Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η "κρίση" δεν αντέχει στο Open

Χθες το απόγευμα βρέθηκα Αλλού. Αλλού γι αλλού όμως! Σε ένα παράλληλο σύμπαν που ήξερα μεν ότι υπάρχει, το παρακολουθούσα με το "τηλεσκόπιο" αλλά ποτέ πριν δεν είχα επισκεφθεί.
Η "πύλη" ήταν το νέο Μουσείο Μπενάκη, στην Πειραιώς. Διαστημόπλοιο δεν ήταν απαραίτητο. Τη "γλώσσα" την ξέρω -τσάτρα πάτρα- αλλά επαρκώς. Οι natives πολλοί. Πάρα πολλοί. Γεμάτο το αμφιθέατρο. Αρκετοί γνωστοί. Περισσότεροι γνώριμοι. Νέα παιδιά οι περισσότεροι και μάλλον εγώ και καμιά δεκαριά άλλοι, μόνο, ανεβάζαμε δραματικά τον μέσο όρο ηλικίας.
Το τι παρουσιάστηκε το βλέπετε στο αμέσως προηγούμενο ποστ.
Κάποιες εφαρμογές ήταν καλούτσικες. Κάποιες αδιάφορες (για μένα). Κάποιες εξαιρετικές. Δεν έχει σημασία ποιες και πως και γιατί. Σημασία είχε ότι όλες είχαν από πίσω εκατοντάδες ώρες δουλειάς και δημιουργικότητας. Οι παρουσιάσεις τους -παρ' όλα τα μικρά τεχνικά προβλήματα- τρίλεπτες, ουσιαστικές, ακαριαίες. Ηθελες κι άλλο. Δεν βαριόσουν. Ισα-ίσα. Ηθελες να ρωτήσεις κι άλλα: "που βρήκατε τα ντάτα;", "πως τα αναβαθμίζετε;", "θα το βγάλετε και σε άλλες γλώσσες;", "πως θα βγάλετε να λεφτά σας;" και άλλα πολύ πιο ειδικά...
Εμαθα πράγματα που θα χρειαζόντουσαν ώρες, εβδομάδες, μήνες ψαξίματος για να τα μάθω. Και αν...
Χαμογέλασα με το κέφι και την ορμή τους...
Καμάρωσα όταν άκουγα ιστορίες επιτυχίας στο παγκόσμιο χωριουδάκι μας...
Ανάσανα όταν ένιωσα πως, ναι, υπάρχει ένας άλλος κόσμος, καλύτερος από την περιρρέουσα χλαπάτσα που παρουσιάζουν τα τηλεοπτικά ΜΜΕ...

"Παρατήρησες κάτι;" μου είπε ξάδελφός μου, φεύγοντας. "Πολλά! Πιο από όλα;" των ρώτησα.
"Πως ούτε μια φορά δεν ακούστηκε η λέξη 'κρίση'!"

Οντως!
Αυτό ήταν το καλύτερο του χθεσινού απογεύματος!
Και αξίζει σε όλους ένα μεγάλο "Μπράβο" και μόνο γι αυτό!

Θα τα ξαναπούμε σύντομα...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…