Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κι όμως υπάρχουν απαντήσεις στα "τείχη" και τους φράχτες

Ιταλία: Χωριό-«φάντασμα» ζωντάνεψε από τους μετανάστες


Το Ριάτσε, ένα παραθαλάσσιο χωριό, στην περιοχή της Καλαβρίας, κινδύνευε να γίνει άλλο ένα χωριό-«φάντασμα» καθώς οι κάτοικοί του το εγκατέλειπαν αναζητώντας καλύτερη τύχη σε άλλες περιοχές της χώρας ή και στο εξωτερικό. Η παραγωγή είχε νεκρώσει, πολλά από τα σπίτια είχαν ερημώσει ενώ το σχολείο είχε βάλει λουκέτο λόγω της έλλειψης μαθητών.
Αυτά μέχρι πριν λίγα χρόνια. Σήμερα το Ριάτσε σφύζει από ζωή και η ανάπτυξή του είναι πρωτόγνωρη χάρη σε μια ιδέα του δημάρχου του και των τοπικών αρχών που επέτρεψαν σε πάνω από 200 μετανάστες από τη Σομαλία, την Αλβανία και το Ιράκ να εγκατασταθούν εκεί μόνιμα και να δουλέψουν.

Ο δήμαρχος Λουκάνο παραχώρησε όλα σχεδόν τα δημοτικά κτίρια στους μετανάστες αφού πρώτα να μετέτρεψε σε σπίτια και εργαστήρια. Από την πλευρά τους, οι ξένοι βοήθησαν στην ανακαίνιση αυτών των κτιρίων και επάνδρωσαν τις τοπικές επιχειρήσεις υαλουργίας και κοσμηματοποιίας καταφέρνοντας έτσι να εξασφαλίσουν ένα σταθερό εισόδημα το οποίο ξεπερνά τα 700 ευρώ το μήνα. Επίσης συνεχίζουν την μεγάλη παράδοση της περιοχής στην κατασκευή μπρούτζινων ειδών λαϊκής τέχνης.
Το "πείραμα" ξεκίνησε πριν από δώδεκα χρόνια, όταν ο δήμος επέτρεψε την εγκατάσταση Κούρδων μεταναστών. Σταδιακά άρχισαν να αντιμετωπίζονται και λύνονται τα προβλήματα ενσωμάτωσης των ξένων στην τοπική κοινωνία και να ξεπερνιούνται γραφειοκρατικές διαδικασίες. 
Σήμερα το Ριάτσε αποτελεί πρότυπο ανάπτυξης για την περιοχή η οποία μάλιστα είναι από τις φτωχότερες της Ιταλίας, με έντονα φαινόμενα ξενοφοβίας αλλά και υπό την "κατοχή" της Μαφία. Κι αυτό κάνει ακόμη πιο σημαντικό το εγχείρημα του δήμαρχου Λουκάνο και των τοπικών αρχών που αντί να χτίσουν τείχη και φράχτες προτίμησαν τον δρόμο της συμβίωσης και της ανάπτυξης με τους πρώην "λαθρομετανάστες".

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…