Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θα ματώσουμε μαζί σας…


του Μανώλη Κυπραίου
Ο Τύπος μάχεται και ήχοι από ασπίδες, σπαθιά, κορμιά, κραυγές ακούγονται. Νύχτα είναι θαρρώ. Αλλά πολεμούμε, μέχρι η ηχώ της νίκης στα πέρατα γυρίσει.
Ναι, εμείς είμαστε. Οι γυναίκες και οι άνδρες του Τύπου αυτοί οι «γνωστοί σας άγνωστοι». Αυτοί που ώρες ατελείωτες κάθονται μπροστά σε έναν υπολογιστή, ένα πιεστήριο, μια μονταζιέρα, ένα γραφείο, μέσα στη βροχή, το κρύο, τη ζέστη. Σε σχόλες και γιορτές. Ερχόμενοι αντιμέτωποι με την ώρα του σύμπαντος και το καταραμένο του Πλάστη φυτεμένο, στη σάρκα τους ρολόι.
Εμάς που «θεοί και δαίμονες» απέναντι μας έχουν βάλει. Σε ένα κόσμο που δεν είναι «αγγελικά πλασμένος». Στου Βελζεβούλ τα θειάφια καζάνια βράζουμε και οι κραυγές του πόνου μας σμίγουν με την κατάρα.
Ανάθεμα στους κράζοντες, άρχοντες των λαών και κράτορες του κόσμου, όπως μας έπλασαν στα μυαλά σας. Προνόμια δεν έχουμε. Να σταματήσουμε αυτά τα υπόκοσμα πλάσματα θέλουμε. Αυτά τα τρισκατάρατα, της κακιάς ώρας γέννας, της σάρκας του ανθρώπου και της ψυχής κατάρα.  Αυτά τα μιάσματα που με αρώματα και μυρωδιές του Αδη είναι ζωσμένα. Αυτά που για την καταστροφή του Αδάμαντα τον σπόρο ζουν.
Και είμαστε εδώ. Γυρίστε. Δείτε μας!
Οι χιλιάδες εργαζόμενοι στον Τύπο. Δημοσιογράφοι, Φωτορεπόρτερ, Τεχνικοί, Διοικητικοί, Πιεστές, Εφημεριδοπώλες. Ονειροπόλοι, ιδεαλιστές, μιας ωραίας ιδέας που λεύτερη μαζί σας να ΄ναι θέλει.
Ματώνουμε όσο κι εσείς. Πονάμε όσο κι εσείς. Μα είμαστε οργισμένοι και αποφασισμένοι όσο κι εσείς. Εχουμε θύματα, τραυματίες. Στάζουν αίμα τα σώματα και οι ψυχές μας, για να σας ενημερώνουμε, με τα όποια λάθη και τις όποιες παραλήψεις μας. Μα οι περισσότεροι από εμάς, τίμια σας κοιτάμε. Κατάματα. Με μάτια καθαρά, «αφρό» όπως έλεγαν κι οι παλιοί, που ήξεραν.
Ισως η μάχη μας να είναι σιωπηλή στ΄ αυτιά σας, γιατί ο δρόμος μας μέσα από μονοπάτια σιωπηλά και ανήλιαγα μας πάει. Ετσι είναι η μοίρα μας πλεγμένη.
Μα εκεί κι εμείς στο Δερβενάκι είμαστε, σ΄ αυτό το πέρασμα, που οι στρατιές των Ούννων και των κάθε λογής Εφιαλτών ετοιμάζονται να κάνουν την τελική επίθεση.
Τραβήξτε ωρέ μακριά το γιαταγάνι από την κορμοστασιά του διπλανού σας.  Του συμμαχητή σας, του συντρόφου, του φίλου, του αδελφού.
Ο εχθρός δεν είναι δίπλα! Απέναντι είναι!
Και τι αξία θα έχει αν πατήσουμε στο αίμα του αδελφού, την εύνοια των Βανδάλων να κερδίσουμε;
Χρυσό κι ασήμι από όλα τα έθνη κι αν μας τάξουν, άρνηση όμοια με λύκου κραυγή θα λάβουν.  Γιατί αν στην πυρά της κόλασης λυγίσουμε για δυο σταγόνες νερό κατράμι, δυο φορές προδότες θα ‘μαστε αδέλφια μας…
Αγκαλιάστε μας και αν είναι αυτό το ζεϊμπέκικο της νίκης ή του «θανάτου», μαζί ας το χορέψουμε…

Μανώλης Κυπραίος
Ανθρωπος, πολίτης, δημοσιογράφος

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…