Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Υστερόγραφο περί καλής και κακής βίας

Οσο κουραστικό είναι να εξηγείς τα αυτονόητα και τα λυμένα εδώ και αιώνες ζητήματα άλλο τόσο επιτακτικό είναι να το κάνεις μερικές φορές.
Τέτοια περίπτωση είναι και τα επιχειρήματα περί "άκρων" και "καλής και κακής βίας".
Μόνο αγράμματοι θα μπορούσαν να ανοίξουν μια τέτοια συζήτηση. Μόνο ιστορικά αναλφάβητοι.
Κι όμως αυτοί οι αγράμματοι και ιστορικά αναλφάβητοι καταφέρνουν να μονοπωλούν την καθημερινή πολιτική ατζέντα με τις ανοησίες τους.
Η όλη συζήτηση θα μπορούσε άμεσα να τερματιστεί με την παράθεση κάποιων ιστορικών παραδειγμάτων από τους Τυραννοκτόνους της αρχαιότητας μέχρι τη "φωτιά και τσεκούρι" του Κολοκοτρώνη και από την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου μέχρι την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου από τον Αλέκο Παναγούλη. Για να περιοριστούμε μόνο στην Ελλάδα...
Ολα αυτά ήταν Βία!
Ηταν "καλή" ή "κακή" βία. Μόνο ένας ηλίθιος θα μπορούσε ακόμη και να θέσει το ερώτημα.
Ούτε παιδάκι νηπιαγωγείου δεν θα το έκανε.
Το κάνει όμως ο Σαμαράς. Και ο Κεδίκογλου, βεβαίως-βεβαίως!
Ψέματα λέω!
Το ερώτημα -για τα παραπάνω παραδείγματα- θα μπορούσαν να το κάνουν και άλλοι. Λιγότερο ανόητοι.
Ο Ιππαρχος, ας πούμε. Θύμα του Αρμόδιου και του Αριστογείτονα...
Ο Δράμαλης! Που ο στρατός του έπεσε θύμα της βίας του Γέρου του Μωριά! Ή οι τούρκοι κάτοικοι της Τριπολιτσάς.
Οι Γερμανοί επίσης οι οποίοι προφανώς θεωρούσαν τρομοκράτες και "άκρα" τον Βελουχιώτη του ΕΛΑΣ και τον Ζέρβα του ΕΔΕΣ.
Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος επίσης!
Για όλους αυτούς επρόκειτο, προφανώς, για "κακή" βία. Για "εξτρεμισμούς" και "λαϊκισμούς" που χτυπούσαν την "ομαλότητα", την "κοινωνική ειρήνη", την "δημοκρατία" και τα λοιπά και τα λοιπά...
Οχι;
Κανένας όμως δεν βγαίνει να τα πει αυτά όμως.
Ούτε καν η Αριστερά η οποία θα έπρεπε να τολμήσει να κάνει ένα βήμα παραπάνω και να πει πως αυτό που ΕΣΕΙΣ οι ανόητοι ονομάζετε "άκρα", εμείς το ονομάζουμε "όχθες".
Στη μία όχθη είναι όσοι σέρνουν από θέση εξουσίας τον λαό μας στην εξαθλίωση μαζί με τους παρακρατικούς ναζί και τα παραστρατιωτικά τάγματα εφόδου. Στην άλλη όχθη είναι ολόκληρη η κοινωνία μαζί με όσους προσπαθούν να αμυνθούν με αγώνες, με απεργίες, με καταλήψεις. Με ανυπακοή!
Κι ακόμη να πει πως πίσω από τα ανόητα και ανούσια επιχειρήματα περί άκρων και καλής και κακής βίας μόνο ένα πράγμα κρύβεται: η αυτονομιμοποίηση της Τυραννίας η οποία υποδύεται την δημοκρατική ομαλότητα και την μετριοπάθεια.

Ας αποδομήσουμε τους Τυράννους και την άθλια ατζέντα τους.
Εστω και αργά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…