Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεν απεργώ

Το διασωματειακό των εργαζομένων στον Τύπο και στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ έχει εξαγγείλει απεργία στις 7-8-9 και 10 Απριλίου.

Σήμερα, το λοιπόν, δηλώνω υπεύθυνα και με γνώση των συνεπειών ότι...

ΔΕΝ ΑΠΕΡΓΩ!

Δεν απεργώ για να σώσω τη θέση μου...
Δεν απεργώ για να κατοχυρωθώ εγώ τη στιγμή που εκατοντάδες, χιλιάδες εργαζόμενοι μένουν χωρίς δουλειά και χωρίς τα στοιχειώδη της επιβίωσης...
Δεν απεργώ για μηδενικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας...
Δεν απεργώ για να σώσω την υπερχρεωμένη από δάνεια ζωή μου...
Δεν απεργώ για να σωθούν άθλια περιοδικά και εφημερίδες της τσόντας και της αλητείας...
Δεν απεργώ μαζί με τους τριπλοθεσίτες "συναδέλφους" μου...
Δεν απεργώ μαζί με τους "τηλεδημοσιογράφους"...
Δεν απεργώ επειδή το ζητούν οι συνδικαλιστές-δούλοι των αφεντικών τους...
Δεν απεργώ μαζί με εκείνους που ντροπιάζουν και τη δουλειά και τους αγώνες μας...
Δεν απεργώ μαζί με εκείνους που αδιαφορούν τόσα χρόνια τώρα για τα "μπλοκάκια" και που δεν αναγνωρίζουν ως μέλη των σωματείων τους όσους δουλεύουν στα ενημερωτικά site...
Δεν απεργώ με εκείνους που ποτέ δεν έχουν καθίσει να συζητήσουν για ΠΟΙΑ ΜΜΕ, για ΠΟΙΑ Δημοσιογραφία μιλάμε και για το πως όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν...
Δεν απεργώ γιατί ΔΕΝ αδιαφορώ για εκείνους που θα ήθελαν να ενημερώνονται από εμάς...

ΑΠΕΡΓΩ...

...γιατί ΑΥΤΗ η Δημοσιογραφία είναι η δουλειά μου. Η μόνη δουλειά που θέλω και ξέρω να κάνω! Κι αυτή η δουλειά κινδυνεύει!

ΑΠΕΡΓΩ...

...γιατί τώρα όσο ποτέ, η Δημοσιογραφία θα έπρεπε να στέκεται στην πρώτη γραμμή του ελέγχου της εξουσίας, στο πλευρό του κάθε πολίτη και του κάθε εργαζόμενου

ΑΠΕΡΓΩ...

...γιατί θέλω να μετρήσω πόσο πραγματική ανάγκη υπάρχει για το προϊόν της δουλειάς μου κι αν αυτό είναι η βάση για την ενημέρωση, τον δημόσιο διάλογο, τη γνώση που μεταφέρεται από την κοινωνία μέσα στην κοινωνία, μέσα στα κοινωνικά δίκτυα των πολιτών...

ΑΠΕΡΓΩ...

...γιατί είναι λίγα αυτά που μπορεί να κάνει ο καθένας μόνος του. Γιατί είναι πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε μαζί σαν ομάδες και συλλογικότητες...

ΑΠΕΡΓΩ...

...γιατί πέρα από τις καθημερινές ανάγκες, πέρα από τις χρεωμένες ζωές, πέρα από την αγωνία να πληρώσω τους λογαριασμούς, πέρα από τις θέσεις εργασίας, εννοώ να υπερασπίζομαι το μόνο που μου έχει απομείνει: την αξιοπρέπειά μου! Την χαμένη τιμή της δουλειάς μου! Το δικαίωμα να κοιτάζω τα παιδιά μου, τους συντρόφους μου, τον κόσμο ολόκληρο στα μάτια. Και να λέω, πως όχι, δεν γονατίζω!

Θα μείνω όρθιος!

Γι αυτό ΑΠΕΡΓΩ!

Υ.Γ. 1 Στα 25 χρόνια που εξασκώ αυτό το επάγγελμα δεν έχω λείψει, παρά μόνο ΜΙΑ φορά, τον περασμένο Δεκέμβριο, από τις απεργιακές κινητοποιήσεις των δημοσιογράφων. Κι αυτή, τη ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ φορά που δεν απεργήσαμε, όσοι εργαζόμαστε στην Ελευθεροτυπία, ήταν γιατί θεωρήσαμε εκείνη την απεργία μια κοροϊδία στα μούτρα μας από την ηγεσία της ΕΣΗΕΑ.

Y.Γ. 2 Θερμοπαρακαλώ όποιον διάβασε αυτό το ποστ, να διαβάσει κι αυτό: Ονειρεύομαι εφημερίδες Ισως καταλάβει τι εννοώ, στην πράξη! Ή, έστω, στο όνειρο!





Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…