Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

33 χρόνια: ο Αυριανισμός Ζει και κάνει τη χαζή

Μια φορά κι έναν καιρό (Μάρτιος του 1980) γεννήθηκε μία εφημερίδα που έμελλε να γράψει ιστορία στο χώρο του Τύπου. Ανδρώθηκε μέσα στη μεγάλη απεργία των τυπογράφων, την ίδια χρονιά. Συνόδεψε την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία την επόμενη χρονιά δημιουργώντας παράλληλα το περίφημο ρεύμα του "αυριανισμού".
Τότε ήταν που υιοθέτησε και το περίφημο μότο: «Η εφημερίδα που γκρέμισε τον Καραμανλισμό»
Εφτασε στις πρώτες θέσεις της κυκλοφορίας. Επιδίωξε να γίνει και τα κατάφερε το ημιεπίσημο όργανο του ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια κι όταν το ΠΑΣΟΚ πέρασε στην παρακμή του εκείνη δάγκωσε το χέρι που την τάιζε ακολουθώντας τον δικό της κατήφορο προς την ανυπαρξία...

32 χρόνια αργότερα μία άλλη εφημερίδα γεννιέται μέσα από την απεργία των απλήρωτων δημοσιογράφων, τεχνικών
και διοικητικών της Ελευθεροτυπίας υποδυόμενη την ...Ελευθεροτυπία ως κακέκτυπο. Βλέποντας την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να επαναλάβει το σενάριο του συνοδού (escort) στην άνοδό του στην εξουσία. Δεν τα καταφέρνει.
Κι ας είναι ο "αυριανισμός" κι ο σταλινισμός βαθιά μέσα στην ψυχή της, όπως αποδεικνύει το σημερινό της κομμάτι στην 11 σελίδα (27/9 Δύο απροσδόκητοι συνήγοροι) του Δ. Ψαρρά.
Αλλά και τον τρόπο που έφτασαν να χρησιμοποιούν μέχρι και τον Γλέζο.
Εκείνο που της μένει να καταφέρει είναι να γίνει: «Η εφημερίδα που γκρέμισε την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ». Αλλοι καιροί. Αλλα μεγέθη ακόμη για τις αρνητικές σελίδες του Τύπου.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται όντως ως φάρσα!



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…