Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δύναμη: ο Τρίτος Εχθρος


“Το να συνδυάσεις τη σοφία με τη δύναμη σπάνια πετυχαίνει, ακόμη και τότε, όμως, κρατάει πολύ λίγο”
Albert Einstein

Και όταν πλέον, Εσύ, ανάμεσα σε λίγους θα έχεις ξεπεράσει το Φόβο, καθώς εκατομμύρια εκατομμυρίων θνητών, θεών και ημίθεων, δεκάδες χιλιάδες χρόνια τώρα και δεκάδες χιλιάδες από τώρα, γονάτισαν και θα εξακολουθούν να γονατίζουν μπροστά του, αποσβολωμένοι από το άγγιγμά του, διαμελισμένοι από τους εφιάλτες τους, αδρανείς ως αγάλματα μπροστά στο μεγαλείο του αρχέγονου τρόμου που προκαλεί η ίδια η σύλληψη της ζωής...
Κι όταν, ύστερα, Εσύ πάλι, ανάμεσα σε ελάχιστους θα έχεις ξεπεράσει τη γαλάζια, φονική αρμονία της Διαύγειας, καθώς στρατειές φιλοσόφων, δασκάλων, ποιητών, οραματιστών, διανοητών, επιστημόνων, ιερέων, σαμάνων, προφητών, μάγων, μάντεων και ιεροφαντών, μαζί με τους στρατάρχες, τους πολέμαρχους, τους ιππείς και κανονιοβολιστές τους θα βυθίζονται στην κινούμενη άμμο του καθαρού πνεύματος και των ασφυκτικά ανοιχτών οριζόντων της νόησης δίχως Γνώση...
...Τότε –και μόνο τότε!- η Δύναμη βρίσκεται στα χέρια σου ως βασιλική ράβδος και ως ρομφαία ολόλαμπρη. Δύναμη πέρα από όρια και κανόνες, διότι ΕΣΥ το όριο και κανόνας. Εσύ αυτός που καθορίζει το παιχνίδι και παραμερίζει τα εμπόδια. Εσύ αυτός που ανοίγεις δρόμο ανάμεσα στο πλήθος που παραμερίζει. Εσύ ο γαμών, εσύ και ο δέρνων. Δυστυχισμένε!
Αυτό που θεωρείς –δεν είσαι ο μόνος- ως το τρόπαιο των τροπαίων για έναν θνητό ή και για έναν αθάνατο –τι διαφορά έχει πλέον;- αυτό είναι και ο απόλυτος Εχθρός σου όπου μπροστά τους ο αρχέγονος Φόβος και η ουράνια Διαύγεια μοιάζουν με σαμιαμίδια στην ακρη του σοβαντεπί.
Ιδού ένας Εχθρός που σε αγκαλιάζει χαμηλά, από τις πατούσες μέχρι πιο πάνω, ηδονικά, στο υπογάστριο, κι ακόμη πιο πάνω, φωτίζοντας το στέρνο και τους ώμους σου, τον αυχένα κι από κεί πλημμυρίζει κάθε νευρώνα και κάθε εγκεφαλικό κύτταρο με καθαρή ενέργεια. Καθαρή, φονική ενέργεια.
Και είναι ο απόλυτος Εχθρος διότι σου είναι αδιανόητο πως η Δύναμη μπορεί να είναι «εχθρός». Σου είναι αδιανόητο να την αρνηθείς, να την αποφύγεις, να την προσπεράσεις. Κι απολύτως λογικό να της παραδοθείς. Η μάχη με τη Δύναμη έχει χαθεί πριν καν ξεκινήσει. Η σοφία που έχει αποκτηθεί από τις προηγούμενες μάχες αποδεικνύεται άχρηστη. Οι ύπουλες τακτικές των προηγούμενων Εχθρών έχουν ξεχαστεί. Τα πέτρινα χρόνια της υποταγής σε αφεντικά και τυράννους το ίδιο. Ποιος ανίκητος επιθυμεί να νικήσει τον ίδιο του τον εαυτό; Ποιος από όσους δοκίμασαν τη Δύναμη θέλουν να πάψουν να τη γεύονται; Ποιος θα καταλάβει ότι τα χείλη της γίνονται βεντούζες που χύνουν το δηλητήριο της Σκληρότητας, της Βίας, της Αναλγησίας και το χειρότερο όλων: το δηλητήριο της Αγνοιας;
Ο πολεμιστής που θα νικηθεί από τη Δύναμη –τη ΔΙΚΗ του δύναμη- θα πεθάνει χωρίς να μάθει ποτέ του πως θα μπορούσε να την χαλιναγωγήσει. Κι όμως, θα του ήταν τόσο εύκολο να το κάνει. Οσο και το να νανουρίσει ένα μωρό κουνώντας το απαλά και ψιθυρίζοντάς του ένα τραγουδάκι.
Η Δύναμη, όσο ανίκητη κι αν φαίνεται, ανήκει στον ίδιο κόσμο με το Φόβο και τη Διαύγεια. Στον κόσμο της ανυπαρξίας. Ενα αεράκι είναι που παριστάνει τον τυφώνα. Μια χούφτα στάχτη που παριστάνει τον γρανίτη. Αρκεί ένα δάγκωμα οχιάς κρυμμένης ανάμεσα σε σύκα, ένα τόσο δα ξιφίδιο κρυμμένο σε έναν χιτώνα, δύο πικρές σταγόνες στο αυτί του βασιλιά, και η Δύναμη εξανεμίζεται! Η Δύναμη του Ναπολέοντα νικήθηκε από τις αιμορροϊδες του!
Αυτό το φάντασμα, της Δύναμης δεν είναι παρά ένα εμπόδιο στο δρόμο της Γνώσης. Το γοητευτικότερο όλων αφού ελάχιστοι το αντιλαμβάνονται ως τέτοιο. Οποιος κατανοήσει ότι η Δύναμη είναι ένα ακόμη ζωής και όχι ένας στόχος ζωής έχουν νικήσει και τον τρίτο Εχθρό τους.
Και είναι αρκετά προετοιμασμένοι για τον τέταρτο! Και τελευταίο!


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…