Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έτσι κρατιέται η Ελλάδα


Τρίτη βράδυ, περασμένες τρεις, ξημερώματα Τετάρτης. Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Εφημερεύει. Ο κόσμος ατέλειωτος στην αναμονή. Οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό μοιάζουν υπεράνθρωποι. Ανταποκρίνονται σε όλους. Τους θυμωμένους, τους απογοητευμένους, τους πονεμένους. Νέα παιδιά στην πλειοψηφία τους, αγόρια και κορίτσια, με τεράστια υπομονή, παρά τις ελλείψεις, τους ελεινούς μισθούς, τις αντίξοες συνθήκες, τον ευτελισμό της υγείας από τον τηλεστάρ-κωμικό ηθοποιό-υπουργό υγείας. Τον ευτελισμό της νοημοσύνης μας. Πέντε παρά το πρωί φεύγω από το νοσοκομείο αφήνοντας πίσω τη μητέρα μου μετά από μια αναπάντεχη και επικίνδυνη περιπέτεια υγείας. Νιώθω μια καθησυχαστική αύρα. Νιώθω ότι ακόμα και όταν τα πάντα καταρρέουν τριγύρω υπάρχουν φύλακες άγγελοι, άνθρωποι με αρχές και αυταπάρνηση. Που δεν μοιάζουν με τα τέρατα που σχηματικά περιγράφουν ορισμένοι όλο το δημόσιο τομέα.
Λίγες μέρες πριν, σε έναν χώρο ιστορικού ενδιαφέροντος που ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού. Συζητάμε για μια δράση που ετοιμάζουμε και το ενδεχόμενο φιλοξενίας εκεί. Φτάνουμε στο δια ταύτα. Οι φύλακες μας λένε πως οι συμβάσεις τους τελειώνουν, πως το μνημείο δεν θα ανοίγει πια τα Σαββατοκύριακα, ούτε τα απογεύματα. Παρόλα αυτά μου λένε είμαστε διατεθειμένοι να ερχόμαστε εθελοντικά να τον ανοίγουμε και να τον φυλάμε. Θέλουμε τα μνημεία ανοιχτά και γεμάτα κόσμο. Είναι η ιστορία μας και το μέλλον μας. Ο μέγας υπουργός Πάνος Παναγιωτόπουλος έστειλε πριν λίγες μέρες στο Φεστιβάλ έναν σύμβουλο του φιλόσοφο να μας μιλήσει για τις αξίες της Τέχνης. Γιουχάραμε.
Τετάρτη πρωί. Η κόρη μου ξεκίνησε το φοιτητικό της βίο στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το όνειρο της. Με συγκρατημένη αισιοδοξία. Μου περιγράφει τη νέα της καθημερινότητα. Η σχολή από πέρσι δεν διαθέτει μοντέλο! Το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να το πληρώσει πια. Σχολή Καλών Τεχνών χωρίς μοντέλο. Παρόλα αυτά οι δάσκαλοι της προσπαθούν. Σκαρφίζονται εναλλακτικές μεθόδους να κρατούν όσο μπορούν το ενδιαφέρον των παιδιών, την έστω και στοιχειώδη λειτουργία της σχολής. Μόνο που κρυώνουμε μου λέει, δεν έχει θέρμανση.
Είδηση στις σημερινές εφημερίδες: Δυο μήνες μετά την έναρξη στα σχολεία τα κενά των καθηγητών είναι τόσα που τα περισσότερα τμήματα χάνουν κάθε μέρα ώρες. Πετυχαίνω στην τηλεόραση τον ανεκδιήγητο υπουργό Παιδείας. Μιλάει στο ΣΚΑΙ για το έργο του. Θέλω να σπάσω το γυαλί. Η μικρή μου κόρη μου περιγράφει τις χαμένες ώρες μέσα στο μήνα. Σε 17.000 υπολογίζονται οι χαμένες διδακτικές ώρες κάθε εβδομάδα, από την αρχή του σχολικού έτους, στα Μουσικά και Καλλιτεχνικά Σχολεία της χώρας, λόγω των ελλείψεων διδακτικού προσωπικού. Προχθές μου λέγανε την ιστορία ενός δασκάλου που ανέλαβε να κρατάει τα παιδιά και να τα διαβάζει και πέραν του ωραρίου του γιατί οι δικοί τους αδυνατούν να τα βοηθήσουν. Ένας ακόμα φύλακας άγγελος. Το αντίβαρο...
Η Υγεία, η Παιδεία, ο Πολιτισμός, οι πυλώνες της ομαλότητας της καθημερινής ζωής ενός κράτους, έχουν καταρρεύσει. Λειτουργούν χάρη στην αυτοθυσία των ανθρώπων που ξεπερνούν τους εαυτούς τους. Που χλευάζονται από τα καθεστωτικά Μέσα ως τεμπέληδες, που αντιμετωπίζονται ως πλεονάζοντες αριθμοί, ως υβρίδια που δεν χρειάζονται χρήματα για όσα προσφέρουν αλλά ψίχουλα. Σχολεία, νοσηλευτικά ιδρύματα, μουσεία, μνημεία κλείνουν στο όνομα της επιτυχίας της χώρας, της εξόδου στις αγορές, του Σαμαρικού succes story. Η αλήθεια είναι όμως πως η Ελλάδα σήμερα κρατιέται ζωντανή και λειτουργεί χάρη σε αυτούς και πολλούς άλλους που βαστάνε στα αλήθεια Θερμοπύλες. Και όχι για παριστάνοντας τους ήρωες στα δελτία των οκτώ...
- See more at: http://www.parallaximag.gr/parallax-view/etsi-kratietai-i-ellada#sthash.9Q8AAiOv.dpuf

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…