Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παραδοξότητες μιας προκήρυξης


Του Παντελή Μπουκάλα
Γνήσια ή κίβδηλη; Αυθεντική ή κατασκευασμένη (σε όποιο εργαστήριο ενοχοποιεί η καχυποψία του καθενός), με στόχο το «ψάρεμα»; Να ενοχληθούν δηλαδή οι πραγματικοί δράστες και στον θυμό τους να προδοθούν δημοσιοποιώντας τη δική τους προκήρυξη, περνώντας από τη φρικαλέα γραφή αίματος στη γραφή με μελάνη. Τα ερωτήματα, με σχετικά εύκολη απάντηση στην εποχή τής σχεδόν μονοπωλιακώς ασκούμενης τρομοκρατίας (από τη «17 Ν»), είναι πια περισσότερο περίπλοκα. Τώρα, ούτε καν η επιλογή του πρώτου αποδέκτη τού USB, και κατ’ ουσίαν επικοινωνιακού μεσάζοντα, δεν αντιστοιχεί στα πρότυπα. Αντί για κάποιο αντιεξουσιαστικό Μέσο προκρίθηκε λαϊκιστική ιστοσελίδα.
Κατά την αστυνομία, οι συντάκτες της προκήρυξης γνωρίζουν ιστορία. Γιατί; Επειδή λέει γνωρίζουν τον Νενέκο ή τον «αριστεροχουντισμό». Και; Στο Διαδίκτυο εντοπίζονται πανεύκολα πληροφορίες κάθε είδους. Ουδεμία ιστοριογραφική εμβρίθεια λοιπόν και ουδένα θεωρητικό εξοπλισμό πιστοποιεί η αναφορά στον Πήλιο Γούση ή τον Ντουρούτι.
Ισα ίσα, γεννά αμφιβολίες η υποχρέωση που ένιωσαν οι προκηρυξιογράφοι να εξηγήσουν με υλικό εγκυκλοπαίδειας ποιος είναι ο Ντουρούτι. Για να πείσουν ποιον ότι τυγχάνουν συνεχιστές της διεθνούς ιστορίας των αναρχικών; Τον εαυτό τους; Τη μερίδα του κοινού που υποθέτουν ότι τους αντιμετωπίζει ευνοϊκά; Την Αντιτρομοκρατική; Οποια κι αν είναι η επιθυμία τους, την υποσκάπτει η καταγγελτική φράση τους για «τους απογόνους του Εφιάλτη, του Πήλιου Γούση και του Νενέκου». Δύσκολα φαντάζεται κανείς μια αναρχική (ή «αναρχοκομμουνιστική») οργάνωση που να κατηγορεί τους αντιπάλους της με όρους «εθνικής προδοσίας», όταν το «εθνικός» απουσιάζει εκ προοιμίου από την ιδεολογία οποιασδήποτε αναρχικής/διεθνιστικής ομάδας.
Εκπληξη προκαλεί και η υπερβολική χρήση καθαρευουσιάνικων σχημάτων και λέξεων, χρήση τόσο κατάφωρα λαθεμένη ή στα όρια της αστειότητας, που να υποβάλλει την ιδέα πως είναι εσκεμμένη, και όχι προς επίδειξη λογιοσύνης αλλά προς αποπροσανατολισμό: «Να παρευρίσκεται είτε πλησίον τους είτε στα γραφεία τους», «στην προσπάθεια υφαρπαγής κατ’ ιδίων όφελος», «του πεσόντα Παύλου Φύσσα», «χωρίς να απολεστεί» (και μάλιστα ορθογραφημένο, με όμικρον, όπως σπανίως το βλέπουμε, ενώ μία αράδα πριν τρία αναφορικά «ό,τι» γράφονται σαν ειδικά, «ότι», και πιο κάτω το τείχος του Βερολίνου υποβιβάζεται σε «τοίχο»), «επικαιροποιημένη στο σήμερα συντελεί μόνο ως εφαλτήριο», «εγγυητής πάση θυσία της ομαλότητας της εργασιακής εκδούλευσης» («εκδούλευση» η μισθωτή σκλαβιά;), «επιχειρούν τον αναθεωρητισμό της ιστορίας» (όχι την αναθεώρηση;), «ο καθείς ημών». Πλήθος…
Μήπως οι «Μαχόμενες Επαναστατικές Λαϊκές Δυνάμεις» θέλουν να μπλοφάρουν, να φανούν διαφορετικές από αυτό που όντως είναι; Ενδεχόμενη καταφατική απάντηση ίσως δεν αφορά μόνο το «τριτεύον», τις ορθογραφικές γνώσεις και τη συγγραφική τους ικανότητα, αλλά και το πρωτεύον: τις πεποιθήσεις τους.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…