Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΙΔΟΥ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΣΕ ΟΚΤΩ ΜΗΝΕΣ ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ


Λοιπόν, να κοπεί το καλαμπούρι. Η Χρυσή Αυγή δεν είναι «ακροδεξιά οργάνωση», «ναζιστικό μόρφωμα», «φασιστικό κόμμα» όπως την αποκαλούν οι πολιτικοί και τα Μέσα Ενημέρωσης.
Είναι μια συμμορία ( και πληρωμένων;) δολοφόνων, ένας εσμός από μπράβους της νύχτας, κοινωνικά αποβράσματα, μορφωτικά και αισθητικά περιτρίμματα, κομπλεξικούς, καθ’ έξιν παραβατικούς και κατ’ επάγγελμα δολιοφθορείς της δημοκρατικής ομαλότητας.
Και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Μπορεί να την ίδρυσαν κάποιοι ακροδεξιοί εθνικιστές, χουντικά κατάλοιπα και ιδεοληπτικοί αντικομμουνιστές που είχαν, αποδεδειγμένα και με ντοκουμέντα, και έμμισθη σχέση με την ΚΥΠ, τώρα όμως έχει μεταλλαχθεί σε «Γιακούζα».
Και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Δεν είναι, όπως θέλει να προβάλλεται, αντισυστημική δύναμη, είναι καθεστωτική τραμπουκαρία, της οποίας ο ρόλος, διαγενομένου του χρόνου θα αποκαλύπτεται ότι δεν είναι άλλος παρά αυτός της λοξής φάλαγγας του συστήματος. Μαύρες χείρες και φαλαγγίτες της Νέας Τάξης είναι.
Και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Δεν είναι «μόδα» να είσαι Χρυσή Αυγή, όπως ορισμένοι, ιδίως από το χώρο της κίτρινης, αλλά και της χαζοχαρούμενης και ηλίθιας δημοσιογραφίας, το παρουσιάζουν. Είναι παρακμή και ξεφτίλα. Μόνον κάποιος που είναι ψυχάκιας, γκάου ή τζάνκι μπορεί να έχει σαν πρότυπο τύπους όπως ο Καιάδας, ο Μιχαλολιάκος, ο Κασιδιάρης και ο Καραϊσκάκης.
Και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Δεν είναι τα καλόπαιδα της Χρυσής Αυγής οι σταυροφόροι κατά των μεταναστών, είναι οι μισθοφόροι του φόβου και της τυφλής βίας. Δεν είναι οι υπερασπιστές της «ανήμπορης γριούλας» και του «ανυπεράσπιστου συνταξιούχου», όπως τους εμφανίζει ο μύθος που οι ίδιοι έχουν αριστοτεχνικά φιλοτεχνήσει και τον οποίον αρκετοί (αδαείς ή για άλλους λόγους, που δεν είναι του παρόντος άρθρου, κάποιοι) αναπαράγουν. Είναι ιδιοτελείς μαχαιροβγάλτες και σεκιουριτάδες σκοτεινών συμφερόντων.
Και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Πριν ένα χρόνο είχα γράψει ότι «το αυγό του φιδιού δεν επωάζεται», όπως έλεγαν και έγραφαν αρκετοί τότε, αλλά ότι «έχει βγει από το κέλυφος». Προέτρεπα μάλιστα «να τους κάψουμε, να τους λιώσουμε και να τους θάψουμε» πριν να είναι αργά.  Δυστυχώς αφέθηκαν ανεξέλεγκτοι.
Και από τους ξυλοδαρμούς των αλλοδαπών, τις απαγορεύσεις «ασεβών» θεατρικών παραστάσεων, τον ευτελισμό του κοινοβουλίου και την Λακεδαίμονα καρακιτσαρία, φτάσαμε στις επιθέσεις κατά κομμουνιστών στο Πέραμα, στον εξευτελισμό διοικητικών και αστυνομικών αρχών στο Μελιγαλά και τώρα στην ένα ψυχρώ και προμελετημένη πολιτική δολοφονία στο Κερατσίνι.
Οι αλλοδαποί ήταν η «προπόνηση» για τις απροκάλυπτες και δολοφονικές πλέον επιθέσεις κατά των Ελλήνων που διαφωνούν μαζί τους. Εξ’ αρχής αυτός ήταν ο στόχος τους. Τώρα που αποκαλύπτονται ήρθε η ώρα να τους σταματήσουμε, να τους τσακίσουμε με κάθε μέσον. Και πρώτη απ´ όλους η συντεταγμένη πολιτεία.
Η αρχή να γίνει από την αστυνομία. Πρέπει να κοπεί ο λώρος των κατσαπλιάδων με την ΕΛΑΣ. Γιατί υπάρχει τέτοιος. Και μην νομίζουν οι «μπάτσοι» ότι θα γλυτώσουν λόγω …εκλεκτικών συγγενειών. Το επόμενο θύμα, μετά τον Φύσσα, μπορεί να είναι δικός τους σε μια σύγκρουση με τα αφιονισμένα κατακάθια της Χρυσής Αυγής.
Οι δικαστές είναι οι επόμενοι που πρέπει να πιάσουν δουλειά. Η δράση των καλόπαιδων, στις περισσότερες των περιπτώσεων, δεν είναι πολιτική, υπάγεται στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα. Μάλιστα μπορούν, ερμηνεύοντας το Σύνταγμα και τους νόμους, να λύσουν και τα χέρια της Πολιτείας για να τους κλείσει το «παραμάγαζο» που έχουν στήσει.
Οι βουλευτές επίσης θα πρέπει να βρουν (και νομοθετικούς) τρόπους να τους αποβάλλουν από το Κοινοβούλιο. Ας γίνει η αρχή από το Ευρωκοινοβούλιο. Αφού το δικό μας το Σύνταγμα δεν προβλέπει, όπως Συντάγματα άλλων ευρωπαϊκών κρατών, τον αποκλεισμό κόμματος από τις εκλογές, ας το κάνουν οι Βρυξέλλες.
Οι ρατσιστικές και ναζιστικές διακηρύξεις καθώς και η εγκληματική δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής συγκρούονται ευθέως με τις αρχές συγκρότησης και τους κανονισμούς λειτουργίας του Ευρωκοινοβουλίου.
Η δήλωση του επικεφαλής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, Χάνες Σβόμποντα, ανοίγει το δρόμο για να μην τους επιτραπεί να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές. Το προηγούμενο αυτό, εφόσον υπάρξει, ας αξιοποιηθεί και για τα καθ’ ημάς. Να τεθούν αμέσως εκτός νόμου και να τους απαγορευθεί η συμμετοχή στις εθνικές εκλογές.
Εάν αυτό συμβεί, η Χρυσή Αυγή έχει ακόμη οκτώ μήνες ζωής. Μετά οι ασβοί του Μιχαλολιάκου, έτσι θρασύδειλοι που είναι, θα ψάχνουν λαγούμι να κρυφτούν. Εκτός κι αν έχουν πιστέψει, οι αβδηρίτες, ότι είναι πολλοί, και μπορούν να στήσουν αντάρτικο. Όμως χωρίς ασυλία, χρήματα, προπαγάνδα και ανοχή είναι όσοι ήταν και πριν τις εκλογές του 2013 -λιγότεροι και από τους Κεντρώους του Λεβέντη.
Όσοι τους ψηφίζουν δεν είναι παράφρονες, λούμπεν και δολοφόνοι. Είναι απελπισμένοι άνθρωποι, που η κοινωνική περιθωριοποίηση και η οικονομική ανέχεια σε συνδυασμό με την κατάπτωση του πολιτικο-κομματικού συστήματος τους σπρώχνει σε εικαζόμενες τιμωρητικές επιλογές.
Τώρα που η Χρυσή Αυγή έκανε το λάθος να αποκαλύψει το δολοφονικό της πρόσωπο θα δει, σταδιακά, τα «μούσκουλά» της να ξεφουσκώνουν. Είμαι σίγουρος ότι από την επόμενη κιόλας δημοσκοπική μέτρηση τα ποσοστά της θα βαίνουν μειούμενα. Μπορεί πολλοί, μέχρι τώρα, να το διασκέδαζαν με την ηδυπαθή φάτσα του Κασιδιάρη, όμως είναι ελάχιστοι αυτοί που θα ήθελαν να ταυτιστούν με το αποκρουστικό πρόσωπο του δολοφόνου του Κερατσινίου.
Η Δημοκρατία είναι πολίτευμα ανοχής. Μπορεί να προστατεύει και να χρηματοδοτεί τους αρνητές της ακόμη και τους επίδοξους ανατροπείς της. Δεν μπορεί όμως να καλύπτει ή να αφήνει ατιμώρητους τους εγκληματίες και τους δολοφόνους. Εάν το πράττει δεν είναι Δημοκρατία. Και όταν έχουμε κατάλυση της Δημοκρατίας υπάρχει το παλιό 114 άρθρο του Συντάγματος που υποχρεώνει τους πολίτες να την υπερασπιστούν με κάθε μέσον.
Εάν οι, εκ του Συντάγματος και των νόμων, φρουροί της Δημοκρατίας δεν θέλουν ή δεν μπορούν να την προστατεύσουν, η ευθύνη, να την υπερασπιστούμε, πέφτει σε μας. Στους πολίτες. Σε όλους μας.
Και τότε θα δούμε πως αντιμετωπίζονται οι μελανοχίτωνες δολοφόνοι. Και θα καταλάβουν οι ωχρές σπειροχαίτες της κοινωνίας πόσα απίδια χωράει η σαπιοκοιλιά τους…


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…