Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Bike Festival: μια ανάσα...

Τους το είχα τάξει από μέρες, "το επόμενο σαββατοκύριακο θα πάμε στο Bike Festival". Ο μικρός πέταξε τη σκούφια του. Ο μεγάλος πιο ψύχραιμος. "Θα δούμε!".
Ηλθε η Παρασκευή. "Θα πάμε;". Εκατσα και διάβασα το πρόγραμμα, είδα τις δουλειές μας, τους είπα να διαβάσουν για τη Δευτέρα: "Θα πάμε! Την Κυριακή!".
Πήραμε το μετρό την Κυριακή το απόγευμα και βγήκαμε στο Γκάζι.
Τεχνόπολις.
Μπήκαμε.
Από την πρώτη στιγμή δεν τους χόρταινα να τους βλέπω να ...μην χορταίνουν αυτό που ζούσαν.
Πήγαμε σε όλα σχεδόν τα περίπτερα των ποδηλατάδων.
Μπήκαμε, βγήκαμε, δοκιμάσαμε ποδήλατα, χαϊδέψαμε μερικά, πήγαμε για παγωμένο τσάι, γράφτηκαν σε έναν διαγωνισμό της Cosmote, ξαναδοκίμασαν ποδήλατα, πήραν δώρα. Ευτυχία!
Εγώ χάζευα τον κόσμο. Μικρούς και μεγάλους. Γονείς με παιδιά. Υπέροχοι τύποι. Χαμόγελα.
Μετά άρχισε η επίδειξη των Adiridas. Πήραμε θέση. Τα παιδιά με τα παιδιά. Οι μεγάλοι με τους μεγάλους. Μας έφυγαν, μικρών και μεγάλων, τα σαγόνια από το θέαμα.
Εμένα μου είχαν φύγει τα σαγόνια από αυτό που ζούσα.
Ενας άλλος κόσμος. Ενας κόσμος όπως ακριβώς τον ονειρευόμουν το βράδυ της Πρωτοχρονιάς του 1999 προς 2000. Ενας κόσμος λαμπρός, χαμογελαστός, χαλαρός, ευτυχισμένος...
Ετσι νόμιζα πως θα είναι το 2010 και το 2011, τότε!
Γιατί αυτός ο κόσμος ΥΠΑΡΧΕΙ!
Είναι εδώ. Μέσα στην κρίση και στη μιζέρια.
Είναι ο κόσμος των ανθρώπινων κοινοτήτων.
Είναι ο κόσμος των αγορών που δεν στηρίζονται μόνο στο κέρδος (και σ' αυτό βεβαίως) αλλά κυρίως στο μεράκι, στην αγάπη για κάτι κοινό, στην ελευθερία, στις πραγματικές σχέσεις μεταξύ ανθρώπων.
Είναι ένας γενναίος κόσμος!
Ενας κόσμος που αντιστέκεται! Ενεργά! Οχι με παρόλες και θεωρίες!

Από την καρδιά μου ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διοργανωτές, στους χορηγούς, σε όλους όσους ήταν εκεί! Για το το ταξίδι στα όνειρα!

ΜΠΡΑΒΟ σας!!!
Και του χρόνου, σπουδαίοι μου συμπολίτες!


Υ.Γ. Πριν από λίγη ώρα μας πήραν τηλέφωνο και μας είπαν ότι ο μεγάλος μου (ο "θα δούμε!") κέρδισε ένα ποδήλατο! Πελάγη ευτυχίας επικρατούν στο Ανεμόσπιτο!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…