Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κι όμως, μπορούμε να κάνουμε κάτι για τη Δημοσιογραφία...

Χθες αργά το βράδυ έλαβα ένα mail από αυτά που σε κάνουν να λυπάσαι και να χαίρεσαι μαζί. Να λυπάσαι που κάποια πράγματα που θα έπρεπε, ειδικά τώρα, να λειτουργούν αλλά δεν... Να χαίρεσαι που κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν την άκρη και αγωνιούν, μαζί σου, για το αύριο...
Θα προσπαθήσω να απαντήσω δημόσια σε όσα μου γράφει η συνάδελφος που μου έστειλε αυτό το mail (δεν βάζω το όνομά της γιατί δεν ξέρω αν το θέλει):

καλημέρα!
έπεσα και πάλι  τυχαία στο dimosiografos.wordpress.com και συγχύστηκα. Πρώτον γιατί μόλις γύρισα απο το μάθημα του μεταπτυχιακού "δημοσιογραφία κ νεα μεσα" (απθ). για να είμαι ακριβής δεν είναι δημοσιογραφία, ουτε νεα μέσα.  στα δυο χρόνια του μεταπτυχιακού αποκλείεται να μάθουμε ούτε μια σειρά από όσα εργαλεία προτείνεις στο μπλογκ. Γιατί δεν έρχεσαι να διδάξεις εσυ; Έλεος με (Σ.Σ. δεν βάζω το όνομα που αναφέρει η φίλη) και τον κάθε απίθανο εκεί μέσα. Θα μου πεις, τώρα, τι ρωτάω και σε ποιον; Γιατί κανένας απο τους άσχετους διδάσκοντες δεν σκέφτηκε να καλέσει για μια διάλεξη έναν σχετικό... 
Οκ εντελώς άκυρο το ερώτημα. Συγνώμη α. για τον ενικό β. για το χρόνο που ξόδεψες με το mail. αυθόρμητη αντίδραση...  


Αγαπητή συνάδελφε

Να μη συγχύζεσαι. Ολοι έχουμε πολλούς λόγους να το κάνουμε αλλά δεν είναι αυτό η λύση. Το dimosiografos.wordpress.com φτιάχτηκε από την ανάγκη να καλύψω -για εμένα πρωτίστως και ύστερα να μοιραστώ- κάποια από τα κενά που αφορούν την εκπαίδευσή μας στα νέα αλλά και στα παλιά Μέσα. Να μπορώ (να μπορούμε) να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στη δουλειά μας αλλά και γενικότερα στο χώρο της δημοσιογραφίας διεθνώς. Χρησιμοποιήθηκε σε πολλά σεμινάρια που είχα την τύχη να διδάξω τα τελευταία χρόνια.
Κατ' αρχήν να σου πω πως και μόνο το ότι υπάρχουν μεταπτυχιακά που αφορούν τα Νέα Μέσα το θεωρώ θετικό. Απ' όσα μου λες καταλαβαίνω ότι αυτό δεν αρκεί. Η δουλειά μας δεν είναι μόνο θεωρητική ή ακαδημαϊκή. Είναι, πρώτα από όλα, πρακτική. "Η δημοσιογραφία μαθαίνεται στο μάρμαρο" έλεγαν κάποτε οι δικοί μου δάσκαλοι.
"Η δημοσιογραφία μαθαίνεται στον υπολογιστή, στα smart phones και εξασκείται στο δρόμο" τολμώ να πω εγώ.
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της Δημοσιογραφίας δεν είχαμε στο χέρι μας τόσα και τέτοιων δυνατοτήτων εργαλεία. Ποτέ άλλοτε δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε τόσο γρήγορα. Να βρεθούμε τόσο κοντά  στα γεγονότα. Να βρούμε υλικό για να χτίσουμε τις ιστορίες μας. Να τις αφηγηθούμε με τόσους πολλούς τρόπους.
Δυστυχώς αυτά τα εργαλεία -όπως και κανένα εργαλείο- δεν άλλαξαν το παλιό πλαίσιο μέσα στο οποίο κρατούν μαντρωμένη τη δημοσιογραφία. Από την άλλη...
...ευτυχώς που αυτά τα εργαλεία δεν πρόκειται να αλλάξουν την ουσία της δημοσιογραφίας που είναι η αφήγηση της πορείας μας, ως κοινωνίες, σε κάθε εποχή. Με ΟΛΕΣ τις αδυναμίες που αντικειμενικά υπάρχουν όταν επιχειρείς να αφηγηθείς το παρόν μέσα στο οποίο κινείσαι και ο ίδιος, την εποχή στην οποία ζεις. Και η ουσία της δημοσιογραφίας είναι να παίρνει την πληροφορία και να την κάνει είδηση, να την κάνει γνώση και να την αποδίδει πίσω στην κοινωνία για να την κάνει ...ο,τι θέλει!
Η ουσία της δημοσιογραφίας είναι ακόμη να αποκαλύπτει, όντας παρούσα, όσα η κάθε εξουσία θέλει να αποκρύψει.
Δεν θα σχολιάσω το περιεχόμενο ή τους διδάσκοντες στο μεταπτυχιακό που αναφέρεις. Δεν γνωρίζω. Φαντάζομαι ότι κανείς που θέλει να να μεταδώσει γνώσεις δεν έχει κακή πρόθεση. Ξέρω ότι υπάρχουν ελλείψεις. Πως όλα αυτά είναι καινούργια πράγματα και αλλάζουν διαρκώς. Πως είναι δύσκολο να περιγράψεις και να διδάξεις πράγματα που δεν χρησιμοποιείς καθημερινά ο ίδιος. Ισως σας δείχνουν το δρόμο να τα βρείτε μόνοι σας. Ισως και όχι... Δεν ξέρω!
Εκείνο που ξέρω είναι ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη να μάθουμε, παλιοί και νέοι δημοσιογράφοι, αυτά τα εργαλεία. Να τα δοκιμάσουμε, να τα δούμε στην πράξη, να τα κριτικάρουμε και, γιατί όχι, να απορρίψουμε όσα δεν μας κάνουν ή και να φτιάξουμε δικά μας.
Στα 25 χρόνια που ασκώ αυτό το επάγγελμα δεν έπαψα ποτέ να παίζω με τα νέα εργαλεία, να δοκιμάζω τις νέες δυνατότητες που παρέχουν. Ελάχιστα χρησιμοποίησα επαγγελματικά (ή με άφησαν να χρησιμοποιήσω). Σίγουρα πάντως κέρδισα περισσότερα από το να είχα μείνει με την ατζέντα, το στιγμόμετρο, το κασόχαρτο, το μαγνητοφωνάκι...
Εκείνο που ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ κέρδισα ήταν η αμφίδρομη επικοινωνία με το "κοινό". Ετσι που σύντομα το "κοινό" έγινε ισότιμος παίκτης και συνεργάτης στη δουλειά μου. Ενημέρωνα και με ενημέρωνε. Σχολίαζα και σχολίαζε. Το ...μάλωνα και με μάλωνε!
Μεγάλο κέρδος!
Αγάπησα και αγαπώ τόσο πολύ αυτή τη δουλειά που δεν θέλησα και δεν θέλω ποτέ να την αλλάξω και να γίνω π.χ. δάσκαλος σε κάποιο ίδρυμα. Σαν το χρυσόψαρο στο ενυδρείο θα ένιωθα. Κι έτσι απαντώ και στο ερώτημά σου.
Παρ' όλα αυτά, όπου με καλούν και όπου με χρειάζονται πηγαίνω!
Κυρίως στην ΕΣΗΕΜΘ που θεωρώ ότι κάνει σπουδαία δουλειά εκεί πάνω. Αλλά και στο Ινστιτούτο Περιφερειακών Μέσων στα Χανιά.
Ξέρω ότι δεν αρκεί.
Τον τελευταίο ένα χρόνο ετοιμάζομαι για πιο οργανωμένα σεμινάρια για επαγγελματίες δημοσιογράφους, επαγγελματίες της επικοινωνίας αλλά και όποιον άλλον θέλει, όχι απλώς να πάρει μια ιδέα, αλλά να μάθει!
Η κρίση εμποδίζει την πραγματοποίηση αυτών των σχεδίων.
Πιστεύω όμως πως ακριβώς ΑΥΤΗ η κρίση αναδεικνύει πολύ περισσότερο την ανάγκη να μάθουμε νέα πράγματα, να περάσουμε σε ένα επόμενο στάδιο.
Θα είμαι πάντα εδώ. Σε αίθουσες, σε εργαστήρια αλλά και στο dimosiografos.wordpress.com.
Μακάρι να σας φανώ χρήσιμος στο άμεσο μέλλον!

Σας ευχαριστώ!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…