Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ολα μπορούν να αλλάξουν αν το θελήσουμε

"Σήμερα είναι σαφές . Το παράδειγμα δεν ειναι ο νόμος, είναι η διαχείριση. Το σύστημα όχι μόνο αφήνει να αναδυθούν οι κρίσεις, οι καταστροφές αλλά πολλές φορές τις προκαλεί έτσι ώστε στη συνέχεια να τις διαχειριστεί, με έκτακτα μέτρα, διατάγματα, την αστυνομία ,προς όφελος του. Ο νόμος δεν έπαψε να υπάρχει, είναι πάντα εδώ αλλά το κυβερνητικό παράδειγμα είναι η διαχείριση των κρίσεων "

ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΑΓΚΑΜΠΕΝ
Αυτό ακριβώς επιχειρείται αυτή τη στιγμή στην ΕΡΤ. Η πρόκληση μιας καταστροφής και στη συνέχεια η διαχείριση της στο όνομα του εξορθολογισμού, της μεταρρύθμισης. Ξέρουμε όμως οτι κάθε μεταρρύθμιση που επιβαλλεται απο την εξουσία ειναι αντιδραστική, αντιεργατική. Είναι επαναστατική όταν πραγματοποιείται απο τους ίδιους τους εργαζόμενους. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η αδυναμία του λαϊκού κινήματος σήμερα, στο να αναλάβει το ίδιο την μεταρρύθμιση της κοινωνίας, στο ονομα της ισότητας ,της χειραφετησης και της δικαιοσύνης.
Ο βίαιος τρόπος με τον οποίο επιδιώκεται ο εξορθολογισμός της ΕΡΤ (το μαύρο στην οθόνη) έχει πολλαπλά κέρδη για την εξουσία.
Κατ’ αρχήν πέτυχε να γίνει αποδεκτή η ανάγκη εξορθολογισμού της ΕΡΤ κατά τον δικό της τρόπο, δηλαδή  με απολύσεις και συρρίκνωση .
Της δίνεται η ευκαιρία να μετρήσει, καθώς προχωρά η καταστροφή, ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, τις συσπειρώσεις της κοινωνίας, τα μαχητικά μέτωπα που σχηματίζονται και φυσικά τα οικονομικά οφέλη για τους ιδιώτες καναλάρχες, φρουρούς της εξουσίας. Ολες αυτές οι μετρήσεις της είναι χρήσιμες στην διαχείριση και των άλλων κρίσεων που έρχονται, των καταστροφών που έρχονται, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις στο νερό, το κλεισιμο των νοσοκομείων, των σχολείων, στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριες κλπ.
Απο την άλλη οι εργαζόμενοι απάντησαν με την κατάληψη της ΕΡΤ. Η απόφασή τους είναι σωστή. φτάνει όμως αυτό;
Παρακολουθούμε αυτές τις μέρες της κατάληψης, τους αντιπροσώπους των απολυόμενων εργαζόμενων της ΕΡΤ να μιλούν συνέχεια για Δημόσια Τηλεόραση.  Η ΕΡΤ ήταν κρατική τηλεόραση, υπηρετούσε τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις με ενθουσιασμό και φροντίδα. Αυτη ηταν η δουλεια των δημοσιογραφων και της διοικησης .Δεν είμαι υπερ των μικροαστικών συμπεριφορών... να ζητήσει η ΕΡΤ συγνώμη απο τον κόσμο κλπ, ιδιαίτερα οι δημοσιογράφοι, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος για μια ηχηρή, Ανοιχτή Αυτοκριτική. Πρέπει να ανοιξει τώρα μια συζήτηση για το τι εννοούμε «ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ»,  Τι σημαινει Το ‘’ΔΗΜΟΣΙΟ’’ σε μια εποχη νεο-φιλελευθερης αυταρχικοτητας?,Τι σημαίνει μια πραγματική «ΔΗΜΟΣΙΑ  ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ -...»
Για να κάνω ένα βήμα πιο πέρα , να θυμηθώ τον Αλέν Μπαντιου, <<ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ>>
Αυτά τα ερωτήματα τίθενται σήμερα καθώς προσπαθούμε να σκεφθούμε, το πως θα αντισταθούμε και πως θα περάσουμε απο μία θέση άμυνας σε μια θέση συγκεκριμένης πράξης.
Θελω να Πιστευω οτι οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ μέσα (κι εξω) απο τις γενικές τους συνελεύσεις θα αναδείξουν τους νέους εκπροσώπους τους, με τους οποίους θα αντιμετωπίσουν την νέα κατάσταση και θα εξηγήσουν στον κόσμο ΠΟΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΝ. Ολοι αυτοί που μέχρι χθες (και διαχρονικά) υπηρέτησαν το πνεύμα της κρατικής τηλεόρασης (Διοικηση, Συμβουλοι, Παρασυμβουλοι, Γραφεοκρατες Συνδικαλιστες κ.α.) ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ, χωρις κομμάτικη διάκριση.
Εαν οι εργαζόμενοι σε μια κίνηση ελευθερίας, χειραφέτησης και δικαιοσύνης δεν αφήσουν στην άκρη την παλια γνωστή ΦΡΟΥΡΑ και δεν αντισταθούν υπερασπιζόμενοι την εργασία τους και την εικόνα μιας νέας πραγματικής «Δημόσιας τηλεόρασης», χωρις διαφημίσεις και νούμερα τηλεθέασης, αλλά με γνώμονα την υπεράσπιση της Δημιουργίας ,δυστυχώς η νέα κρατική τηλεόραση θα βρεθεί πάλι στα χέρια και στο πνευμα[πελατιακο] της παλιας φρουράς  και οι ιδιοι στο δρομο(ήδη οι λίστες ετοιμάζονται...) Εμεις ειμαστε διπλα  τους
Κλείνω με μια σκέψη του φιλόσοφου Αλεν Μπαντιου.
«Η ΕΝΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΎΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΆΣΤΑΣΗ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΌ ΤΗΣ ΕΞΈΓΕΡΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΎΣΚΟΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ»
Γιωργος Κεραμιδιωτης
Σκηνοθετης Παραγωγος

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…