Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βλάπτουν κι οι δυό τους την Αθήνα το ίδιο; Από το Στάθη Τσαγκαρουσιάνο

Image
Τις τελευταίες μέρες αναπαράγεται στο διαδίκτυο μιά φράση του Χριστιανόπουλου, από πρόσφατη  συνέντευξή του (στην οποία, μεταξύ άλλων, εκδήλωσε την συμπάθειά του για τον σχεδόν σαλεμένο Άνθιμο).

Είχε πεί: «Εγώ ψηφίζω ανελλιπώς. Δεν έχω χάσει ψηφοφορία... Ψηφίζω διαρκώς λευκό. Δηλαδή, όχι ακριβώς λευκό, αλλά πάνω στο λευκό γράφω ένα ποίημα. Μια λέξη ή έναν στίχο. Δύο στίχους κυρίως χρησιμοποιώ. Εναν από ψαλμό του Δαυίδ "Μή πεποίθατε επ' άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων, οίς ούκ έστι σωτηρία" κι έναν ελαφρά παραλλαγμένο στίχο του Καβάφη που λέει "Βλάπτουν όλοι την Ελλάδα"»
H τελευταία φράση είναι βεβάιως η κυνική κατάληξη  του σαρκαστικότερου ίσως ποιήματος του Καβάφη ''Ας φρόντιζαν". Στο ποίημα, την  ξεστομίζει κάποιος που είναι το ακριβώς αντίθετο του Χριστιανόπουλου: τυχοδιώκτης, νέος με υγείαν αρίστην, πρόθυμος να κάνει καριέρα σε όποιο κόμμα τού δώσει χώρο, και σύμφωνα με δικά του λόγια "ένας ταλαίπωρος που ζητάει να μπαλωθεί".

Ας θυμηθούμε ολόκληρο το συγκλονιστικό ποίημα:

Ας φρόντιζαν

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Αυτή η μοιραία πόλις, η Αντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Αλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ' έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Αλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ' είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ' ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Αυτή είν' η πρόθεσίς μου.
Αν πάλι μ' εμποδίσουνε με τα συστήματά τους -
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ' εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ' απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ' εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ' τους τρεις.

Κ' είν' η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ' οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Αλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ' αυτόν.

*************************************
Τώρα που το ξαναδιαβάζουμε, το συμπέρασμα είναι ακριβώς αντίθετο από αυτό που εννοεί ο Χριστιανόπουλος.

Ο Καβάφης θεωρεί το "αψήφιστο της εκλογής" νοσηρό σύμπτωμα ενός ανθρώπου χαλασμένου, και την γενικευτική απόρριψη όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών, σημάδι του καιροσκοπισμού του.

Εννοεί: ότι δεν παίρνουν θέση, εκείνοι που θέλουν να παίζουν σε όλα ανεξαρτήτως τα ταμπλώ.

Κι αυτό είναι πολύ διαφορετικό, από το αίσθημα αηδίας που πνίγει μερικούς και τους τυφλώνει, ώστε να μη νοιάζονται πιά να δουν τις βασικές διαφορές ανάμεσα στους δύο αναθρώπους  που από μεθαύριο θα ορίζουν την ατμόσφαιρα της πόλης μας.
Διότι ΔΕΝ είναι όλοι ίδιοι.

Δεν είναι το ίδιο να αποφασίζει για τα πολιτιστικά του Δήμου η Ευφροσύνη Δοξιάδη

αντί για τον  Ψινακη.

Δεν είναι το ίδιο να αποφασίζει για την πολεοδομία της πόλης ο Τομπάζης
αντί για τον  Καφέζα.



Δεν είναι το ίδιο να υπερασπίζεται τα δικαώματα των κατοίκων ο Καμίνης αντί για τον Κακλαμάνη

Το ποίημα του Καβάφη εννοεί ακριβώς αυτό: ότι τη σύγχυση και το μηδενσμό τον καλλιεργούν οι τυχοδιώκτες, οι εξωφυλαρούχες των κομμάτων, οι κυνικοί.

Δείγμα αξιοπρέπειας και ελευθερίας είναι το να επιλέγεις εκείνον που θα διαμορφώνει καθημερινά το περιβάλλον όπου ζείς.

(Διαβάστε και το σχετικό κομμάτι της Ευφρσύνης Δοξιάδη: Θα παραδώσετε την Αθήνα του Περικλή στον Ψινάκη; )

13.11.2010

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…