Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το ύψος και το βάρος της "δημοσιογραφίας"

Η κατάπτωση της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα δεν είναι κάτι που ξεκίνησε χθες. Χθες όμως η ελληνική δημοσιογραφία (δεν) πέρασε το μεγάλο τεστ. Μετρήθηκε, ζυγίστηκε και βρέθηκε απολύτως ελλειμματική.
Ούτε ένα Μέσο, έντυπο ή ηλεκτρονικό, ούτε ένας δημοσιογράφος δεν κατάφερε όχι απλώς να προβλέψει αλλά ούτε καν να πλησιάσει σε επίπεδο εικασία τις επερχόμενες εξελίξεις.
Απαράμιλλη αμετροέπεια. Ή, πιο σωστά, Ολική Τυφλότητα.
Με πρώτες και χειρότερες τις ασώματες τηλεοπτικές κεφαλές.
Ο ένας μετά των άλλον οι πολιτικοί και οικονομικοί συντάκτες, οι αναλυτές και οι αρθρογράφοι έπεφταν από τα σύννεφα αμέσως μετά τη λήξη της συνάντησης των τριών πολιτικών αρχηγών ψελλίζοντας αδιανόητες ανοησίες μέχρι τα ξημερώματα της Παρασκευής...
Ολη η παθογένεια των "λειτουργών" της ενημέρωσης συνέβαλε σε αυτόν τον ζόφο.
Η χρόνια ιδρυματοποίηση στα μεγάλα και μικρά συγκροτήματα σε συνδυασμό με την πλήρη σχεδόν ανικανότητα έρευνας και κυρίως ανάλυσης και σύνθεσης, είναι η πρώτη βαριά ασθένεια...
Οι δημοσιογράφοι-υπάλληλοι αδυνατούν να δουν πλέον όχι μόνο τα δάσος αλλά και το δέντρο που ορθώνεται μπροστά στα μάτια τους. Το μόνο που περιμένουν για να γράψουν ή να που το οτιδήποτε είναι η "επίσημη ανακοίνωση", το "δελτίο Τύπου", η "διαρροή" από το πολιτικό γραφείο ή η γραμμή τους διευθυντή και του εκδότη. Τίποτα άλλο...
Ακολουθούν τα περίφημα παπαγαλάκια. Οι "δημοσιογράφοι" οι οποίοι εκτελούν συμβόλαια στο όνομα των αφεντικών τους μέσω τηλεοράσεων και οικονομικών εφημερίδων ή site.Οι "δημοσιογράφοι"-τραπεζοϋπάλληλοι που διοχετεύουν μόνο τις πληροφορίες που παράγονται από διοικητές τραπεζών και που καθημερινά δίνουν τη "μάχη", μαζί με τα εμπορικά τμήματα των ΜΜΕ στα οποία δουλεύουν, για τη διαφημισούλα ή το "μπανεράκι".
Τι λοιπόν αρνήθηκαν ή δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να δουν όλοι αυτοί κι έπεσαν τελικά τόσο έξω στις εκτιμήσεις τους;
Δεν είδαν ότι πίσω από τα υποτιθέμενα success-story που με τόσο μεράκι φιλοτέχνησαν υπάρχει το απόλυτο κενό, το έρεβος στο οποίο σπρώχνεται η ελληνική κοινωνία.
Φυσικά, δεν "είδαν", καλύπτοντας εντέχνως το έρεβος πίσω από τις βιτρίνες των τραπεζών οι οποίες είναι όλες χρεοκοπημένες. Ως μισθοδοτούμενοι από αυτές είχαν κάθε λόγο να κρατήσουν αυτή την πραγματικότητα ως επτασφράγιστο μυστικό την ίδια στιγμή που οι μεγαλοτραπεζίτες, τα golden boys και οι ίδιοι οι "λειτουργοί" της ενημέρωσης κάνουν γλέντι με τις "διασώσεις" των ιδρυμάτων τους.
Αντιστοίχως, δεν "είδαν" τα τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα πίσω από τα πετρέλαια, το τζόγο (νόμιμο και παράνομο), το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας το οποίο εκπροσωπείται από το περίφημο ΤΑΙΠΕΔ.
Ούτε λόγος να δουν και να εκτιμήσουν το γεωπολιτικό παιχνίδι στην περιοχή και την τιτανομαχία ΗΠΑ-Βρυξελλών-Βερολίνου-Μόσχας και Πεκίνου...
Κι αφού δεν "έβλεπαν" ή απέκρυπταν όλα αυτά, είναι ευνόητο ότι δεν "είδαν" ούτε το τι εκπροσωπεί ο καθένας από τους τρεις πρωταγωνιστές της συγκυβέρνησης άρα και τις μεταξύ τους αντιθέσεις που αργά ή γρήγορα θα τους έφερναν και πολιτικά αντιμέτωπους. Αντιθέσεις που έχουν αποκλειστικά να κάνουν με το "επαγγελματικό" τους μέλλον σε συνδυασμό με τους φόβους αλλά και τα οφέλη που προσδοκούν να αποκομίσουν ο κάθε ένας για τον εαυτό του και την ομάδα του. Σε συνδυασμό με μια θεολογική αντίληψη για την κρίση η οποία "έπεσε ξαφνικά σαν κομήτης από τον ουρανό" και το ίδιο ξαφνικά, σαν ένα κακό όνειρο, θα περάσει και θα ξεχαστεί...
Εκείνο που συνέβη την Τετάρτη και την Πέμπτη ήταν η κατάρρευση του δικού τους ονείρου, των δικών τους ψευδαισθήσεων κι ας επιμένουν ακόμη με ένα κούφιο βερμπαλισμό στο ότι "η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία". 
Το τέλος τους ήταν προδιαγεγραμμένο.
Την Τετάρτη ήταν πια βέβαιο:

Οποιος είχε μάτια έβλεπε τι κρυβόταν πίσω από το παιχνίδι που παίχτηκε (και παίζεται ακόμη) με τη ΔΕΠΑ και το ΔΕΣΦΑ. Πίσω από το παιχνίδι του ΟΠΑΠ... Πίσω από την "ξαφνική εκτέλεση" της ΕΡΤ... Ακόμη και πίσω από την "λεπτομέρεια" της δωρεάς 20 εκατ. ευρώ από τον Περιφερειάρχη Γ. Σγούρο στην ΑΕΚ για το νέο γήπεδό της...
Οποιος είχε μάτια έβλεπε το 4ο και το 5ο Μνημόνιο να έρχονται περιλαμβάνοντας χέρι στις καταθέσεις, πλειστηριασμούς σπιτιών, νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, περιορισμό όλων των εφάπαξ στα 5.400 ευρώ και δεκάδες χιλιάδες απολύσεις.
Ολα αυτά ήταν μπροστά στα μάτια μας.
Κανείς δεν τα μάζεψε σε μία σούμα για να πει με ασφάλεια: αυτό το τρικομματικό μαγαζάκι δεν στέκεται...

Από χθες το βράδυ εκείνοι που φιλοτεχνούσαν το success-story τώρα φιλοτεχνούν την ιστορία της διαπλοκής που "έφαγε" την κυβέρνηση. Λες και αυτή η διαπλοκή εμφανίστηκε αυτή την εβδομάδα. Τις προηγούμενες ημέρες, μήνες και χρόνια ΔΕΝ την έβλεπαν ή την υμνούσαν ως "υγιή ιδιωτικό τομέα", όπως κάποτε και τον Λαυρεντιάδη! (Διαβάστε: [1] [2])

Από χθες τη νύχτα, οι δημοσιογράφοι που έπεφταν ξαφνιασμένοι από τα σύννεφα, έδειξαν την αλλεργία που τους προκαλεί και μόνο η αναφορά των λέξεων "εκλογές" και "δημοκρατία". Γρήγορα τις αντικατέστησαν -για μια ακόμη φορά- με τις λέξεις "αστάθεια" και "χρεοκοπία".

Ομως εκείνο που χθες χρεοκόπησε οριστικά και αμετάκλητα είναι η "δημοσιογραφία" των τυφλών και ανερμάτιστων, των υπαλλήλων των τραπεζικών λόμπι, των συνεργατών της ομάδας της μονταζιέρας, των σοβαροφανών αναλυτών με τα κρυφά ταμεία....

Οι χειρότεροι φόβοι τους έχουν γίνει πραγματικότητα. 
Ο Φόβος είναι όλος δικός τους!

Αλλωστε το είπαμε: Μετρήθηκαν, ζυγίστηκαν και βρέθηκαν ελλειμματικοί! Μια και καλή!

Εξαιρέσεις

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…