Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Για μια Κοινωνική Επιχείρηση Εργαζομένων Ελευθεροτυπίας"

Σήμερα, 21 Ιουλίου, η Ελευθεροτυπία θα γιόρταζε τα 37 της χρόνια. Ομως, η δεύτερη μεγαλύτερη εφημερίδα της Ελλάδας και το enet.gr, που βρισκόταν στην κορυφή των ειδησεογραφικών σάιτ, δεν λειτουργούν από τις 22 Δεκεμβρίου 2011. Η ιδιοκτησία σταμάτησε να καταβάλει δεδουλευμένα, οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε απεργίες, επισχέσεις, καταγγελίες ατομικών συμβάσεων εργασίας. 

Μπορούμε να μείνουμε σε αυτά, περιμένοντας την Χ.Κ. Τεγόπουλος επ' αόριστον, περιμένοντας να εμφανιστεί ο από μηχανής θεός, δηλαδή κάποιος νέος επενδυτής που θα σώσει την εφημερίδα, περιμένοντας πτώχευση ή ειδική εκκαθάριση ή ό,τι άλλο. Περιμένοντας δηλαδή πρωτοβουλίες άλλων. 

Και μέχρι οι “άλλοι” να κινηθούν, αν κινηθούν, θα γράφουμε μέρες επίσχεσης ή ανεργίας και θα αγωνιούμε κάθε μέρα αν θα έχουμε ψωμί στο τραπέζι. Την ίδια ώρα που η δουλειά μας, η ανεξάρτητη δημοσιογραφία, θα ήταν χρήσιμη τόσο σε εμάς όσο και στη χώρα που στενάζει από το βάρος της πρωτοφανούς κρίσης. 

Τι συμβαίνει στο χώρο του Τύπου το γνωρίζουμε. Η κρίση τον έχει χτυπήσει διπλά. Από τη μία απολύσεις και μειώσεις μισθών και από την άλλη αναξιοπιστία και εξάρτηση από συμφέροντα. Φτάσαμε στο σημείο σημαντικές ειδήσεις να αποσιωπούνται εντελώς για να μη θιγούν συγκεκριμένα πρόσωπα ή εταιρείες. 

Ομως, η επιτυχία των έξι απεργιακών μας φύλλων, δείχνει ότι οι αναγνώστες μας είναι εδώ και μας περιμένουν. Ακόμη, μας περιμένουν νέοι αναγνώστες που έχουν βαρεθεί να προσπαθούν να κατανοήσουν κάθε είδηση προσθέτοντας ή αφαιρώντας το συμφέρον του κάθε ιδιοκτήτη ΜΜΕ. Μπορούμε να κάνουμε κάτι; 

Μπορούμε! Να δημιουργήσουμε τα δικά μας (πληθυντικός αισιοδοξίας) ΜΜΕ. Το όχημα για να το κάνουμε είναι μια Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση. Μια κανονική επιχείρηση δηλαδή, που στηρίζεται στους κανόνες της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας.

Θα χρειάζονταν πολλές παράγραφοι για να εξηγήσω εδώ τι είναι Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία. Σχηματικά θα λέγαμε ότι δεν είναι ούτε Ιδιωτική ούτε Κρατική. Δηλαδή δεν βασίζεται ούτε στην ακολουθία Ιδιώτης - Κεφάλαιο - Κέρδος ούτε στην ακολουθία Κράτος - Δημόσια Εσοδα – Κοινωνικό Αποτέλεσμα.

Οι επιχειρήσεις της Κοινωνικής Οικονομίας στην Ευρώπη απασχολούν σήμερα 11 εκατομμύρια εργαζόμενους και απλώνονται σε όλες τις παραγωγικές διαδικασίες, από τους αγροτουριστικούς συνεταιρισμούς των χωριών έως τις μονάδες παραγωγής ενέργειας της Δανίας και την Ηθική Τράπεζα της Ιταλίας. Τα παραδείγματα είναι χιλιάδες. Μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες στο Διαδίκτυο κάτω από τον όρο “Social Enterprise”.

Στην Ελλάδα συνήθως ακούμε “συνεταιρισμός” και σκεφτόμαστε αγροτικούς συνεταιρισμούς ή τις εταιρείες λαϊκής βάσης ή περίεργα σχήματα που ξεκινούν ως ΕΠΕ και βασίζονται στην καλή πίστη των συνεταίρων. Λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει νομικό πλαίσιο για νέου είδους συνεταιρισμούς που λέγονται Κοινωνικές Επιχειρήσεις.

Μια “ιδανική” αλλά όχι αναγκαία συνθήκη για τη δημιουργία Κοινωνικής Επιχείρησης είναι εκεί που το κεφάλαιο δεν επενδύει αλλά η εργασία μπορεί να το αντικαταστήσει. Είναι η περίπτωση της Ελλάδας και πιο πολύ των ελληνικών ΜΜΕ. Το βλέπουμε και στην Ελευθεροτυπία. Χωρίς την κρίση θα ήταν πολύ ευκολότερο να εμφανιστεί επενδυτής.
Οι επιχειρήσεις Τύπου βασίζονται στην εργασία και όχι στο κεφάλαιο. Είναι η δική μας δουλειά που τις δημιουργεί και τις στηρίζει. Οσο για την αξιοπιστία, που αποτελεί την κυρίως “προίκα” μιας επιχείρησης Τύπου, είναι φανερό ότι μια δημοκρατική συλλογική προσπάθεια διαθέτει πολύ περισσότερη από τον όποιον ιδιώτη μεγαλομέτοχο.

Μια Κοινωνική Επιχείρηση όπως αυτή των εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας δημιουργείται με την αρχή: “Ενας άνθρωπος, μία ψήφος”. Δηλαδή κάθε μέλος του συνεταιρισμού, ανεξάρτητα από το ύψος της οικονομικής συμμετοχής του έχει μία μόνο ψήφο στις γενικές συνελεύσεις που είναι το ανώτερο όργανο του συνεταιρισμού. Οι θέσεις στη διοίκηση είναι ανακλητές και άμισθες.

Στο καταστατικό μας, φτιαγμένο ειδικά για Κοινωνική Επιχείρηση ΜΜΕ, προβλέπεται ότι διαφορετικοί άνθρωποι θα αποτελούν την διοικούσα επιτροπή που θα ασχολείται με τη διοίκηση της επιχείρησης και διαφορετικοί θα αποτελούν τη συντακτική ομάδα που θα διευθύνει δημοσιογραφικά το ΜΜΕ. Ακόμη προβλέπονται αυστηροί κανόνες δεοντολογίας και επιτροπή δεοντολογίας που θα ελέγχει την τήρησή τους.

Οι βασικοί στόχοι της Κοινωνικής Επιχείρησης είναι δύο:
1) Παραγωγή και διάθεση ανεξάρτητης δημοσιογραφικής ύλης
2) Δημιουργία θέσεων εργασίας

Λογικό είναι να δημιουργούνται δεκάδες ερωτήματα σχετικά με ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα. Εχουμε κάνει ήδη ανοιχτές συναντήσεις όπου συζητήθηκαν όλα διεξοδικά. Μια Κοινωνική Επιχείρηση οφείλει να έχει διαφάνεια τόσο στις επιχειρηματικές κινήσεις της όσο και στην χρηματοδότηση.
Ωστόσο, δεν οφείλει να δίνει λογαριασμό για κινήσεις που δεν έχει κάνει, για προτάσεις μελών της, για σενάρια και υποθέσεις τρίτων. Ακόμη, επειδή θα πρέπει να λειτουργήσει στο ανταγωνιστικό περιβάλλον των ΜΜΕ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δεχτεί επιθέσεις από ποικιλώνυμα συμφέροντα.

Μέλη της Κοινωνικής Επιχείρησης στην πρώτη φάση μπορούν να γίνουν οι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας τον Αύγουστο 2011, ανεξάρτητα με το είδος της εργασίας τους. Νέα μέλη, μετά τη δημιουργία της, εγγράφονται μόνο με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης.

Τη Δευτέρα στις 14.00 έχουμε συνάντηση για υπογραφή του καταστατικού και τη συγκρότηση προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής.

Οσοι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας ενδιαφέρονται και δεν έχουν πάρει ακόμη το καταστατικό μπορούν να το ζητήσουν με μέιλ στο yboyio[at]gmail.com ( όπου [at] = @ ) αναφέροντας όνομα και το τμήμα στο οποίο εργάζονταν.

Συναδελφικά

Γιάννης Μπογιόπουλος

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…