Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λίγες λέξεις για τη χρονιά που έφυγε...


«Ονειρεύομαι πράγματα που δεν έχουν ποτέ υπάρξει - και μετά λέω στον εαυτό μου: Γιατί όχι;»
George Bernard Shaw


Δεν ήταν εύκολο τα ταξίδι... Μάλλον από τα πιο δύσκολα. Είχε βράχια πολλά και ξέρες και υφάλους ύπουλους και κάτι μπουνάτσες που δεν κουνιόταν φύλλο. Κι ύστερα τρικυμίες και Κύκλωπες και Κίρκες και γουρούνια πολλά. Είχε σκληρές αποφάσεις, είχε εγωισμούς πολλούς, είχε πισωγυρίσματα. Λυγμούς που πνιγόντουσαν στο μαξιλάρι. Μάτια που στέγνωναν. Δόντια σφιγμένα. Είχε βίαιες αλλαγές πορείας και αποχωρισμούς. Αμείλικτους αποχωρισμούς με τρένα και αεροπλάνα που με τραβούσαν μακριά απ' ό,τι έχω αγαπήσει περισσότερο. Είχε μέρες που τις άφηνα να φύγουν από δίπλα μου, να μην με αγγίζουν. Νύχτες που με τύλιγαν σαν οχιές. Είδα φίλους να κρεμιούνται από το μεσιανό κατάρτι και άλλους να πετιούνται στη θάλασσα. Είδα γνωστούς να χάνουν τη δουλειά τους. Εζησα την αγωνία του να πορεύεσαι με χαλασμένη πυξίδα. Κι ύστερα έλεγα πως αν δεν σωθώ δεν θα μπορέσω να σώσω κανέναν.
Τέλειωσε καλά! Τέλειωσε σχεδόν ένδοξα!
Και κυρίως χωρίς θύματα! Χωρίς πραγματικές απώλειες...
Πληγές και γρατζουνιές και αιμορραγίες, ναι. Πέρασαν όλα όμως. Εμειναν ουλές-παράσημα.
Γονατίσαμε και ξανασηκωθήκαμε...

Ηταν μάθημα η χρονιά που πέρασε. Μεγάλο.
Δοκιμασία στην δοκιμασία. Πόνος στον πόνο. Φωτιά στη φωτιά. Παγωμάρα...
Ομως έτσι είναι τα μαθήματα...

Το πλοίο συνεχίζει το ταξίδι του.
Μπορεί να γίνει ακόμη πιο δύσκολο.
Ομως τώρα ξέρουμε!
Οτι μπορούμε!
Μπορούμε να πάμε πιο μακριά κι από τη μοίρα μας!

Θα κρατηθούμε!

Οπως τότε...
Πριν από 6 ακριβώς χρόνια. Οταν ο Anemos άνοιγε τα πανιά του!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…