Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παρέμβαση των πρυτανικών αρχών του Πανεπιστημίου Πατρών για τις πολιτικές εξελίξεις

Κείμενο-παρέμβαση για τις πολιτικές εξελίξεις εξέδωσαν οι πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου Πατρών με στόχο «την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας της δημοκρατίας και του μέλλοντος των παιδιών μας».

    Συγκεκριμένα οι πρυτανικές αρχές επισημαίνουν: «H οικονομική εξαθλίωση των πολιτών και η διάλυση του κράτους κοινωνικής πρόνοιας είναι πλέον η τραγική πραγματικότητα στη χώρα μας, αποτέλεσμα της διαπλοκής του πολιτικού κόσμου και της διαφθοράς των κομματικών μηχανισμών. Ο εθνικός μας πλούτος και κυρίως τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα παραδίδονται στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.

    Οι θεσμοί αποδυναμώθηκαν συντεταγμένα από το ίδιο το πολιτικό σύστημα, ώστε να μην υπάρχει αντίσταση στην κοινωνική διάλυση. Οι άνθρωποι του πνεύματος, τα πανεπιστήμια και η δικαιοσύνη συκοφαντήθηκαν και απαξιώθηκαν στη συνείδηση του κόσμου, έτσι ώστε η χειραγώγηση τους μέσω "μεταρρυθμίσεων" να τίθεται ως αίτημα της ίδιας της κοινωνίας».

    Επίσης ιδιαίτερη αναφορά κάνουν στις αριστερές δυνάμεις του τόπου τονίζοντας: «Οι αριστερές δυνάμεις εγκλωβισμένες στις αγκυλώσεις τους και σε ενδοπαραταξιακές αντιπαραθέσεις αδυνατούν να δώσουν στην κοινωνία σοβαρό πολιτικό όραμα. Συνάμα, ο συνδικαλισμός, σε αρκετές περιπτώσεις, λειτούργησε ως άλλος πόλος εξουσίας, συμβάλλοντας στην νομιμοποίηση της κατάργησης των κοινωνικών κατακτήσεων και της απαξίωσης των θεσμών. Στις δεκαετίες που πέρασαν δεν υπήρξε κανένα όραμα για την ανάπτυξη της παιδείας και του πολιτισμού. Κάθε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση σκόπευε στην επιβολή ιδιοτελών κομματικών σχεδίων, αγνοώντας την ανάγκη ανάπτυξης της κριτικής σκέψης για τη δημιουργία ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών. Ό,τι πλέον αντιτίθεται στους σχεδιασμούς των δανειστών μας χαρακτηρίζεται ως "επικίνδυνο". Στην πλειοψηφία τους, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι στρατευμένα σε αυτό τον σκοπό. Ο λόγος των ανθρώπων του πνεύματος που θα μπορούσαν να απαλλάξουν την κοινωνία από το ενοχικό σύνδρομο, την ανέχεια και τον φόβο, φιμώνεται. Σύντομα, και το Δημόσιο Πανεπιστήμιο ως θεσμός ανάπτυξης, κοινωνικής παρέμβασης και ελεύθερης έκφρασης, δε θα έχει φωνή». Και οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι καταλήγουν:

    «Ως πολίτες οφείλουμε να υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο την αξιοπρέπειά μας, τη δημοκρατία και το μέλλον των παιδιών μας· να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα που καταπατείται με νομοθετικές ρυθμίσεις· να επιδιώξουμε την κοινωνική συνοχή, χωρίς προσωπικές αντεκδικήσεις που άνθισαν στην πρόσφατη εποχή της Διαύγειας· να υποστηρίξουμε τα εθελοντικά κοινωνικά κινήματα που δρουν με σκοπό την ανακούφιση και την προστασία των αδυνάτων. Η δραστηριοποίηση όλων των κοινωνικών δυνάμεων είναι επιτακτική ανάγκη για την προστασία των θεσμών και τη λειτουργία των στοιχειωδών κοινωνικών, εκπαιδευτικών και πολιτισμικών μονάδων, για τη δημιουργία της ελπίδας για το καινούργιο, το άφθαρτο, το δίκαιο».

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…