Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Δήλωση μετανοίας» από τη Λαμπρινή Θωμά ζητάει τώρα ο Τάκης Καμπύλης

Την κήρυξη 24ωρων επαναλαμβανόμενων απεργιακών κινητοποιήσεων, αποφάσισε η ΕΣΗΕΑ, από τις 06.00 το πρωί της Πέμπτης  κατά της λογοκριτικής συμπεριφοράς της Διοίκησης και κυρίως του Γενικού Διευθυντή του Ρ/Σ «ΑΘΗΝΑ 9,84» και την επαπειλούμενη απόλυση της Λαμπρινής Θωμά, εάν δεν καταθέσει «δήλωση μετανοίας». 
Παρόλη την προσπάθεια μεσολάβησης που κατέβαλε η ΕΣΗΕΑ, η Διοίκηση του σταθμού εξακολουθεί να μεταθέτει το πρόβλημα, προβάλλοντάς το ως προσωπική διένεξη του κ. Τάκη Καμπύλη με την Λ. Θωμά και αποκρύβοντας τελείως την πραγματική της αιτία.
Είναι γνωστό ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε, όταν κατά τη διάρκεια γενικής απεργιακής κινητοποίησης σε όλα τα ΜΜΕ που είχε κηρύξει η ΕΣΗΕΑ για τις 17 Οκτωβρίου, ο κ. Καμπύλης..
αντισυναδελφικά και αντισυνδικαλιστικά ενεργώντας επέβαλε ως πρώτη είδηση την «ανακοίνωση» του σταθμού ότι «η ΕΣΗΕΑ φιμώνει τον Αθήνα 9,84».
Η Λαμπρινή Θωμά ενεργώντας σύμφωνα με τον Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας, κατά τη διάρκεια της εκπομπής της στον ίδιο σταθμό αποκατέστησε ως όφειλε την αλήθεια. Η άρνησή της να υποταχθεί στη λογοκριτική παρέμβαση της Διεύθυνσης και στη διαστρέβλωση της αληθείας προκάλεσε την οργή του κ. Καμπύλη και την τιμωρία της δημοσιογράφου αρχικά με κατάργηση της εκπομπής της και στη συνέχεια με ανακοίνωση απόλυσής της. Αυτή είναι η αλήθεια, η οποία επιμελώς αποκρύβεται από τη Διεύθυνση του Ρ/Σ.
Ό,τι επακολούθησε στη συνέχεια ήταν αποτέλεσμα συναισθηματικής φόρτισης. Η εμμονή δε της Διεύθυνσης να μην αποδεχθεί τη διευκρινιστική δήλωση της συναδέλφου, η οποία έγινε μετά από παρέμβαση της ΕΣΗΕΑ, και η επιμονή της στην κατάθεση «δήλωσης μετανοίας» δείχνει ότι εκείνο που πράγματι επιδιώκει με τη δίωξη της συναδέλφου είναι να πνίξει κάθε αντίδραση των εργαζομένων δημοσιογράφων στις αυταρχικές λογοκριτικές παρεμβάσεις.


-Δείτε εδώ το εξώδικο της ΔΕΡΑ προς την Λαμπρινή Θωμά και εδω την απάντηση της δημοσιογράφου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…