Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ενας σπόρος που γίνεται λουλούδι στη μέση του Χειμώνα

Στις αρχές του Νοεμβρίου που μας πέρασε και εν μέσω κρίσης στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ επιχείρησα να ρίξω ένα σποράκι. Δεν ήμουν ούτε ο πρώτος ούτε ο μόνος... Ούτε φυσικά διεκδικώ πατρότητα και πρωτοτυπία...
Ελεγα τότε στη Συνέλευση των εργαζομένων (2/11/11):

Πείραμα 3ο: Ως δανειστές της εφημερίδας! Διεκδικούμε την ίδια την εφημερίδα. Δηλαδή την ίδια μας την τρέλα. Διότι περί τρέλας πρόκειται!
Ως δανειστές της εφημερίδας που καλούμαστε να στηρίξουμε την εφημερίδα για να μην πάρουμε επάνω και την ευθύνη ότι την κλείσαμε εμείς συνεχίζουμε να τη στηρίζουμε.
Ομως χωρίς υποσχετική τα πράγματα αλλάζουν άρδην!

Διεκδικούμε:
Τη δημιουργία εκλεγμένης Συντακτικής Ομάδας που θα αναλάβει τη διεύθυνση της εφημερίδας
Τη λειτουργία καθημερινής συντακτικής συνέλευσης που θα καθορίζει τα της επόμενης ημέρας.
Αμεση συμμετοχή στη διαμόρφωση νέας τιμολογιακής πολιτικής και στρατηγικής για τις διαφημίσεις
Αναδιάρθρωση της διανομής με άμεση απομάκρυνση από τον Αργως.
Εξίσωση όλων των αμοιβών για όσα θα διαρκέσει αυτή η περίοδος.
Αναζήτηση νέου είδους πόρων όπως η ενίσχυση από τους αναγνώστες μέσω δωρεών συμπαραγωγής
Ααναζήτηση νέων συμμάχων
Τη συμμετοχή στο Δ.Σ. της εταιρείας με μετακλητούς εκπροσώπου-μέλη εκτελεστικού χαρακτήρα...


Και έκλεινα:


Το τρίτο πείραμα έχει επίσης αμφίβολα αποτελέσματα αλλά είναι ένα πείραμα Δημοσιογραφία, Αξιοπρέπειας, Αγώνα που ακόμη κι αν αποτύχει θα έχουμε κάθε λόγο να λέμε ότι έγινε πολύ νωρίς!

Το καταθέτω ως πρόταση στη συνέλευση

Γιατί είναι μία απάντηση προς τα παιδιά μου. Ισως όχι για σήμερα αλλά αύριο όταν θα μαθαίνουν για την ιστορία του Τύπου στην Ελλάδα και για τη μεγάλη αυτή ιστορική στιγμή που μπορούμε από ΤΩΡΑ να συνδιαμορφώσουμε!

Προχωράμε;



Ισως τότε να ήταν ακόμη πολύ νωρίς, ίσως κάποιοι να νόμιζαν πάλι ότι ήταν πολύ αργά.
Το σποράκι, τυλιγμένο με πολύ συναισθηματισμό, ανώριμο ακόμη, δεν βρήκε έδαφος να ριζώσει εκείνες τις ημέρες.
Για εκείνο το σποράκι δέχτηκα μια άνευ προηγουμένου επίθεση από "συνάδελφο" που τώρα πια έχει αποχωρήσει από το καράβι της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ. Με απειλές απίστευτες, με ύβρεις, με... με... με...
Πάει αυτό! Πέρασε!
Επρεπε να περάσει λίγος καιρός.
Και τώρα βρήκε ρίζα! Πέταξε κλαδάκια και ανθεί!


ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ Χ.Κ. ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΩΤΟΕΚΔΟΤΙΚΗ (28/12/2011)

Οι εργαζόμενοι στην Χ.Κ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ και την ΦΩΤΟΕΚΔΟΤΙΚΗ που συνεχίζουν τις επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργιακές τους κινητοποιήσεις με αίτημα την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους και μετά την εκδήλωση πρόθεσης της διοίκησης για την υπαγωγή στο άρθρο 99, αποφάσισαν στη συνέλευση της 28ης Δεκεμβρίου παμψηφεί:

Πρώτον: Να καλέσουν την εκδότρια της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία", να ξεκαθαρίσει προς τους εργαζόμενους εγγράφως και δημόσια μέχρι τη Δευτέρα 2 Ιανουαρίου του 2012:
- Για το πώς σκοπεύει να λύσει άμεσα το πρόβλημα, που έχει δημιουργηθεί σχετικά με τα δεδουλευμένα και τις αποζημιώσεις όσων έχουν αποχωρήσει.
- Ποιά λύση θα δώσει για το μέλλον της εφημερίδας (πώληση, εύρεση επενδυτή, αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κλπ). Η όποια απάντηση θα τεθεί υπό την κρίση της επόμενης συνέλευσης.

Δεύτερον: Αποφάσισαν με συντριπτική πλειοψηφία, να εξουσιοδοτήσουν τον εκπρόσωπο των συντακτών και την εργασιακή επιτροπή για την επεξεργασία πρότασης σχεδίου με βάση τις απόψεις, που διατυπώθηκαν στη συνέλευση σχετικά με την ευθύνη έκδοσης της εφημερίδας απο τους εργαζόμενους. Η πρόταση θα τεθεί για συζήτηση στην επόμενη συνέλευση την ερχόμενη εβδομάδα.

Τρίτον: Η συνέλευση αποφάσισε επίσης μετά από πρόταση της εργασιακής επιτροπής, να καλέσει τα σωματεία να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους στο χώρο του τύπου και των ΜΜΕ, θεωρώντας ότι παρά τις επί μέρους διαφορές, οι εργαζόμενοι του κλάδου δέχονται μία πρωτοφανή επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα, η οποία απαιτεί άμεση συλλογική αντίδραση. Το σχετικό αίτημα βρίσκει σύμφωνες και τις εργασιακές επιτροπές του ΑΛΤΕΡ και του ΔΟΛ.

Καλό μας ταξίδι λοιπόν!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…