Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

RIP Facebook

Αν και δεινός χρήστης του διαδικτύου από το 1990, την ύπαρξη του Facebook την πληροφορήθηκα με αρκετή καθυστέρηση, την Ανοιξη του 2005 -ένα χρόνο μετά τη δημιουργία του- από τον Γιώργο Τούλα ακούγοντας ένα πρωί την εκπομπή του στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ3, στη Θεσσαλονίκη. Ο Γιώργος υπήρξε πάντα και παραμένει ο κομιστής νέων πραγμάτων στη ...μαρτυρική πόλη και μάλιστα με έναν τρόπο που σε προτρέπει, σχεδόν σε πειθαναγκάζει να τα δοκιμάσεις.
Δημιούργησα το profile μου λίγο καιρό αργότερα. Σύντομα βρήκα φίλους και γνωστούς, παλιούς συμμαθητές και συναδέλφους. Ξεκίνησα να γράφω παράλληλα με αυτό εδώ το blog αλλά και την ασχολία μου με τη διεύθυνση του ενθέτου Sunday, του Αγγελιοφόρου.
Υστερα έγινε συνήθεια. Τέτοια που λειτουργούσε σε βάρος του blog.
Κι αργότερα -αυτή τη φορά με προτροπή και κατήχηση του Αστέρη- μπήκα και στο Twitter.
Αυτό μου ταίριαζε πολύ καλύτερα. Σύντομα κείμενα, ακαριαία. Κόσμος διψασμένος, όπως κι εγώ, για πληροφορίες. Η αρμάδα των Social είχε αρχίσει να φτιάχνεται και να ρίχνεται στο πέλαγος.
Για να γίνει μετά δουλειά και τρόπος ζωής.
Ιδιαίτερα μετά την συμμετοχή μου στην ομάδα του enet.gr την Ανοιξη του 2010.
Επρεπε να κυλήσουν εκατοντάδες terabytes μέσα από τις οθόνες των υπολογιστών μου και να δημιουργήσω και εγώ μερικές δεκάδες ακόμη πριν φτάσουμε στο σήμερα.
Τα πράγματα όμως έφτασαν στο όριό τους.
Ιδιαίτερα με το Facebook που όπως φαίνεται απομακρύνεται πολύ από τον αρχικό του δρόμο, από την φρεσκάδα των πρώτων χρόνων, από το να είναι ένας κήπος εκπλήξεων, ένας παράδεισος νέων πραγμάτων.
Η υστερία του Ζούκεμπεργκ και της ομάδας του μετέτρεψαν αυτόν τον παράδεισο σε μια εφιαλτική δυστοπία. Εναν απέραντο σκουπιδότοπο όπου ακόμη και τα διαμάντια θόλωναν σαν σπασμένα γυαλιά σε νταμάρι. Το καμπανάκι χτύπησε πριν αρκετό καιρό.
Χθες ξαναχτύπησε εξ αιτίας μιας βλάβης της δημοφιλούς πλατφόρμας και κυρίως όσα γράφτηκαν γι αυτήν.
Το παιχνίδι πρέπει να πάρει τέλος. Και μάλιστα όχι όποτε το αποφασίσει ο κάθε Ζούκεμπεργκ αλλά όποτε το αποφασίσουμε ΕΜΕΙΣ που πάνω μας στηρίχτηκε η αυτοκρατορία του.
Game Over!
Το σάλπισμα ήλθε από φίλο και συνταξιδιώτη. Τον Mihalis Panayiotakis.
Ο ίδιος δηλώνει ότι σταματάει προσωρινά την ενασχόλησή του με το Facebook. Εγώ το κάνω πιο οριστικό. Το βάζω στον αυτόματο πιλότο, καταδικάζοντάς το ουσιαστικά σε θάνατο μετά από πρόσκρουση με κάποιον τυχαίο αστεροειδή...
Ετσι, ελπίζω ότι σιγά-σιγά θα επιστρέψω και πάλι εδώ, στο παλιό καλό μου καράβι καθώς έρχεται και πάλι η εποχή που θα έχουμε ανάγκη από πιο συγκροτημένα κείμενα, από πιο ολοκληρωμένα ταξίδια. Μας περιμένουν μάχες σκληρές...
Η πολυδιάσπαση δεν ωφελεί πλέον...
Διαβάστε όμως και τα επιχειρήματα του Μιχάλη και σκεφθείτε αν ήλθε και για εσάς η ώρα να φύγετε:

Quasi-hiatus alert: Το παρόν προφίλ τελεί εν υπνώσει. Υπνοβατεί. Εξ ου και η φωτογραφία

Έφτασε ο καιρός να κάνουμε μια παύση. Ο συσσωρευμένος όγκος όλων αυτών που έχω να διεκπεραιώσω (γράψω, οργανώσω, συντονίσω, κατασκευάσω) στο επόμενο τρίμηνο είναι πλέον τόσος, που η πλατφόρμα τεχνητής Διαταραχής Διάσπασης Προσοχής, το εγκεφαλικό τικ του facebook, είναι πλέον μια πολυτέλεια. Δεν είναι μόνο ότι κατακερματίζει τον ανεπαρκή χρόνο μου, δεν είναι ότι γίνεται ένας νευρωτικός εθισμός, λειτουργεί και σαν μηχανή εγκεφαλικής αποεστίασης. Η παράλληλη επεξεργασία πολλαπλών θεμάτων είναι ίσως ένα από τα επίκτητα ταλέντα του καιρού μας, πέφτει όμως πάνω σε ένα τείχος παραγωγικότητας και διάθεσης. Το πρώτο είναι το αυτονόητο, το δεύτερο είναι ήσσον αλλά στην περίπτωσή μου ισχυρό. Καλύτερα να γράφω συγκροτημένα στο μπλογκ ή να πετάω καμιά ατάκα στην τουίτα παρά να συσσωρεύω λάικ ως μετρική δημοφιλίας σε ποστάκια που είναι προορισμένα για το υπερεφήμερο. Και πολλά άλλα τώρα, που δεν θέλω να πιάσω.

Παρόλα αυτά το προφίλ δεν κλείνει. Αναστέλεται η λειτουργία του μέχρι το 2014. Και πάλι ούτε αναστέλλεται ακριβώς: Θα συνεχίζω να ποστάρω άρθρα που θα έχω γράψει αλλού, εκδηλώσεις στις οποίες θα συμμετέχω κτλ. Δηλαδή θα συγκεντρώνει τις δραστηριότητές μου. Αν είναι κάτι το συγκλονιστικά ενδιαφέρον το οποίο δεν έχει ποσταριστεί θα το περνάω στο https://www.facebook.com/histologion -αραιά και πού. Στα σχόλια δεν θα συμμετέχω εκτός και δω τέρατα. Θα τσεκάρω τα pm και θα τσεκάρω τα βασικά που κυκλοφορούν όλα μαζί για ένα αυστηρό τέταρτο κάθε μεσημέρι. Απλά θα είναι αμεσότερο να επικοινωνεί κανείς μαζί μου μέσω email. Μέσα στις επόμενες μέρες θα απεγκαταστήσω το app από το κινητό. Θα μπλοκάρω το f/b σαν σάιτ στον υπολογιστή του γραφείου. Η ζωή μου θα περιέχει λιγότερο από 1.05% facebook μέχρι το νέον έτος, (και μαζί λιγότερο από 0.05% από τις περσόνες που στήνουν σκηνοθεσίες αυτοαναφορικότητας στο μαγαζί του Ζούκερμπεργκ). Είχα γράψει παλιότερα τους λόγους για τους οποίους αποστρέφομαι το f/b το οποίο όμως είναι αναγκαίο κακό στην δουλειά μου http://histologion-gr.blogspot.gr/2009/04/facebookem-dano.html . Η αρχιτεκτονική του, η αναζητησιμότητά του, η περιτοίχιση των δεδομένων του, η πολιτική απορρήτου του, η διεπαφή του όλα είναι μια πρσβολή στον χρήστη. Παρόλα αυτά η διαδικτυακή παρέα που φτιάχνει είναι εθιστική. Και δεν γίνεται να μείνεις μακρυά του αν δουλεύεις στο διαδίκτυο. Προσωπικά όμως η ανάγκη της αποδικτύωσης, είναι και μια ευκαιρία αποτοξίνωσης από τις, πολλές πρόσφατα, τοξίνες του φεισμπουκισμού. Ραντεβού σε πλήρη λειτουργία (ελπίζω πιο ελαφριά πάντως) το 2014 πάλι.


Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…