Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καθημερινές εφημερίδες: Τα άταφα πτώματα

Ο Παλιός Κόσμος αφήνει πίσω του πλήθος από πτώματα σε τυμπανιαία κατάσταση...
Κι όμως, κάποιοι επιμένουν να τα διατηρούν ως μούμιες ενώ πλήθος (ολοένα μειούμενο, βεβαίως) κόσμου συνεχίζει να εργάζεται σε αυτά και γι' αυτά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι καθημερινές εφημερίδες. Γεννήματα της προ-βιομηχανικής εποχής από την ανάγκη καταγραφής, αρχικά, των εμπορικών κινήσεων της ανερχόμενης αστικής τάξης του 18ου αιώνα και αργότερα επιβολής -δια της ενημέρωσης- όλου του φάσματος των δραστηριοτήτων της. Κύριο δηλαδή επαναστατικό εργαλείο για την κατάληψη και μετά την εμπέδωση της εξουσίας της. Στους κατοπινούς αιώνες οι εφημερίδες χρησιμοποιήθηκαν και πάλι ως επαναστατικό εργαλείο του προλεταριάτου έτσι ώστε αυτό να παίξει με τη βοήθειά τους τον δικό του ιστορικό ρόλο.
Δευτερευόντως, οι εφημερίδες έγιναν φορείς πολλών κοινωνικών ρευμάτων που επιδίωκαν να κυριαρχήσουν στους τομείς της οικονομίας, των επιστημών και τεχνολογιών, της λογοτεχνίας κτλ. Ταυτόχρονα έγιναν στοιχείο της ταυτότητας των αναγνωστών τους που συμπλήρωνε τα υπόλοιπα στοιχεία εθνικής και κοινωνικής καταγωγής, πολιτικής ένταξης και ιδεολογίας, επιπέδου  ζωής κτλ
Σταδιακά οι εφημερίδες έγιναν "προϊόντα" το κόστος των οποίων καλυπτόταν από την αγορά τους και το κέρδος τους από τις διαφημιστικές καταχωρήσεις άλλων προϊόντων και υπηρεσιών, πράγμα που λειτούργησε σε ελάχιστες περιπτώσεις και για σύντομες χρονικές περιόδους ιδιαίτερης οικονομικής ανάπτυξης, πραγματικής ή εικονικής.
Στην πραγματικότητα οι εφημερίδες ποτέ δεν κάλυπταν τα έξοδά τους και οι επιχειρήσεις που τις εξέδιδαν ήταν ζημιογόνες ως προς αυτήν τους τη δραστηριότητα.
Τότε γιατί συνέχιζαν (και συνεχίζουν) να τις εκδίδουν θα αναρωτηθούν κάποιοι.
Μα γιατί εξακολουθούσαν να τους είναι χρήσιμες ως εργαλεία κατάληψης και διατήρησης της εξουσίας τους και για να έχουν παράπλευρα κέρδη προβάλλοντας και ενισχύοντας τις άλλες δραστηριότητες τους σε μια ποικιλία οικονομικών τομέων.
Σήμερα οι καθημερινές εφημερίδες (και σταδιακά και οι υπόλοιπες) δεν έχουν κανέναν λόγο ύπαρξης ως προϊόντα ενημέρωσης. Η κυκλοφορία τους είναι ασήμαντη. Ο κόσμος δεν έχει ούτε τα χρήματα ούτε το λόγο να τις αγοράσει.Το ίδιο βέβαια και τα έσοδά τους αφού και ο τομέας της διαφήμισης είναι σε κατάρρευση.
Η κρίση αξιοπιστίας των Παλαιών Μέσων, οι σχέσεις διαπλοκής και το γεγονός ότι το έμψυχο προσωπικό τους ανήκει στην παλιά φρουρά της ιδρυματοποιημένης δημοσιογραφίας που σήμερα είναι ψηφιακά αναλφάβητη, συνόδευσαν τις εφημερίδες εδώ και μία δεκαετία, στην τελευταία τους κατοικία: τον κάδο απορριμάτων της ενημέρωσης και της επικοινωνίας.
Κάποιοι επιμένουν να δίνουν το φιλί της ζωής στα πτώματά τους που δεν επιδέχονται καν ταρίχευσης λόγω της εντατικής χημειοθεραπείας στην οποία υποβλήθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες.
Μάταια!
Είναι καιρός να τις αποχαιρετήσουν για πάντα μαζί με τα φαντάσματά τους...


Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…