Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το "σκυλάδικο" ως πλαίσιο αναφοράς ενός ψύλλου

Διαβάζω ένα από τα πάντα καλογραμμένα, συγκροτημένα, με αρχή, μέση και τέλος, εύστοχα μέσα στην δική τους στοχοθέτηση, κείμενα του Τάκη Θεοδωρόπουλου.
Παρομοιάζει την κοινωνική κρίση που ζούμε με τη ζωή της νύχτας που τελειώνει "κι έρχεται ο λογαριασμός".
Εξυπνο! Πολύ έξυπνο! Τόσο έξυπνο που σχεδόν συμφωνείς...
Σχεδόν...
...διότι μετά παίρνει ανάποδες στροφές ο εγκέφαλος... Τραβάει λοξά... τραβάει ζαβά... Και λες:
Ωστε αυτό είναι το πλαίσιο αναφοράς του διανοητή δημοσιογράφου συγγραφέα-δημοσιοσχετίστα ο οποίος κατονομάζεται στο άρθρο;
Το "Σκυλάδικο";
Και με αυτό το πλαίσιο αναφοράς ερμηνεύουν, διανοητές σαν τον Θεοδωρόπουλο τον κόσμο και προφητεύουν τα μελλούμενα;
Κι αν ακόμη όλα αυτά που λένε είναι σωστά (πες ότι είναι! Που ΔΕΝ είναι! Χάνουν από παντού!) η παρομοίωση φανερώνει τη δική τους βιωματική πραγματικότητα.
Πως, δηλαδή, είναι προφανές ότι οι εν λόγω εξαίρετοι διανοητές δεν έχουν ΠΟΤΕ τους κατέβει στον "Σιδηροδρομικό Σταθμό Θηβών" ή στο Λιανοκλάδι... Δεν έχουν ποτέ διασχίσει ένα δρομάκι στο Κερατσίνι... Πως δεν έχουν βρεθεί ποτέ χειμώνα στη Σάμο, στη Λέσβο, στη Σαμοθράκη. Χειμώνα, όχι καλοκαίρια ως σύνεδροι ή ομιλητές ή τουρίστες... Χειμώνα μαύρο!
Είναι προφανές πως την Αχαρνών την ξέρουν από περιγραφές...
Το ίδιο και την Σταυρούπολη ή την Νεάπολη, στη Θεσσαλονίκη...
Σε όλα αυτά τα μέρη, τα άγνωστα γι' αυτούς, υπάρχουν ΚΑΙ σκυλάδικα...
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που δεν το διανοούνται... Γιατί αν το είχαν έστω και μια φορά, από το φιμέ παράθυρο ενός αυτοκινήτου, αντικρίσει, θα βουτούσαν ξανά και ξανά την πένα τους στα κρυστάλλινα μελανοδοχεία τους...
Είναι φανερό, πως στην κοντή, ελάχιστη βόλτα της καθημερινής τους ζωής (Φάληρο-Μιχαλακοπούλου- Πατριάρχου Ιωακείμ- Κηφισιά) δεν μπορούν να προμηθευτούν πιο πλούσια υλικά για να φιλοτεχνήσουν τους κοινωνικούς πίνακες της Ελλάδας...
Αρκούνται στα ελάχιστα χρώματα που μπορούν να ελέγχουν (ή να τους ελέγχουν) καλύτερα!
Σκιτσάρουν...
Ισοπεδώνοντας σκιές και κρυφές πηγές φωτός...
Αποτυπώνουν σε δύο διαστάσεις αυτό τελικά παραμένει απερίγραπτο από τα κείμενά τους...
Γράφουν για τους "συνδικαλιστές ναυτεργάτες" χωρίς να διανοούνται το πως είναι να σαρώνει ο κομμένος κάβος και να σε αφήνει χωρίς ποδάρια (όπως πριν κάτι λίγες ημέρες)... Κούτσουρο ξερό για πάντα...
Γράφουν για τα "συνδικάτα" που "νεκρώνουν τη χώρα" χωρίς να έχουν την παραμικρή αίσθηση πως είναι να σε λούζει το πυρακτωμένο μετάλλευμα (όπως πριν κάτι λίγους μήνες...)...
Γράφουν για "αυτά τα ζώα της ΔΕΗ που απειλούν να βυθίσουν την Ελλάδα στο σκοτάδι" χωρίς να τους περνάει από το μυαλό πως είναι να περνάς τη μισή σου ζωή "σταυρωμένος" πάνω σε μια κολόνα...

Που να τα δουν όλα αυτά;
Πως να τα γνωρίζουν;
Στα αφηρημένα σχήματα της κανέλας πάνω στο αφρόγαλα του καπουτσίνο τους;

Κι όποιος τα βλέπει όλα αυτά;
Μα αυτός δεν είναι παρά "ο καρατερίστας Έλληνα που είναι ατίθασος, αδούλωτος"!

Κοινωνικά παράσιτα οι ίδιοι, όπως και όλο το συνάφι τους (μας) των ΜΜΕ, των βιβλιοεκδόσεων, των λογοτεχνικών και πολιτικών "καφέ", μπορούν να δουν μονάχα τον μικρό βιότοπο των άλλων παρασίτων, την πανίδα των σκυλάδικων και τη χλωρίδα των επιδοτούμενων διανοητών.
Παραγνωρίζοντας πως κάτω από τα πόδια τους είναι το δέρμα του σκύλου, πάνω στον οποίο παρασιτούν...
Ζουν ανάμεσα σε τρίχες και τρίχες περιγράφουν.
Ανυποψίαστοι (;;;) για το αίμα που κυλάει λίγα χιλιοστά πιο κάτω...

Επόμενο λοιπόν, όταν δεν αναγνωρίζεις τον Σκύλο να γράφεις με περισσή ευκολία για την κοινωνία-Σκυλάδικο!







(Εκ παραδρομής έγραψα αρχικά οτι το κείμενο είναι του Π.Μανδραβέλη... Είναι του Τ.Θ. συν-συγγραφέα του Π.Μ.)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…