Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Δυσκοίλια Αριστερά του Αλκη Ρήγου και οι Μετανάστες

Εξακολουθώ να υποστηρίζω την άποψη, και δεν θα πάψω να το κάνω, ότι δεν μπορεί κάποιος να είναι μερικώς συγχυσμένος, μερικώς ανόητος, μερικώς προοδευτικός, μερικώς διαυγής, μερικώς φαιδρός, μερικώς αρτηριοσκληρωτικός...
Επίσης, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η παρανόηση ενός κειμένου, και μάλιστα από έναν καθηγητή ο οποίος οφείλει να διαλύει τις παρανοήσεις, δεν είναι διόλου συμπτωματική και μεμονωμένη. Οταν παρανοείς ένα κείμενο, που, διάβολε, είναι εκεί, μπροστά σου και μπορείς να το διαβάσεις και να το ξαναδιαβάσεις και να το ξαναδιαβάσεις, τότε τι κάνεις με την πραγματικότητα που είναι εκεί έξω;
Η περίπτωση του Αλκη Ρήγου δεν μπορεί λοιπόν να είναι άσχετη με την κατάσταση της Αριστεράς, της κατάστασης στα ελληνικά Πανεπιστήμια αλλά και το επίπεδο μέρους της ελληνικής διανόησης. Της Δημοκρατίας, στο τέλος-τέλος...
Διότι, για φαντάσου τι θα είχα να πάθουμε αν κάτι τέτοιοι τύποι αποκτούσαν, πέρα από την ακαδημαϊκή και την εκτελεστική εξουσία!
Τρόμος!
Οπως τρόμο προκαλεί και αυτό που συμβαίνει στη Νομική σχολή της Αθήνας όπου οι συγγενείς του Ρήγου αποφάσισαν να στήσουν ακτιβιστικό χάπενινγκ σε βάρος 230 μεταναστών.
Προφανώς το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με "την κατάληψη ενός δημόσιου χώρου" ούτε με τον τρόπο διαμαρτυρίας που κάνει την Τρέμη και τον Καψή να βαράνε τηλε-υστερίες...
Το πρόβλημα έχει να κάνει με αυτήν ακριβώς την παρανόηση της πραγματικότητας! Μιας πραγματικότητα ήδη προβληματική, καθότι εξαιρετικά πολύπλοκη και που, επειδή αδυνατώ να την εξηγήσω και αναλύσω αποφασίζω να την κάνω ακόμη πιο προβληματική και πολύπλοκη!
Η πραγματικότητα του (κάθε) Αλκη Ρήγου είναι ασπρόμαυρη...
Πράγμα που λίγο απέχει από την κατάμαυρη πραγματικότητα του Μιχαλολιάκου.
Είναι μια πραγματικότητα μανιχαϊστική.
Καλός ο ένας, κακός ο άλλος. Κι όσοι βλέπουν τα πράγματα "έγχρωμα" είναι "λίγοι", είναι "ανόητοι", είναι "γραφικοί"...
Σε αυτήν την πραγματικότητα "ο Μετανάστης είναι εξ ορισμού καλός (δηλαδή, δεν είναι άνθρωπος!) κι αφού είναι καλός, εμείς οι εξ ορισμού σωστοί μπορούμε άνετα να τον διατηρούμε ως pet στις ιδεοληπτικές μας ονειρώξεις κι επειδή επίσης έχουμε βαρεθεί την επαναστατική γυμναστική μπορούμε να τον βάλουμε να την κάνει αυτός για εμάς". Κι ας τον εκθέτουμε έτσι στο στόμα του Λύκου. Ας τον ρίχνουμε ανυπεράσπιστο απέναντι στα λιοντάρια της τηλεόρασης, απέναντι στους φόβους του μικροαστού, απέναντι στη βία της αστυνομίας...
Χωρίς στρατηγική, χωρίς διέξοδο... Τους παίρνουμε, τους οδηγούμε στη Νομική, τους αφήνουμε μέσα και μετά βγαίνουμε εμείς στα κανάλια και διαμαρτυρόμαστε!
Ούτε μια έξοδο κινδύνου δεν τους εξασφαλίζουμε, σε περίπτωση που μπουκάρουν μέσα και τους βγάλουν με τις αλυσίδες... Μπας και τους στείλουν πίσω στα σφαγεία των χωρών τους... Μπας και...

Ο Αλαβάνος (και όλος ο θίασος της κουλής αριστεράς) στον Πρετεντέρη, ο μετανάστης στον ντάκο!
Βολικό!
Τρομακτικό!
Λογικό όμως (δυστυχώς!) αν ο σκεφτείς ότι ο Αλκης Ρήγος παράγει "ιδεολογία" μη μπορώντας να διαβάσει καν ένα κείμενο!

Και πολύ ασχοληθήκαμε!
Μας στοιχειώσατε τα όνειρα... Μας καθηλώσατε στην ανοησία σας... Μας πνίξατε...
Το καταλάβατε;
Δεν μας αδειάζετε τη γωνιά τώρα να ασχοληθούμε και με τίποτα σοβαρό, κύριε Ρήγο;
Π.χ. με τους μετανάστες και τα τεράστια προβλήματά τους;



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…