Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι βλέπουν Βενιζέλος και Κουβέλης (που δεν το βλέπουμε όλοι οι υπόλοιποι);

Τη μαύρη τους τη μοίρα!

Η χθεσινή σύγκρουση των δύο (συν)εταίρων με τον Σαμαρά, με αφορμή το αντιρατσιστικό νόμο, και η πρώτη σημαντική κρίση της συγκυβέρνησης στον ένα χρόνο από τη σύστασή της, δείχνει πως Κουβέλης και Βενιζέλος έχουν αντιληφθεί ότι ο δρόμος που ακολουθούν δεν οδηγεί πουθενά και ότι πλέον οι ζημιές μιας ρήξης θα είναι λιγότερες από το να σέρνονται...

Και οι δύο βλέπουν τα κόμματά τους να εξαφανίζονται μέσα από επώδυνες διαδικασίες φθοράς... Μέσα από αυτή τη διάλυση προσπαθούν, ο καθένας τους ξεχωριστά, να βρουν σανίδα σωτηρίας για την προσωπική τους επιβίωση.

Ο κυρ-Φώτης βλέπει για μία ακόμη φορά να μην αγγίζει το όνειρο: τα ύπατα πολιτειακά αξιώματα. Εζησε και θα παραμείνει μέχρι τέλους ως ένα μετρίως μέτριο μεσαίο πολιτικό στέλεχος. Τα φόντα του δεν ήταν για παραπάνω, πίστευε όμως στην τύχη. Τώρα η τελευταία τον εγκαταλείπει μαζί με πολλούς από τους συντρόφους του που αρχίζουν να την κάνουν με ελαφριά πηδηματάκια από τη ΔΗΜΑΡ.

Εχοντας καταπιεί την κάμηλο (χαράτσια, σφαγή μισθών και συντάξεων, επιστρατεύσεις εργαζομένων, απολύσεις στο δημόσιο, εξευτελισμούς των εκλεκτών του υπουργών κι ένα σωρό άλλα) δεν ήταν ο κώνωπας που του έκατσε στο λαιμό, ούτε βέβαια το αντιρατσιστικό, όσο τα μαντάτα που άκουσε κατά το ταξίδι του στην Ευρώπη. Αργά ή γρήγορα η ευρω-φούσκα θα σκάσει και γηραιά ήπειρος θα αποκτήσει και μία και δύο και τρεις ταχύτητες, με την Ελλάδα να πηγαίνει με την όπισθεν κατά χαμού. Εντρομος γύρισε... Και αλλαγμένος... Είχε δει πέρσι μόνο το τυράκι. Τώρα είδε και τη φάκα!

Τι του μένει; Να μπει στη συζήτηση περί της συγκρότησης μίας νέας (λες και υπήρχε και παλιά) Κεντροαριστεράς. Να διεκδικήσει ένα ρόλο μέσα σε αυτή. Να πάρει ένα κομματάκι από την συρρικνωμένη πίτα του ΠΑΣΟΚ. 'Η να επιστρέψει σαν βρεγμένη γάτα στο ΣΥΡΙΖΑ όπου μάλλον δεν θα τύχει και της θερμότερης υποδοχής...

Ξέρει ότι η κυβέρνηση εξαρτάται από την ψήφο του στη Βουλή. Τι θα κάνει; Θα επισπεύσει μια πτώση αναλαμβάνοντας και τη σχετική ευθύνη που θα του φορτώσει η Νέα Δημοκρατία; Θα συρθεί μέχρι τις εκλογές που μάλλον θα γίνουν σε ένα χρόνο τώρα μαζί με τις ευρωεκλογές;

Μια ηρωική έξοδος θα μπορούσε να σώσει ένα ψήγμα της αξιοπιστίας και της ευθύνης που του έχει απομείνει. Μπορεί να γίνει και πάλι συμπαθής ίσως...

Για τον Βενιζέλο το δίλημμα είναι πιο αμείλικτο. Το να μείνει στη συγκυβέρνηση του εξασφαλίζει ένα σίγουρο δρόμο προς την πολιτική ανυπαρξία. Εναν αργό και βασανιστικό πολιτικό θάνατο. Το να φύγει, ενδέχεται να του κοστίσει ένα μέλλον ανάλογο με του ...Ακη!

Οποιοσδήποτε βρισκόταν στη θέση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ δεν θα είχε καμιά φιλοδοξία πέραν του να παραμείνει κουτσά-στραβά μέσα στο παιχνίδι ή να βγει από αυτό όσο γίνεται πιο αλώβητος. Ομως ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ο οποιοσδήποτε. Οι φιλοδοξίες του είναι άμετρες. Πιστεύει πως ο,τι και να κάνει θα συνεχίσει να έχει τη στήριξη που απολαμβάνει σήμερα και ότι θα καταφέρει "πάλι με χρόνια με καιρούς" να ρεφάρει. Προσαρμόζεται και εκλογικεύει τα πάντα. Αρα είναι ικανός και για τα πάντα (αρκεί να έχει τη στήριξη που λέγαμε). Με τον ελάχιστο ρεαλισμό και το ένστικτο επιβίωσης που διαθέτει θέλει πρώτα απ' όλα να εξασφαλίσει πως θα χαίρει πάντοτε βουλευτικής ασυλίας. Κι ας είναι μόνος τους, σε ένα κόμμα φάντασμα...

Θα κάνει οτιδήποτε για να παραμείνει βουλευτής όποτε και να γίνουν εκλογές! Αυτό είναι σίγουρο!
Αν εκτιμάει πως σε περίπτωση που γίνουν αύριο το πρωί εκλογές μπορεί να εκλεγεί, τότε θα ρίξει την κυβέρνηση χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν κρίνει ότι θέλει ένα ακόμη χρόνο, επίσης. Σε δεκαπέντε χρόνια, το ίδιο...

Κι από εκεί και πέρα, βλέποντας και κάνοντας!






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…