Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λευκή σημαία

Που είχαμε μείνει;
Στο πουθενά...
Ή μάλλον στα ίδια που παραμένουν τα ίδια αλλάζοντας ταχύτατα...
Διαψεύσεις επί διαψεύσεων.
Αλλιώς ξεκινάς κι αλλού βρίσκεσαι χωρίς καν να το αντιλαμβάνεσαι. Κανείς δεν το αντιλαμβάνεται ή όλοι κάνουμε την πάπια. Καρκινοβατώντας προς το τέλος που μας πλησιάζει.
Καρκινοβατούμε σε έναν διάδρομο γυμναστηρίου ή στον τροχό στο κλουβάκι των χάμστερ.
Η συντριβή και η μελαγχολία εκφράζεται ως το ηλίθιο βλέμμα της αγελάδας.
Βλέμματα ακατοίκητα...
Πλήρης αποσύνδεση.
Στο "χώρο" μου σφιχταγκαλιαζόμαστε με τα ζέοντα πτώματα των Παλιών Μέσων που βρομάνε χαρτίλα και μελάνι... Ο επιθανάτιος ρόγχος των τηλεοπτικών μέσων γίνεται εκκωφαντικός... Και τα πάλαι ποτέ Κοινωνικά Δίκτυα φεϊσμπουκοποιούνται ασύστολα με τις "βυζάρες" να πνίγουν την επί χρόνια εμβρυακή δημοσιογραφία των πολιτών. Τα τσολάκια και τα πορνοτρόλ κλέβουν την παράσταση ενώ τα πιο ουσιαστικά tweet αποσυντίθενται πριν συμπληρωθούν 140 χαρακτήρες.
Πως να ξεπεράσεις το ξέκωλο όταν η ίδια σου η συνείδηση ξεκωλιάζεται καθημερινά με αφόρητους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.
Ποιο είναι το πουτανάκι τελικά;
Το σεξουαλικά αχόρταγο άβαταρ ή ΕΣΥ;
Ελα τώρα! Ξέρεις... Μέτρα τα fav και θα το εμπεδώσεις...
Την ατζέντα την καθορίζουν πλέον οι πιο ντέσπερετ γιατί είναι πιο αποφασισμένοι και απείρως πιο διεισδυτικοί...
Και μαζεύουν όλο το χαρτί τι στιγμή που εσύ ούτε καν πληρώνεσαι...
Βλάκα!
Βαθιά βλάκα... (Α! Ξέχασα! Αθωώθηκε κι ο φουκαράς ο Τσιπρόπουλος μετά από 7 χρόνια ταλαιπωρίας... Και διηγώντας τα κλαις...........)

Ξανά στο "χώρο" μου: από παράσιτα της κοινωνίας τώρα καταντήσαμε αμοιβάδες και σύντομα περνάμε σε μετάλλαξη φυτοπλαγκτόν...
Ποια ήταν η τελευταία φορά που διάβασες ένα εμπνευσμένο ή έστω καλογραμμένο κείμενο σε εφημερίδα ή περιοδικό;
Πρέπει να έχει περάσει δεκαετία!
Και βάλε...

Το σκοτάδι βαθαίνει... Δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στο πίσω... Δεν πάμε και πουθενά μπροστά...

Τελικά επιβεβαιώνεται η δοξασία πως όταν είσαι σε κωματώδη κατάσταση συνεχίζεις να αισθάνεσαι και να σκέφτεσαι.
Μόνο που αισθάνεσαι την οσμή του θανάτου και σκέφτεσαι ακατανόητες αηδίες.

Η παράδοση είναι πλήρης και ολοκληρωτική... Μόνο λευκές σημαίες γύρω μας

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…