ευθύνης» των δημοσιογράφων-μελών, λέγοντας «δεν υπάρχει περίπτωση να μου αρέσει αυτή η γυναίκα, εκτός αν βρισκόμουν σε μια σχεδία στη μέση του ωκεανού χωρίς να υπάρχει περίπτωση να βρω άλλα τρόφιμα».
Τέλος, με αφορμή κλαυθμό για όσα υφίστανται οι κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου και Ραχήλ Μακρή, παραμένει ζωντανό το ερώτημα που εκστόμισε κάποτε ο Αμερικανός συγγραφέας Πάτρικ Τζέι Ο’ Ρουρκ: «Πόση δόξα, χρήμα και δύναμη πρέπει να αποκτήσει μια γυναίκα, πριν μπορέσουμε να της χώσουμε μια γροθιά στα μούτρα;». Κι επειδή είμαστε γενικώς κατά της βίας ας τροποποιήσουμε το ερώτημα: «Πόση δόξα, χρήμα και δύναμη πρέπει να αποκτήσει μια γυναίκα πριν μπορέσουμε να ψέξουμε μια γυναίκα;».

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…