Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2013

Νίκος Μπογιόπουλος: Τι πρέπει να αλλάξουμε στο ΚΚΕ

Λάθος πορεία 1) Αντιγράφω (Ντοκουμέντα 16ου Συνεδρίου, σελ. 71, σ. Παπαρήγα): «Στο 15ο Συνέδριο ξεκαθαρίσαμε το εξής πράγμα: Οτι η συγκέντρωση δυνάμεων, η πολιτική συμμαχιών του Κόμματος χτίζεται πάνω στην αντίθεση μονοπώλια - ιμπεριαλισμός. (...). Τι είναι ο ιμπεριαλισμός; Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Ομως, δεν μπορούμε να χτίσουμε συμμαχία στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός, γιατί σημαίνει συμμαχία για τη σοσιαλιστική επανάσταση και συμμαχία για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτό δεν μπορούμε να το βάλουμε. Και δεν μπορούμε να το βάλουμε, γιατί είναι και λυμένο θεωρητικά, αλλά και η πείρα αυτό δείχνει». Κανένα νέο δεδομένο δεν επιτρέπει αναθεώρηση όσων θεωρητικά και εμπειρικά, κατά το 16ο Συνέδριο, είναι λυμένα. Εντούτοις στις Θέσεις γίνεται ακριβώς αυτό το λάθος: Προτείνεται οικοδόμηση πολιτικής συμμαχιών στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός. Αλλά πάνω σε αυτή την αντίθεση, όπως σωστά διαπιστώναμε στο 16ο Συνέδριο, δεν χτίζεται η - στρατηγικής σημασίας για την …

«Η Ευρωζώνη μπορεί κάλλιστα να διαλυθεί»

Ο κορυφαίος Αμερικανός οικονομολόγος χρεώνει στους Ευρωπαίους ηγέτες άγνοια των διδαγμάτων του παρελθόντος, ενώ υποστηρίζει ότι «ζούμε το τέλος του αμερικανικού αιώνα» Στον Χ.Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ Ηπαγκόσμια οικονομία έχει τα χάλια της και οι προοπτικές ανάκαμψης μόνο ρόδινες δεν προδιαγράφονται. Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι κοινώς αποδεκτό από τους οικονομολόγους, αλλά συναίνεση μεταξύ των ειδημόνων για τα αίτια της θλιβερής εικόνας της παγκόσμιας οικονομίας δεν υπάρχει, που συνεπάγεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει και διεθνής συντονισμός για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Οι ΗΠΑ ταλαντεύονται μεταξύ μιας επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρων λιτότητας για τη μείωση του ελλείμματος και του χρέους, ενώ η Ευρωπαϊκή Ενωση, στην εποχή της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης που έχει αντιμετωπίσει από την υιοθέτηση του κοινού νομίσματος, ακολουθεί δογματικά τις ίδιες πολιτικές που ακολούθησε ο Χούβερ στις ΗΠΑ την περίοδο της Μεγάλης Υφεσης, εξασφαλίζοντας την εμβάθυνση της ύφεσης. Με γνώμο…

Ούτε για γέλια ούτε και για κλάματα...

Να κλάψεις ή να γελάσεις για το κούρεμα των καταθέσεων και τη διάλυση του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου;

Ανόητο ερώτημα! Ανόητη διατύπωση!

Να κλάψεις για τον μικρό και μεσαίο καταθέτη των 100 χιλιάδων ευρώ αν του τα κούρευαν όπως έλεγε η πρώτη απόφαση του Eurogroup!

(Γι' αυτό και το πρώτο "ΟΧΙ" της κυπριακής Βουλής ήταν μια μικρή νίκη! Πολύ μικρή όμως!)

Να κλάψεις και τους εργαζόμενους του μεγαλύτερου καταθέτη-επιχειρηματία που τώρα δεν θα πληρωθούν επειδή το αφεντικό τους χάνει τα λεφτά του κατά 40, 50, 80%.

Να εξοργιστείς για τον αυταρχικό και αντιδημοκρατικό τρόπο που επιβλήθηκαν από τους Ηγεμόνες της Δύσης αυτή η λύση στη μικρή Κύπρο!

Κι αν το πας κι ένα βήμα παρακάτω, να εξοργιστείς για την συντριβή ενός στραβού, άθλιου συστήματος καζινο-τραπεζών μέσα σε μία νύχτα.Γιατί το πρόβλημα δεν είναι η συντριβή του. Το πρόβλημα είναι το "μέσα σε μία νύχτα". Οταν ξέρεις ότι πάνω σε αυτό στηριζόταν ολόκληρη σχεδόν η οικονομία του νησιού. Χιλιάδες επιχειρήσεις. Χι…

Ανεύθυνοι με εμμονές και με κρυφή ατζέντα

Υπάρχει κάτι πιο ανεύθυνο, πιο ανόητο και πιο επικίνδυνο από τη λογική που εξέφρασε σήμερα ο Βενιζέλος όπως και πολλοί άλλοι όλα τα προηγούμενα χρόνια:  «Είναι κλειστοί οι δρόμοι διαφυγής»!

Οπως το διαβάζεις:  «Είναι κλειστοί οι δρόμοι διαφυγής»!

Υπάρχει μεγαλύτερη αναίρεση της έννοιας "πολιτική"  από αυτή την επικίνδυνη ανοησία; (Ούτε λόγος για την έννοια ηγέτης βέβαια!).Τι άλλο είναι η πολιτική από το να βρίσκει νέους δρόμους κι αν δεν υπάρχουν να τους φτιάχνει έτσι ώστε να περνούν οι κοινωνίες βαδίζοντας προς το μέλλον τους;

Τι σκατά άλλο είναι η πολιτική από το να αναλύει τις συνθήκες, να προβλέπει τα επερχόμενα και υπηρετώντας τη λαϊκή βούληση να επεξεργάζεται εναλλακτικά σχέδια ακόμη κι αν δεν χρειαστεί να τα εφαρμόσει ποτέ;

Δηλαδή με τι άλλο περνάει τις ώρες του ένας πολιτικός; Με το να διαχειρίζεται καταστάσεις, μόνο; Με το να χαϊδεύει την εκλογική πελατεία του και τους χορηγούς του; Με το να κρύβει θείους και ξαδέλφες;

Με τι σκατά ασχολείται ένας πολιτικός εκτός απ…

Οφείλομεν να προσγειωθώμεν

Ο γερμανοτσολιάς δημοσιογράφος του 1941 έγραφε:

 «Αι περιστάσεις τας οποίας διέρχεται σήμερον η Ελλάς, εις την δύσκολον αυτήν καμπήν της Ευρωπαϊκής ιστορίας, είναι εξαιρετικαί. Όλαι αι εκδηλώσεις της ζωής μας έχουν καταφανή τα δείγματα μιας πρωτοφανούς κρίσεως. Η οικονομική δε κρίσις θα ήτο ίσως ολιγώτερον αισθητή, αν δεν υπήρχεν εις την Ελληνικήν ζωήν, τόσον έκδηλος, η ηθική και λογική κρίσις εκ της οποίας πάσχομεν ως κοινωνικόν σύνολον. Το χρήμα δεν θα υφίστατο τότε τον σημερινόν εκμηδενισμόν. ο πλούτος θα έρριπτε και ένα βλέμμα φιλανθρωπίας και κοινωνικής αλληλεγγύης εις τα πλήθη των πειναλέων, αι λαϊκαί τάξεις θα ανεκουφίζοντο με τας γενναίας χειρονομίας των ευπόρων. Αλλά δεν πρόκειται περί αυτού… » Είπομεν: Υποφέρομεν και από κρίσιν «λογικού». Ό,τι αγωνιζόμεθα από της επομένης της Μικρασιατικής καταστροφής να οικοδομήσωμεν εις την Ελλάδα, λειώνει τώρα ως ο πάγος. Τα θεμέλια του κράτους τρίζουν. Τα παν εις την χώραν αυτήν που άλλοτε ήστραψε το φως ενός λαμπρού πολιτισμού, καταρρ…

Η Κύπρος ανοίγει το κουτί της Πανδώρας

Η απόφαση για το «κούρεμα» των κυπριακών καταθέσεων που έλαβε το Eurogroup την περασμένη Παρασκευή παίρνει διαστάσεις πολύ πέραν αυτών που είχαν στο μυαλό τους οι εμπνευστές της. Στην προσπάθειά τους να επιλύσουν το πρόβλημα της Κύπρου, η οποία αντιπροσωπεύει το 0,2% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί πιάστηκαν για μία ακόμη φορά ιστορικά αδιάβαστοι. Η εμμονή τους στο να τιμωρούν όσα κράτη-μέλη βγαίνουν εκτός της γραμμής των πολιτικών τους παραβλέπει συνθήκες και παράγοντες έξω από τα σύνορα της ευρωπαϊκής ένωσης. Είναι προφανές ότι οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, τη δραματική νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο 16 Μαρτίου είχαν κατά νου μόνο το πώς θα συμμαζέψουν το υπερτροφικό τραπεζικό σύστημα της Κύπρου τιμωρώντας τους καταθέτες, Κύπριους και ξένους, κυρίως Ρώσους. Πιθανότατα να στάθμισαν τις αντιδράσεις της Μόσχας η οποία δεν θα ήθελε να παραδεχτεί εμπράκτως ότι πολίτες της ξεπλένουν χρήμα στη Λευκωσία και θα δεχόταν σχεδόν αγόγγυστα το χαράτσ…

Θα γίνουμε οι εφιάλτες τους

Καθημερινές εφημερίδες: Τα άταφα πτώματα

Ο Παλιός Κόσμος αφήνει πίσω του πλήθος από πτώματα σε τυμπανιαία κατάσταση...
Κι όμως, κάποιοι επιμένουν να τα διατηρούν ως μούμιες ενώ πλήθος (ολοένα μειούμενο, βεβαίως) κόσμου συνεχίζει να εργάζεται σε αυτά και γι' αυτά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι καθημερινές εφημερίδες. Γεννήματα της προ-βιομηχανικής εποχής από την ανάγκη καταγραφής, αρχικά, των εμπορικών κινήσεων της ανερχόμενης αστικής τάξης του 18ου αιώνα και αργότερα επιβολής -δια της ενημέρωσης- όλου του φάσματος των δραστηριοτήτων της. Κύριο δηλαδή επαναστατικό εργαλείο για την κατάληψη και μετά την εμπέδωση της εξουσίας της. Στους κατοπινούς αιώνες οι εφημερίδες χρησιμοποιήθηκαν και πάλι ως επαναστατικό εργαλείο του προλεταριάτου έτσι ώστε αυτό να παίξει με τη βοήθειά τους τον δικό του ιστορικό ρόλο.
Δευτερευόντως, οι εφημερίδες έγιναν φορείς πολλών κοινωνικών ρευμάτων που επιδίωκαν να κυριαρχήσουν στους τομείς της οικονομίας, των επιστημών και τεχνολογιών, της λογοτεχνίας κτλ. Ταυτόχρονα έγιναν στοιχείο της ταυτότητα…

Διαφορές;

Θα προχωρήσουμε!

Όσοι επιθυμούν το θάνατό μου ας ζήσουν πολύ, να δουν τη Μπολιβαριανή Επανάσταση να πηγαίνει από νίκη σε νίκη