Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιστολή του Νίκου Αλέπη για την “απεργιακή ελευθεροτυπία”


πηγή: http://ekprosoposeleftherotypias.blogspot.gr/
Αγαπητέ Πάνο,
Με αυτή την επιστολή γνωστοποιώ σε εσένα και στους συναδέλφους μας, απεργούς και επισχεσίες, ότι δεν προτίθεμαι να μετέχω στην έκδοση ή να στηρίξω  φύλλο που θα φέρει τον τίτλο «Ελευθεροτυπία» ή παρεμφερή, αν η «Χ.Κ. Τεγόπουλος» δεν προχωρήσει πρώτα στην εξόφληση των οφειλών προς το πρόσωπο μου.
Έφτασα σε αυτή την απόφαση επειδή μέρα με τη μέρα φουντώνει μέσα μου η ανησυχία πως –παρά τις καλές προθέσεις της πλειονότητας των συναδέλφων μας- το φύλλο που ετοιμάζεται θα είναι κατ’ επίφαση απεργιακό και επί της ουσίας θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εργοδοσίας.  Πώς να δώσω διαφορετική ερμηνεία  στο γεγονός ότι ο εκπρόσωπος της εργοδοσίας (που μας έχει απλήρωτους από τον περασμένο Αύγουστο, για να μην ξεχνιόμαστε), δήλωσε στη σημερινή τριμερή συνάντηση ότι «επιτρέπει» την έκδοση φύλλου με τον τίτλο «Ελευθεροτυπία» και μάλιστα προτίθεται να παραχωρήσει μέχρι το ΑΦΜ της «Χ.Κ. Τεγόπουλος» για την έκδοσή του (πηγή: Τυπολογίες);
Ας μην κοροϊδευόμαστε. Όλοι θυμόμαστε ότι η «Χ.Κ. Τεγόπουλος» προχώρησε σε ασφαλιστικά μέτρα για να εμποδίσει την έκδοσή των δύο προηγούμενων απεργιακών φύλλων. Όλοι θυμόμαστε τις απειλές στους διαδρόμους για μηνύσεις αν ο τίτλος τους παρέπεμπε στην «Ε» και την επιχείρηση τρομοκράτησης των συναδέλφων, ότι αν μετείχαν στην έκδοση θα απολύονταν χωρίς αποζημίωση.
Όλοι θυμόμαστε συναδέλφους που διαμαρτύρονταν για τα σχέδια έκδοσης  ενός πλήρους απεργιακού φύλλου και ζητούσαν να περιοριστεί σε απεργιακό δελτίο οκτώ σελίδων. Τώρα, πολλοί από αυτούς φέρονται να στηρίζουν με θέρμη το νέο εγχείρημα. Πρόκειται για τους ίδιους που έβλεπαν σκοπιμότητες πίσω από κάθε σκέψη έκδοσης παραπάνω του ενός απεργιακού φύλλου και τώρα διαβάζω ότι συναινούν  στην έκδοση φύλλου κάθε Σάββατο.
Δεν μπορώ παρά να ψάχνω  το λάκκο στη φάβα, όταν διαβάζω ότι διευθυντικά στελέχη της εφημερίδας αυτές τις μέρες έχουν πλέον καθημερινή παρουσία στα γραφεία της Μίνωος, όχι όμως και στις συνελεύσεις και στην εργασιακή επιτροπή (τάδε έφη Γ. Μυλωνάκη στη σελίδα «Η Ελευθεροτυπία δεν πρέπει να κλείσει», στοFacebook). Δεν μπορώ παρά να αναρωτιέμαι γιατί η γενική συνέλευση αρνήθηκε να χαιρετίσει τη δικαστική απόφαση  που απέρριψε την αίτηση για την ένταξη της «Χ.Κ. Τεγόπουλος» στο άρθρο 99, όταν:
α) Η γενική συνέλευση είχε ζητήσει ακριβώς αυτό με κύρια παρέμβαση και
β) διαβάζω πως από τη διαδικασία αποκαλύφθηκαν λεπτομέρειες για την επιχειρηματική δράση της «Χ.Κ. Τεγόπουλος», όπως ότι: «Προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα οικονομικά συμφέροντα του συντρόφου της Μαριάνθης Τεγοπούλου σε έναν εντελώς διαφορετικό τομέα επιχειρηματικής δραστηριότητας [σ.σ. Planatech], η αιτούσα εταιρία υπέστη ή αναμένεται να υποστεί οικονομική αιμορραγία άνω των 6.000.000 ευρώ, όταν το ποσό αυτό θα μπορούσε να διατεθεί για την αντιμετώπιση μέρους των οικονομικών της υποχρεώσεων και δη για την καταβολή των οφειλόμενων δεδουλευμένων μισθών (υπενθυμίζεται ότι οι ληξιπρόθεσμες στις 31.12.2011 απαιτήσεις των εργαζομένων ανέρχονταν σε περίπου 4,5 εκατ. ευρώ, ενώ άλλα 3 εκατ. ευρώ θα απαιτούνταν για την καταβολή των αποζημιώσεων των εργαζομένων που είχαν ήδη απολυθεί) ή έστω για τη συμμετοχή της σε κερδοφόρες επενδύσεις, όπως στη συγγενή εταιρία ΧΡΥΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Α.Ε.»(Πηγή: http://anasigrotisi.blogspot.gr)   Αναλαμβάνω το μερίδιο της ευθύνης που μου αναλογεί, καθώς δεν βρήκα τη δύναμη να μετέχω στις τελευταίες γενικές συνελεύσεις. Δεν πρόκειται όμως να συναινέσω σε ένα «έγκλημα» εις βάρος της οικογένειας μου και των οικογενειών εκατοντάδων ακόμη εργαζομένων και να εργαστώ τζάμπα για τα συμφέροντα της «Χ.Κ. Τεγόπουλος». Πέντε μήνες ήταν αρκετοί.   Με εκτίμηση, Νίκος Αλέπης   Υ.Γ. 1 Επειδή ζούμε σε πονηρούς καιρούς και πρέπει να αποδεικνύουμε καθημερινά ότι στη μούρη μας έχουμε μύτη και όχι… προβοσκίδα, σε ενημερώνω ότι δεν μετέχω σε καμία εκδοτική προσπάθεια νυν ή πρώην εργαζομένων στην «Ε». Η –βολική για κάποιους- θεωρία του εσωτερικού εχθρού δεν με αφορά. Δεν ανήκα άλλωστε ποτέ σε ομάδες ή παρέες, όντας εργαζόμενος στον «μικρόκοσμο» της ηλεκτρονικής έκδοσης.
Υ.Γ. 2 Ο Δημοσθένης Γκαβέας μου ζήτησε να σου μεταφέρω ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της  επιστολής.
Υ.Γ. 3 Σε παρακαλώ να δημοσιεύσεις αυτή την επιστολή στο μπλογκ σου.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…