Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για ένα πρόγραμμα εξουσίας - Κι επιγραμματικά

Σε αυτό το ποστ επιχείρησα να παρουσιάσω κάποιες προτάσεις για ένα πρόγραμμα εξουσίας με σοσιαλιστική κατεύθυνση (Για ένα πρόγραμμα εξουσίας). Ενα πρόγραμμα που όχι απλώς θα ανατρέψει τα μέτρα του Μνημονίου αλλά και όσα προκύψουν από την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης αλλά θα κάνει πολλά βήματα μπροστά για την ανάταξη της ελληνικής κοινωνίας και της οικονομίας.

Σήμερα θα τις παραθέσω επιγραμματικά κι ελπίζω αύριο, μεθαύριο πιο αναλυτικά:

1. Αμεση εθνικοποίηση - κοινωνικοποίηση των τραπεζών
2. Εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης με τρεις παράλληλους στόχους: Ανάπτυξη - Απασχόληση - Αναδιανομή
3. Αμεση υπαγωγή στο δημόσιο έλεγχο όλων των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και στρατηγικής σημασίας και παράλληλη ενίσχυση της παραγωγής από συνεταιρισμούς ιδιωτών και ομάδων με κριτήρια:
Α. Την ανάταξη δραστηριοτήτων που είχαν διαλυθεί ή απορρυθμιστεί (αγροτική παραγωγή, τουρισμός, βιοτεχνίες)
Β. Την αξιοποίηση και παραγωγή καινοτομιών
Γ. Την έμφαση στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα
Δ. Την δραστηριοποίηση στα 3 προνομιούχα "Π" της χώρας: Πολιτισμός - Παιδεία - Περιβάλλον
4. Ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση που δεν θα είναι οριζόντια (δηλαδή άδικη) αλλά θα κατανέμει τα βάρη με βάση τα πραγματικά εισοδήματα και την περιουσία, θα ευνοεί την παραγωγικότητα και θα "τιμωρεί" τον παρασιτισμό, τη φοροδιαφυγή, τη φοροκλοπή.
5. Εφαρμογή ολοκληρωμένου σχεδίου για τη διαχείριση των κρατικών δαπανών με αναπτυξιακά-κοινωνικά κριτήρια.
6. Αμεση θέσπιση και εφαρμογή αντι-μονοπωλιακής νομοθεσίας και αποτροπής συγκέντρωσης των μέσων παραγωγής σε λίγα χέρια.
7. Ενίσχυση αγοραστικής δύναμης μισθών - συντάξεων
8. Ανάκτηση των μοχλών οικονομικής και νομισματικής πολιτικής
9. Ανάκτηση όλων των δικαιωμάτων του λαού να αποφασίζει για το μέλλον του.
10. Εθνική-πατριωτική στρατηγική διακρατικών συμμαχιών με όρους αμοιβαίου οφέλους και ισοτιμίας και έμφαση στη Μεσογειακή λεκάνη και τα Βαλκάνια.
11. Πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο για τη διαγραφή κρατικών και ιδιωτικών χρεών πλασματικού κεφαλαίου (τραπεζικής τοκογλυφίας)


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…