Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πυρετός


Ψήνομαι στον πυρετό. Αυτό βοηθάει πολύ γιατί κάνει τις σκέψεις μου να τρέχουν σε αργή κίνηση. Σχεδόν μία-μία. Αντε δύο, τρεις το πολύ. Οχι εκείνο το storming που μου συμβαίνει στις απύρετες καταστάσεις. Ακόμη και το μετρό αισθάνομαι ότι πάει αργά, πολύ αργά από σταθμό σε σταθμό. Οτι περνούν ώρες ολόκληρες να πάει Σύνταγμα-Ευαγγελισμό. Προσέχω έτσι τους ανθρώπους καλύτερα χωρίς να χρειάζεται να εστιάζω το βλέμμα μου επάνω τους. Διακρίνω τα περιγράμματά τους, το φωτεινό τους "αυγό". Στους περισσότερους είναι ραγισμένο και θαμπό. Θαμπώσαμε. Θάμπωσε η ματιά μας, θάμπωσε η ύπαρξή μας. Ετσι ήταν η μάνα μου όταν την έπαιρναν με το φορείο στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου. Θαμπή. Και δεν την ξανάδα ποτέ. Ξέχασα την θαμπάδα της για δεκαετίες ολόκληρες. Τη θυμήθηκα ξανά φέτος, μετά το καλοκαίρι. Στα πρόσωπα όλων μας.
Μετά το καλοκαίρι ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση. Η πραγματική κρίση. Οχι αυτή των λογιστών της εξουσίας. Η δική μας. Συνολική και ατομική. Γι αυτό και δεν αντιδράμε πια ούτε στα "φάρμακα" ούτε στις επιθετικές αγωγές. Σαν πληγωμένα σκυλιά που αιμορραγούν με διαλυμένα τα σωθικά τους στην άκρη του δρόμου.
Δεκάρα δεν δίνω για μένα. Δεκάρα τσακιστή για όσους έχουν περάσει τα σαράντα και τα πενήντα. Πρόλαβαν και είδαν λίγο λάμψη στη ζωή τους. Ντύθηκαν λίγο φως.
Με τσακίζει το κενό βλέμμα των εφήβων.
Με τσακίζουν τα πρόσωπα των μικρών παιδιών χωρίς χαμόγελο.
Με διαλύουν τα μωρά χωρίς μέλλον.
Ζούμε γενοκτονία.
Μαζικές εκτελέσεις ψυχών.
Δεν μας κλέβουν τα λεφτά μας. Αυτό είναι το λιγότερο.
Μας κλέβουν τις ανάσες μας, το πιο μικρό, το πιο ταπεινό μας όνειρο.


Δεν έχω πλέον κουράγιο.
Δεν παλεύεται αυτός ο θάνατος.

Κάτι όμως μου λέει μέσα μου ότι δεν θα πεθάνουμε τελικά έτσι απλά.
Θα γίνουμε φωτιά.
Ολοκαύτωμα.

Επειδή ακριβώς δεν αντέχουμε άλλο…

Κι έτσι θα υπάρξουμε και πάλι βυθίζοντας αυτούς στην ανυπαρξία.

ΓΙΝΕ ΟΡΓΗ!

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…