Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Οργή που τυφλώνει

Αχός βαρύς ακούστηκε για τη φωτογραφία που θα δημοσίευε χθες το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.
Και τι δεν ειπώθηκε...

Η θλίψη και η οργή για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ξεχείλισε με μια σταγόνα...

Στα λόγια μόνο, βέβαια...

Τα ανακλαστικά λειτούργησαν.

Ομως, μέσα στις δίκαιες αντιδράσεις βγήκε και η πλήρης σύγχυση της γενιάς μας και της νεότερης γενιάς που μπέρδεψαν την καταδίκη της εφημερίδας με την ίδια την φωτογραφία, το κάδρο με την εικόνα, τον πρότερο ανέντιμο βίο με το ίδιο το ντοκουμέντο.

Γιατί η φωτογραφία του Παύλου που ψυχομαχάει ΕΙΝΑΙ ο ορισμός του ιστορικού ντοκουμέντου. Οπως η φωτογραφία του νεκρού διαδηλωτή της Θεσσαλονίκης και του Επιτάφιου.
Οπως η φωτογραφία του νεκρού Τσε στο πλυσταριό.
Οπως η φωτογραφία της εκτέλεσης ενός βιετκόγκ στη μέση του δρόμου από αστυνομικό.
Οπως η φωτογραφία της καμμένης από ναπάλμ βιετναμέζας.
Οπως χιλιάδες άλλες φωτογραφίες θυμάτων της ανθρώπινης θηριωδίας.

Οπως χιλιάδες φωτογραφίες που έγιναν σύμβολα, που έγιναν πλακάτ κατά του πολέμου, κατά του φασισμού.

Επιπλέον είναι το πειστήριο ενός εγκλήματος.

Μεγάλη σημασία έχει το ποιος την τράβηξε τη φωτογραφία του Παύλου και το γιατί δεν βρέθηκε στα χέρια της οικογένειας πρώτα, του ανακριτή μετά και της εφημερίδας έπειτα.

Αυτό όμως δεν την κάνει "λιγότερο" ντοκουμέντο.

Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει γιατί τραβήχτηκε (και δημοσιεύτηκε) μόνο αυτή η φωτογραφία και όχι η φωτογραφία των δολοφόνων. Κι αυτό βάζει σε πολλές υποψίες για το ποιος θα μπορούσε να είναι ο "φωτογράφος".

Ούτε κι αυτό όμως κάνει την ίδια τη φωτογραφία λιγότερο σημαντική.

Σίγουρα πάντως η φωτογράφηση ενός γεγονότος, ακόμη και τόσο τραγικού δεν συνιστά περιύβριση νεκρού όπως είπαν κάποιοι.

Και είναι άλλο να κρίνεις μια εφημερίδα και άλλο μία φωτογραφία.

Αυτά τα απλά δεν μπορούμε πλέον να τα ξεχωρίσουμε. Κι αυτό είναι μία ακόμη τραγωδία της γενιάς μας και της νεώτερης γενιάς που παραδέρνει χωρίς κρίση και χωρίς γνώση στις φουρτουνιασμένες θάλασσες του καιρού μας.

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…