Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ: Οι Δολοφόνοι

Αυτοί είναι τα μέλη της ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗΣ ομάδας των ΜΑΤ που σακάτεψαν χθες τον Μάριο Λώλο.


ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ

Ο συνάδελφος Μάριος Λώλος, πρόεδρος της ένωσης φωτορεπόρτερ βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο νοσοκομείο με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις - χάρη σε άνανδρο, ύπουλο χτύπημα από όργανο της καταστολής. ΄πρόκειται τόσο για επίθεση κατά πολίτη όσο και για κατάπτυστη καταπίεση του τύπου.

Μπορεί εδώ να τον βλέπεται ακόμη όρθιο πλην όμως τα χτυπήματα στο κεφάλι είναι ύπουλα. για μένα δεν υπάρχει καμία δικαιολογία του τύπου "εκτελούν εντολές". εντολές εκτελούσαν και τα στρατεύματα των ΕςΕς.

Επίσης αξίζει να αναφερθεί η αντίδραση του ομαδάρχη της ομάδας ΜΑΤ. Στην καταγγελία είχε ως απάντηση "αν χτύπησε αν πάει στο νοσοκομείο" (χτύπησε; των χτυπήσατε!)


.Συνάδελφοι, σε λίγες ώρες ο Μάριος Λώλος μπαίνει στο χειρουργείο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο χτυπιέται από τα ΜΑΤ – έτσι και τούτη τη φορά δεν πιστεύαμε ότι είναι κάτι σοβαρό. Και τούτη τη φορά νομίζαμε όλοι ότι θα την γλιτώσει με ένα καρούμπαλο, με δυο μώλωπες και η ζωή θα συνεχιστεί.

Όπως συνεχίστηκε όταν χτύπησαν κατά πρόσωπο την Τατιάνα. Όπως συνεχίστηκε όταν στρίμωξαν τον Άρη. Όπως συνεχίστηκε όταν άφησαν ανάπηρο τον Μανώλη. Όπως, άλλωστε, συνεχίστηκε όταν χτύπησαν ξανά τον Μάριο πριν λίγο καιρό. Όμως αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά.

Αυτή τη φορά η γκλοπιά του «οργάνου» (που πάμε στοίχημα; Για άλλη μια φορά καμία ΕΔΕ δεν θα αποκαλύψει το όνομα και το βαθμό του) ήταν πισώπλατη. Και άνοιξε το κρανίο του και προκάλεσε αιμορραγία και πιέζει τον εγκέφαλό του και τον στέλνει στο χειρουργείο. Αν δεν κάνει, μας λένε, την επέμβαση μπορεί για όλη την υπόλοιπη ζωή του να είναι επιληπτικός. Γιατί;

Γιατί ήταν εκεί όταν εκατοντάδες συμπολίτες μας διαμαρτύρονταν για τη δολοφονία που ήθελαν να περάσει για αυτοκτονία. Γιατί οι εικόνες του από το έγκλημα που συντελείται στην Ελλάδα ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο. Γιατί, όπως οι περισσότεροι συνάδελφοί μας, ο Μάριος έχει διαλέξει πλευρά: ούτε ψέματα, ούτε αυταπάτες, είναι με τους εργάτες.

Τις επόμενες ώρες πολλά ντοκουμέντα θα δουν το φως της δημοσιότητας και θα αποδεικνύουν ότι η επίθεση των κρανοφόρων στους δημοσιογράφους και τους φωτορεπόρτερ έγινε χωρίς καμία αφορμή και μόνο για λόγους εκδικητικούς. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά και δεν υπάρχει λόγος να επιχειρηματολογήσουμε για αυτό – θα το κάνει ο δικηγόρος μας. Ούτε έχει καμία σημασία να αναζητήσουμε τον αριθμό και τα διακριτικά του κρανοφόρου που επέφερε αυτό το δολοφονικό, κατά τους χαρακτηρισμούς των γιατρών, πλήγμα στον Μάριο. Ελάχιστη σημασία έχει το όνομα του αυτουργού, όταν όλοι γνωρίζουμε το όνομα των ηθικών και των πολιτικών αυτουργών. Είναι τα ίδια χέρια που όπλισαν το χέρι του αυτόχειρα (και εκατοντάδων άλλων), είναι τα ίδια χέρια που χτύπησαν τον Μάριο (και δεκάδες άλλους).

 Η πολιτική του Μαύρου Μετώπου που μετέτρεψε τη χώρα σε εργαστήριο νεοφιλελεύθερων πειραματισμών κατασκευάζει αληθινά θύματα και, ταυτόχρονα, παράγει αληθινά κέρδη. Το αίμα μας είναι ο πλούτος τους, η «σωτηρία» τους είναι ο εφιάλτης μας.

 Ως πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ (που μετρά ήδη δεκάδες θύματα της κρατικής καταστολής), αλλά και ως πολίτης της χώρας που μετατρέπεται ταχύτατα σε σωφρονιστική αποικία, ο Μάριος θα εξαντλήσει όλα τα νόμιμα μέσα για να αποδοθεί δικαιοσύνη για αυτό το άνανδρο χτύπημα.  

Σε λίγες ώρες συνεδριάζει το Διασωματειακό των Ενώσεων του Τύπου και περιμένουμε αυτή τη φορά, έστω και αυτή τη φορά, να κάνει κάτι παραπάνω από το να εκφράσει τη «βαθύτατη θλίψη και οργή του». Σε λίγες ώρες ανοίγει η Βουλή των Ελλήνων και περιμένουμε αυτή τη φορά, έστω και αυτή τη φορά, να μην στρέψει το κεφάλι και από αυτή την προαναγγελθείσα επίθεση. Σε λίγες ώρες συνάδελφοι, άλλη μια εργάσιμη μέρα ξημερώνει. Κι ένας από εμάς – ο πολλοστός- δεν θα είναι δίπλα μας.

Αυτό το χτύπημα δεν ήταν στον Μάριο, ήταν στο κεφάλι, στα μάτια και τα αυτιά όλων μας.


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…