Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Να συνεχίσεις να γράφεις"

Το σχόλιο στο προηγούμενο πόστ είναι ένα σκούντημα στον ώμο... "Προχώρα!". Σαν να μην έχω δικαίωμα να μην προχωρήσω, σαν να μην έχω δικαίωμα να μην γράφω...
Η ελευθερία του να γράφεις όπως θέλεις, όσο θέλεις, για ό,τι θέλεις έχει γίνει, με τα χρόνια, ευθύνη! Μεγάλη... Και η αλήθεια είναι, όπως έχω ξαναπεί, ότι εδώ και καιρό με έχει παρασύρει η δύναμη των κοινωνικών δικτύων και κυρίως του twitter και έχω παραμελήσει αρκετά, αυτό εδώ, το πρώτο μου καράβι! Ομως αυτή η δύναμη - των 140 χαρακτήρων - είναι απίστευτα ισχυρή, απείρως ισχυρότερη από τα blogs αλλά και έτη φωτός από εκείνη των παλιών, παραδοσιακών ΜΜΕ. Είναι μια δύναμη παρεμβατική αλλά ελάχιστα αναλυτική. Κι αυτό είναι το μόνο της μειονέκτημα. Για όλα τα άλλα την τρέμουν. Την τρέμουν τα καθεστώτα της Ανατολής, τώρα άρχισαν να την τρέμουν και οι ολιγαρχίες της Δύσης, όπως η Βρετανία.
Ερχονται καιροί ακόμη πιο δύσκολοι αλλά και εξαιρετικά ενδιαφέροντες.
Οι θάλασσες που πλέουμε είναι φουρτουνιασμένες και τα ρεύματα μας πηγαίνουν σε άγνωστους προορισμούς, σε ταξίδια που δεν είχαμε καν φανταστεί και ήμασταν ελάχιστα προετοιμασμένοι.
Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον όσο ποτέ.
Χρειαζόμαστε τις παλιές και, κυρίως, τις νέες μας κοινότητες.
Χρειαζόμαστε μια νέα, με τους δικούς μας όρους αυτή τη φορά, παγκοσμιοποίηση καθώς η προηγούμενη έχει αποτύχει και τις συνέπειες αυτής της αποτυχίας τις λουζόμαστε όλοι μας.
Ο,τι δεν αλλάζει ριζικά πεθαίνει. Με έναν θάνατο αργό και βασανιστικό μέσα στην αγωνία και την ανασφάλεια.
Την ίδια στιγμή γεννιέται το καινούργιο. Εχει ήδη ξεμυτίσει.
Και γι αυτό το καινούργιο η ευθύνη του να γράφεις και να προχωράς γίνεται μεγαλύτερη.
Αλλωστε η Ευθύνη πήγαινε πάντοτε χέρι-χέρι με την Ελευθερία!
Προχωράμε λοιπόν!




Υ.Γ. Δεν είχα αποσώσει το ποστ αυτό και μαθαίνω για τον χαμό του Σπύρου, του γιου του Παντελή Μπουκάλα. Συντριβή!



“…Κανένα ποίημα ποτέ του δεν υψώθηκε / και δεν θα υψωθεί / όσο χελιδονάκι ταπεινό χωμάτινο / που απ’ το πολύ το μαύρο του / ολολευκαίνεται // Κανένα // Γι’ αυτό και συνεχίζουμε να γράφουμε

(από τα “Ρήματα” του Παντελή Μπουκάλα)




Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…