Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λευκή σημαία

Που είχαμε μείνει;
Στο πουθενά...
Ή μάλλον στα ίδια που παραμένουν τα ίδια αλλάζοντας ταχύτατα...
Διαψεύσεις επί διαψεύσεων.
Αλλιώς ξεκινάς κι αλλού βρίσκεσαι χωρίς καν να το αντιλαμβάνεσαι. Κανείς δεν το αντιλαμβάνεται ή όλοι κάνουμε την πάπια. Καρκινοβατώντας προς το τέλος που μας πλησιάζει.
Καρκινοβατούμε σε έναν διάδρομο γυμναστηρίου ή στον τροχό στο κλουβάκι των χάμστερ.
Η συντριβή και η μελαγχολία εκφράζεται ως το ηλίθιο βλέμμα της αγελάδας.
Βλέμματα ακατοίκητα...
Πλήρης αποσύνδεση.
Στο "χώρο" μου σφιχταγκαλιαζόμαστε με τα ζέοντα πτώματα των Παλιών Μέσων που βρομάνε χαρτίλα και μελάνι... Ο επιθανάτιος ρόγχος των τηλεοπτικών μέσων γίνεται εκκωφαντικός... Και τα πάλαι ποτέ Κοινωνικά Δίκτυα φεϊσμπουκοποιούνται ασύστολα με τις "βυζάρες" να πνίγουν την επί χρόνια εμβρυακή δημοσιογραφία των πολιτών. Τα τσολάκια και τα πορνοτρόλ κλέβουν την παράσταση ενώ τα πιο ουσιαστικά tweet αποσυντίθενται πριν συμπληρωθούν 140 χαρακτήρες.
Πως να ξεπεράσεις το ξέκωλο όταν η ίδια σου η συνείδηση ξεκωλιάζεται καθημερινά με αφόρητους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.
Ποιο είναι το πουτανάκι τελικά;
Το σεξουαλικά αχόρταγο άβαταρ ή ΕΣΥ;
Ελα τώρα! Ξέρεις... Μέτρα τα fav και θα το εμπεδώσεις...
Την ατζέντα την καθορίζουν πλέον οι πιο ντέσπερετ γιατί είναι πιο αποφασισμένοι και απείρως πιο διεισδυτικοί...
Και μαζεύουν όλο το χαρτί τι στιγμή που εσύ ούτε καν πληρώνεσαι...
Βλάκα!
Βαθιά βλάκα... (Α! Ξέχασα! Αθωώθηκε κι ο φουκαράς ο Τσιπρόπουλος μετά από 7 χρόνια ταλαιπωρίας... Και διηγώντας τα κλαις...........)

Ξανά στο "χώρο" μου: από παράσιτα της κοινωνίας τώρα καταντήσαμε αμοιβάδες και σύντομα περνάμε σε μετάλλαξη φυτοπλαγκτόν...
Ποια ήταν η τελευταία φορά που διάβασες ένα εμπνευσμένο ή έστω καλογραμμένο κείμενο σε εφημερίδα ή περιοδικό;
Πρέπει να έχει περάσει δεκαετία!
Και βάλε...

Το σκοτάδι βαθαίνει... Δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στο πίσω... Δεν πάμε και πουθενά μπροστά...

Τελικά επιβεβαιώνεται η δοξασία πως όταν είσαι σε κωματώδη κατάσταση συνεχίζεις να αισθάνεσαι και να σκέφτεσαι.
Μόνο που αισθάνεσαι την οσμή του θανάτου και σκέφτεσαι ακατανόητες αηδίες.

Η παράδοση είναι πλήρης και ολοκληρωτική... Μόνο λευκές σημαίες γύρω μας

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…