Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Κρίση στα ΜΜΕ, συνέχεια...

Από τα 25 μου χρόνια στη Δημοσιογραφία και τα 20 (και βάλε) στο Διαδίκτυο, τουλάχιστον 15 τα αφιέρωσα στις θεωρητικές μελέτες για την Επικοινωνία και τα ΜΜΕ, προσπαθώντας να τις εφαρμόσω, όπου μπορούσα και όπου οι συνθήκες και οι θέσεις που κατείχα μου το επέτρεπαν...
Εγινα πολλές φορές μάντης κακών (αλλά και καλών, παράπονο δεν έχω)!
Για όποιον θέλει να πάρει μία ιδέα για όλα αυτά δεν έχει παρά να ακολουθήσει της ετικέτες () σε αυτή την γιγάντια κιβωτό, τον ANemo αλλά και στο πιο εξειδικευμένο ιστολόγιό μου, για τη Δημοσιογραφία.
Δυστυχώς η πορεία των πραγμάτων, λόγω ΚΑΙ της οικονομικής και κοινωνικής/πολιτιστικής κρίσης, ήταν αναπότρεπτη.
To Πώς θα σωθεί η «Ελευθεροτυπία» του Δημήτρη Ψαρρά που δημοσιεύτηκε προχθές και το «Κυβερνήσεις του Twitter και του FB» που δημοσιεύτηκε χθες εκφράζουν πολλά από όσα κι εγώ πιστεύω, έχω προσπαθήσει, παλεύω καθημερινά γι αυτά.


Συνιστώ την προσεκτική ανάγνωσή τους!


Μία ανάλογη πρόταση με αυτή τη του Δημήτρη Ψαρρά έκανα πριν από 20 ημέρες στη Συνέλευση των εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας. Μία πρόταση για την οποία δέχτηκα μάλιστα απειλές από "συνάδελφο" (και ΟΧΙ από την ίδια την εφημερίδα, βεβαίως), μια τραγική ιστορία η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη.


Ο τίτλος μάλιστα μου έφερε στο μυαλό ένα ποστ με ημερομηνία 22 Οκτωβρίου 2009 και τίτλο: Πως θα έσωζα τους New York Times για το οποίο είχα δεχτεί πολλά e-mail από την Ελλάδα αλλά και πολλά μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Νέας Υόρκης. 


Τα περισσότερα όμως τα είχα, προ καιρού γράψει στις "100 σημειώσεις για την Κρίση στα ΜΜΕ και στη Δημοσιογραφία". Πάλι από το 2009...


Οι σημειώσεις παρουσιάστηκαν σε πολλές ημερίδες και συνέδρια. Εγιναν υλικό για εργασίες και έρευνες αλλά και για σεμινάρια Νέας Δημοσιογραφίας.


Ποτέ όμως δεν εξετάστηκαν από εκείνους που πρώτα από όλα θα ενδιέφεραν...


Το αποτέλεσμα του ότι ποτέ δεν ασχοληθήκαμε σοβαρά με τη Δημοσιογραφία και τα ΜΜΕ, το νέο τοπίο που διαμορφώνεται και τις νέες προκλήσεις, το βιώνουμε άμεσα, πρώτα από όλα εμείς οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι.
Το βιώνουν οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ που βλέπουν τις επιχειρήσεις τους να καταρρέουν.
Πάνω από όλα όμως το πληρώνουν οι ίδιοι οι πολίτες που περισσότερο από ποτέ έχουν ανάγκη την Δημοσιογραφία...


Ολες οι δυνάμεις του Παλιού -κάθε λογής τρωκτικά, πολυθεσίτες, μεγαλοδημοσιογράφοι, αριστερόφρονες μικροπωλητές, συνταξιούχοι και βετεράνοι "σοφοί", τεχνοφοβικοί, γραφειοΤυπάδες- είχαν κάθε συμφέρον να σταματήσουν αυτή τη συζήτηση.


Προτιμώντας να πάμε όλοι μαζί στο γκρεμό παρά να χάσουν τους παχυλούς μισθούς και τα προνόμιά τους.


Και τα κατάφεραν!


Τώρα όμως θα δουν ότι ούτε οι ίδιοι μπορούν να επιβιώσουν της πτώσης!


Ούτε βέβαια και της μεγάλης αλλαγής που έρχεται καλπάζοντας, είτε το θέλουμε είτε όχι!




Να θυμηθούμε τις 100 Σημειώσεις:

Καθώς και κάποιες ακόμη:

Η Κρίση στα ΜΜΕ (3 extra σημειώσεις)
Η Κρίση στα ΜΜΕ (επίκαιρη σημείωση για ΗΠΑ)
Η Κρίση στα ΜΜΕ - (μια ακόμη σημείωση...)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…