Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διανοούμενοι, εξουσία και Αριστερά

Γιατί η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων δημοσιογράφων και διανοούμενων παίρνει θέσεις όλο και λιγότερο κριτικές απέναντι στην εξουσία;
Γιατί δημοσιογράφοι και διανοούμενοι γίνονται όλο και περισσότερο αλαζόνες και εχθρικοί απέναντι σε κάθε μορφής αγώνα που διαρρηγνύει τo πλαίσιo του πολιτικού και οικονομικού κομφορμισμού της μοναδικής σκέψης;
Γιατί παραδοθήκαν;
Γιατί εγκατέλειψαν κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης της καθεστηκυίας τάξης των πραγμάτων;
Ο διανοούμενος-αντι ο δημοσιογράφος-αντι, τα τελευταία 25 χρόνια είναι είδη υπό εξαφάνιση.
Και όποιος από αυτούς, σήμερα, αισθάνεται ότι πρέπει να αγανακτήσει στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική χρεοκοπία της χώρας, στρέφει την αγανάκτησή του ενάντια στα θύματα της κρίσης, βρίσκει σαν μόνο και μόνιμο πεδίο πολεμικής και κριτικής τα κινήματα αντίστασης και ανυπακοής.
Ο μεγάλος Ιταλός φιλόσοφος Nομπέρτο Μπόμπιο έλεγε ότι δουλειά του διανοουμένου (θα μου επιτρέψετε να προσθέσω και του δημοσιογράφου) είναι «να σπέρνει αμφιβολίες, όχι να συγκομίζει βεβαιότητες».
Και τα τελευταία 25 χρόνια οι διανοούμενοι -η συντριπτική πλειονότητα τους- έχουν σταματήσει να σπέρνουν αμφιβολίες για την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων. Έχουν αναλάβει να σπέρνουν στις μάζες τις αλήθειες της εξουσίας για να θερίζει (η εξουσία) συναίνεση. Έχουν καταφύγει σε άνετες, ασφαλείς ακαδημαϊκές θέσεις και έχουν θέσει την επιστήμη τους στην υπηρεσία των ισχυρών και της τηλεόρασης.
Έγιναν-είναι οι οργανικοί διανοούμενοι των ισχυρών κέντρων εξουσίας. Χωρίς διανοουμένους η εξουσία δεν υπάρχει.
Και το ερώτημα, σήμερα που το τέλος της ιστορίας δεν επαληθεύτηκε είναι: Χωρίς εξουσία μπορούν να υπάρξουν οι διανοούμενοι της Αριστεράς;
Ακούω, από πολλές πλευρές, ότι σήμερα δεν υπάρχουν διανοούμενοι. Διαφωνώ.
Είναι η λειτουργία τους που πρέπει να συζητήσουμε και όχι η απουσία τους.
Οι διανοούμενοι του συστήματος υπάρχουν και είναι και πολλοί και αποτελεσματικοί. Και είναι οργανικοί, όχι σε ένα συγκεκριμένο κόμμα αλλά στην εξουσία. Και η εξουσία δεν είναι κάτι μεταφυσικό. Είναι συγκεκριμένη. Είναι μια εξουσία δομική και δομημένη. Είναι φτιαγμένη από συγκρούσεις συμφερόντων, συνεχείς παραβιάσεις των κανόνων, διαφθορά και ατιμωρησία.
Είναι φτιαγμένη από μια ισχυρή μιντιακή διεισδυτικότητα. Από διεφθαρμένους θεσμούς, μεγάλες επιχειρήσεις πρόθυμα συνδικάτα. Και από χρήμα, πολύ χρήμα.
Σε αυτή τη δομή τι μπορούν να αντιπαραθέσουν οι διανοούμενοι της Αριστεράς; Όσοι ακόμη δεν ντρέπονται, δεν διστάζουν να δηλώσουν κομμουνιστές, μαρξιστές, αριστεροί - θα προσέθετα και σοσιαλιστές, αλλά η λέξη έχει χάσει πλέον το αρχικό νόημά της. Μπορούν να λειτουργήσουν ως οι οργανικοί διανοούμενοι της Αριστεράς; Οργανικοί όχι σε ένα κόμμα η κομματάκι της Αριστεράς αλλά σε μια κουλτούρα και σε μια ιδεολογία. Μια κουλτούρα εναλλακτική και μια ιδεολογία ορθά δομημένη και ορθολογικά ανταγωνιστική στην κυρίαρχη. Διανοούμενοι οργανικοί στις αδύναμες τάξεις.
Στην εργατική τάξη, στη νεολαία του πρεκαριάτου, στους μετανάστες, στους ανέργους, στους εργαζόμενους που έχουν χάσει την αξιοπρέπειά τους.
Αυτούς τους διανοουμένους χρειάζεται η Αριστερά.
Αυτοί οι διανοούμενοι ήρθε η ώρα να εγκαταλείψουν τον πεσιμισμό και τον αναχωρητισμό και να πιάσουν δουλειά.
Να χρησιμοποιήσουν τις γνώσεις τους, τις ικανότητες τους και την ευφυΐα τους, όχι μόνο για να ερμηνεύσουμε τον κόσμο αλλά για να τον αλλάξουμε.

*Ο Βασίλης Μουλόπουλος είναι βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, δημοσιογράφος.
* Το παραπάνω σημείωμα είναι το μεγαλύτερο μέρος από την παρέμβαση του Βασίλη Μουλόπουλου στην Ημερίδα της ΕΣΗΕΑ, στις 11/4/2011, με θέμα: Κρίση και διανόηση.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…