Σαν τον αητό

Σαν τον αητό φτερούγαγε στη στράτα.
Τον καμαρώνει η γειτονιά στα παραθύρια
με χαμηλά, τα μαύρα του τα μάτια λεβέντης εροβόλαγε.

Στα μάτια του ένα σύννεφο μες στην καρδιά του σίδερο
Κυλάει το αίμα, σκέπασε τον ήλιο κι ο χάρος εροβόλαγε

Σφαλούν τα μάτια κι οι καρδιές σφαλούν τα παραθύρια
Μετά χιμάει ο χάροντας καβάλα κι εκείνος χαμογέλαγε

Ποιος κατεβαίνει σήμερα στον Άδη ποιόν κουβεντιάζει η γειτονιά κι ανανταριάζει

γιατί βουβά είναι τα βουνά κι οι κάμποι λεβέντης εροβόλαγε..

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...