Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η επέκταση του μαύρου

Κείμενο - διαμαρτυρία που υπογράφουν έλληνες θεατρικοί συγγραφείς και γάλλοι άνθρωποι του θεάτρου για την ΕΡΤ, το οποίο αύριο θα δημοσιευτεί στην Humanité.


«NO SIGNAL». Αυτή η πρωτοφανής βία, που μέσα σε ελάχιστες ώρες, το βράδυ της Τρίτης, σκοτείνιασε τις οθόνες της ελληνικής τηλεόρασης και σίγησε τους κρατικούς σταθμούς ραδιοφώνου, μόνο μέρες χούντας θυμίζει.
Από τον εκλεπτυσμένο φασισμό των τεχνοκρατών της τρόικας, με ενδιάμεσο σταθμό την αγριότητα των ελλήνων νεοναζί, κατρακυλήσαμε γρήγορα στο πιό επικίνδυνο είδος φασισμού που συνδυάζει τον σιδερολοστό με τις κολαριστές μανσέτες.

Τελικά υπάρχει και πιο μαύρο από το μαύρο. Εκείνο που απορροφά, πέρα από το ορατό φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας, τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες, και μαζί τα τελευταία ίχνη της αναιμικής δημοκρατίας μας.
Η πράξη αυτή, που δεν έχει κανένα προηγούμενο σε άλλη πολιτισμένη χώρα, δεν πλήττει μόνο το θεμελιώδες δικαίωμα του πολίτη στηνενημέρωση, πλήττει ανεπανόρθωτα τον πολιτισμό και την καλλιτεχνική δημιουργία. Τα μοναδικής αξίας αρχεία της ΕΡΤ, που διασώζουν τη μνήμη των μεταπολεμικών μας χρόνων κινδυνεύουν να χαθούν για πάντα.
Ζητάμε την άμεση κατάργηση αυτής της αντισυνταγματικής πράξης και την επαναλειτουργία της ΕΡΤ. Κάθε μορφή αλληλεγγύης από τους ευρωπαίους συναδέλφους μας θα είναι πολύτιμη.

Γιώργος Βέλτσος
Λεία Βιτάλη
Μαρία Γιαγιάννου
Δημήτρης Δημητριάδης
Άκης Δήμου
Σοφία Διονυσοπούλου
Μαρία Ευσταθιάδη
Κώστας Καραφύλλης
Βασίλης Κατσικονούρης
Αντώνης και Κωνσταντίνος Κούφαλης
Γιάννης Μαυριτσάκης
Βασίλης Μαυρογεωργίου
Μαρίνα Μέντζου
Κώστας Μουρσελάς
Γιώργος Νεοφύτου
Μάριος Ποντίκας
Λεωνίδας Προυσαλίδης
Νίνα Ράπη
Σάκης Σερέφας
Χρύσα Σπηλιώτη
Ανδρέας Στάικος
Αλέξης Σταμάτης
Τσιμάρας Τζανάτος
Γιάννης Τσίρος
Ανδρέας Φλουράκης
Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης

Από Γαλλία συνυπογράφουν

Hélène Alexandridis (Ελέν Αλεξανδρίδης)
Anne Alvaro (Αν Αλβαρό)
GeorgesAperghis (Γιώργος Απέργης)
Marion Aubert (Mαριόν Ωμπέρ)
Jacques-Pierre Amette (Ζακ-ΠιερΑμέτ)
Ariane Ascaride (ΑριάνΑσκαρίντ)
Maïanne Barthès (ΜαϊάνΜπαρτές)
Razerka Ben Sadia-Lavant, (ΡαζέσκαΜπενΣαντιά-Λαβάν)
Christian Benedetti (ΚριστιάνΜπενεντετί)
Didier Bezace (ΝτιντιέΜπεζάς)
Jane Birkin (ΤζέινΜπίρκιν)
Edward Bond (ΈντουαρντΜποντ)
Robert Cantarella (ΡομπέρΚανταρελλά)
Antoine Caubet (ΑντουάνΚομπέ)
Hervé Celcal (ΕρβέΣελκάλ)
Enzo Cormann (ΕντζόΚορμάν)
Gilles Costaz (ΖιλΚοστάζ)
Emmanuelle Demoris (ΕμανουέλΝτεμορί)
Michel Deutch (ΜισέλΝτόιτς)
Anne Dimitriadis (ΑνΔημητριάδης)
Nasser Djemaï (ΝασέρΝτζεμαΐ)
Caroline Faber (ΚαρολίνΦαμπέρ)
Valérie Philippin (ΒαλερίΦιλιπέν)
Catherine Frot (ΚατερίνΦρο)
Michèle Foucher (ΜισέλΦουσέ)
Claudine Galéa (ΚλωντίνΓκαλεά)
Adel Hakim (ΑντέλΧακίμ)
Leslie Kaplan (ΛεσλίΚαπλάν)
Denis Lavant (ΝτενίΛαβάν)
Anne-Marie Lazarini (Αν-ΜαρίΛαζαρινί)
Michèle Lesbre (ΜισέλΛέσμπρ)
Vincent Leterme (ΒενσάνΛετέρμ)
Laurencine Lot-Verdun (ΛωρανσίνΛοτ-Βερντέν)
Judith Magre (ΖυντίτΜαγκρ)
André Marcon (ΑντρέΜαρκόν)
Jean-Michel Martial (Ζαν-ΜισέλΜαρσιάλ)
Jean- Louis Martinelli (Ζαν-ΛουίΜαρτινελλί)
Donatienne Michel-Dansac (ΝτονατιένΜισέλ-Ντανσάκ)
Arlette Namiand (ΑρλέτΝαμιάν)
Marc Pacquien (ΜαρκΠακιέν)
Fanny Paccoud (ΦανίΠακού)
Manuel Piolat-Soleymat (ΜανουέλΠιολά-Σολεϊμά)
Mathieu Poncet (ΜατιέΠονσέ)
Lina Prosa (ΛίναΠρόζα)
Olivier Py (ΟλιβιέΠυ)
Claire Rengade (ΚλαίρΡανγκάντ)
Dominique Reymond (ΝτομινίκΡεϋμόν)
Lydie Salvayre (ΛυντίΣαλβέρ)
Edith Scob (ΕντίτΣκομπ)
Michel Simonot (ΜισέλΣιμονό)
Brigitte Sy (ΜπριζίτΣυ)
Serge Valletti (ΣερζΒαλετί)
Jean Verdun (ΖανΒερντέν)
Jacques Vincey (ΖακΒενσέ)
Jean-Paul Wenzel (Ζαν-ΠωλΒεντζέλ)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…