Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Κύπρος ανοίγει το κουτί της Πανδώρας


Η απόφαση για το «κούρεμα» των κυπριακών καταθέσεων που έλαβε το Eurogroup την περασμένη Παρασκευή παίρνει διαστάσεις πολύ πέραν αυτών που είχαν στο μυαλό τους οι εμπνευστές της.
Στην προσπάθειά τους να επιλύσουν το πρόβλημα της Κύπρου, η οποία αντιπροσωπεύει το 0,2% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί πιάστηκαν για μία ακόμη φορά ιστορικά αδιάβαστοι. Η εμμονή τους στο να τιμωρούν όσα κράτη-μέλη βγαίνουν εκτός της γραμμής των πολιτικών τους παραβλέπει συνθήκες και παράγοντες έξω από τα σύνορα της ευρωπαϊκής ένωσης.
Είναι προφανές ότι οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, τη δραματική νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο 16 Μαρτίου είχαν κατά νου μόνο το πώς θα συμμαζέψουν το υπερτροφικό τραπεζικό σύστημα της Κύπρου τιμωρώντας τους καταθέτες, Κύπριους και ξένους, κυρίως Ρώσους. Πιθανότατα να στάθμισαν τις αντιδράσεις της Μόσχας η οποία δεν θα ήθελε να παραδεχτεί εμπράκτως ότι πολίτες της ξεπλένουν χρήμα στη Λευκωσία και θα δεχόταν σχεδόν αγόγγυστα το χαράτσι. Σίγουρα σκόπευσαν στο πως θα εξασφαλίσουν, μακροπρόθεσμα, πάτημα στα οικόπεδα με τους υδρογονάνθρακες. Πέραν τούτων όμως ουδέν. Λες και αυτές τις δραματικές ώρες να ξέχασαν εντελώς την ίδια την ουσία της Παγκοσμιοποίησης αλλά και της «θεωρίας του Χάους», το πέταγμα της πεταλούδας και τις καταιγίδες στο Πεκίνο…
Αυτό που ξεκίνησε ως απλό κλάδεμα ενός αδύναμου κρίκου έγινε βαριά τσεκουριά σε έναν από τους βασικούς πυλώνες του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος που οι ίδιοι συνέβαλαν στην οικοδόμησή του: την ασφάλεια των τραπεζικών καταθέσεων. Χαρακτηριστική είναι η αντίδραση του εκπροσώπου της Βραζιλίας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο Πάουλο Νογκέιρα Μπατίστα: «Έμεινα έκπληκτος και άφωνος από αυτήν την ανακοίνωση. Το πρόβλημα με αυτού του είδους τα μέτρα είναι ότι αυτό τιμωρεί τους ανθρώπους που αποφάσισαν να κρατήσουν τα χρήματά τους στην χώρα και ότι αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά άδικο».
Ο Μπατίστα, εκπρόσωπος της Βραζιλίας και άλλων 10 χωρών στο διοικητικό συμβούλιο του ΔΝΤ επεσήμανε τους κινδύνους οικονομικών αναταράξεων που δημιουργεί ένα τέτοιο μέτρο. «Αυτό μπορεί να έχει ένα αποτέλεσμα διάχυσης επειδή είναι η πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησε η κρίση στην ευρωζώνη που στρέφονται στους καταθέτες».
Μάλλον αργά διαπίστωσε ακόμη και ο μυωπικός πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισλεμπλουμ ότι κατάσταση της Κύπρου  «αποτελεί συστημικό κίνδυνο, όπως αποδείχθηκε αυτές τις τελευταίες ημέρες, και πρέπει να εργαστούμε για ένα πρόγραμμα που θα βάλει τέλος σ' αυτό τον κίνδυνο». Επιμένοντας όμως στη «συνεισφορά» των καταθετών!
Το «Κουτί της Πανδώρας»

Οι επιπλοκές που δημιουργεί η ιστορική πλέον απόφαση του Eurogroup, ανεξάρτητα από την τύχη της Κύπρου, παραμένουν αστάθμητες καθώς φαίνεται ότι άνοιξε το «Κουτί της Πανδώρας». Κι αυτό γιατί οι βορειοευρωπαϊκές εμμονές δεν υπολόγησαν μία σειρά από ζητήματα γεωστρτατηγικών ισορροπιών.

Πρώτα απ’ όλα «ξέχασαν» τι άλλο είναι η Κύπρος πέραν ενός φορολογικού παραδείσου ή ενός «πλυντηρίου βρόμικου χρήματος. «Ξέχασαν» ότι η διχοτομημένη από την τουρκική εισβολή Κύπρος, βρίσκεται στην καρδιά της Μέσης Ανατολής η οποία βράζει ακόμη από την «Αραβική Ανοιξη» αλλά και δίπλα στη Συρία όπου επικρατεί το χάος. «Ξέχασαν» ότι το αίμα των κυπρίων είναι ακόμη νωπό στη μνήμη τους και υπαγορεύει άλλες αντοχές και αντιστάσεις μπροστά στην οποιαδήποτε απειλή ή ακόμη και προσβολή της κυριαρχίας της.

Δεύτερον, αγνόησαν ή έγραψαν στα παλαιότερα των υποδυμάτων τους, τις ίδιες τις ΗΠΑ και το ρόλο τους, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Οι αμερικανοί το τελευταίο που θέλουν είναι μια «τρικλοποδιά» στα σχέδιά τους τη στιγμή μάλιστα που βρίσκονται στη φάση επαναπροσδιορισμού τους με σταδιακή απεμπλοκή τόσο από το Ιράκ και το Αφγανιστάν όσο και από τη Σαουδική Αραβία καθώς για πρώτη φορά ξεκινάει η απεξάρτησή της από τα αραβικά πετρέλαια. Απεξάρτηση που όμως δεν σημαίνει ότι αποχωρεί από την σκακιέρα αφήνοντας άλλους να παίξουν το δικό τους παιχνίδι ελεύθερα.

Πέραν των δηλώσεων Μπερνάκι με τις οποίες οι ΗΠΑ εκφράζουν την ανησυχία τους για τη μετάδοση της κρίσης σε ολόκληρη τη δυτική οικονομία και όχι μόνο, οι αμερικανοί δεν έχουν πει ακόμη την τελευταία τους λέξη. Εχοντας εμπλακεί σε τρεις πολέμους από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα, μελετούν καλύτερα τις κινήσεις τους. Το σίγουρο είναι ότι η Ουάσιγκτον μελετά καλύτερα τα δεδομένα από ότι το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες με το βλέμμα στραμμένο τόσο στη Μόσχα όσο και στο Πεκίνο. Και όχι λόγω του «θεωρήματος της πεταλούδας».

Ανάπτυξη, λεηλασία ή πόλεμος

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθώντας να πετσοκόψουν το δέντρο –την Κύπρο- βάζουν φωτιά στο δάσος ξεχνώντας έναν βασικό, σχεδόν αρχετυπικό κανόνα των κοινωνιών από την εποχή των σπηλαίων μέχρι σήμερα. Τον θυμίζει ο Ζακ Αταλί στο βιβλίο του «Παγκόσμια κατάρρευση σε δέκα χρόνια;» (εκδ. Παπαδόπουλος): «Ο παγκόσμιος πλούτος, οι πηγές χρηματοδότησης ενός κράτους είναι είτε η ανάπτυξη είτε η λεηλασία είτε ο πόλεμος».

Η Ευρώπη αδυνατεί να δώσει λύσεις ανάπτυξης όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και σε όλα τα κράτη –πλην Γερμανίας- που την συναποτελούν. Την περασμένη Παρασκευή επέλεξε τη λύση της λεηλασίας.

Αν αποτύχει και αυτή μένει η τρίτη λύση...
Φαίνεται ότι δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη. Ή μήπως το έχουν; Τουλάχιστον οι Γερμανοί;

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…