Αγανακτισμένες Σκέψεις 01: Αφού είναι έτσι, ε, τι να κάνουμε;

Αν διαβάσεις κανείς προσεχτικά και πάρει τοις μετρητοίς όλες τις ρυθμίσεις για τα εργασιακά θέματα στην Ελλάδα αλλά και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και μαζί τους δείκτες της ανεργίας καταλήγει σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα: Το Κεφάλαιο δείχνει και το δηλώνει δια των νόμων του, δεν έχει πλέον ανάγκη την εργατική δύναμη, τους εργαζόμενους!
Απ' ό,τι φαίνεται έχει βρει πλέον τον τρόπο να αναπαράγεται, να αυγατίζει και να επεκτείνεται από μοναχό του. Ανευ εργασίας και εργαζομένων. Για να μην πούμε πως εργασία και εργαζόμενοι μάλλον του είναι και λίγο, έως πολύ, εμπόδιο στην πορεία του.
Τραγικά νέα;
Οχι!
Υπέροχα νέα!
Αρκεί οι εργαζόμενοι να το πάρουν κι αυτοί χαμπάρι!
Οπως οι καπιταλιστές αποσύρουν τα κεφάλαιά τους από την κοινωνία και τα κρατούν μαντρωμένα και φυλαγμένα στα τραπεζικά του σεντούκια, στις θυρίδες και κάτω από τα πλακάκια των μπάνιων τους, έτσι και οι εργαζόμενοι μπορούν να αποσύρουν την εργατική τους δύναμη!
Εντελώς!
Και επ' αόριστον!
Μέχρι να δούμε ως πότε θα αντέξει ο πρώτος συλλογισμός και μαζί οι πολιτικές που τον εκφράζουν!
Για να δούμε!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...