Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νίκες, ήττες, συμμέτοχοι κι αμέτοχοι

Μεγάλη Νίκη που θα αργήσει;

...και οδηγούν σε δεκάδες, καθημερινές ήττες;

ή

Μικρές νίκες εδώ και τώρα;

...που κρύβουν τη μεγάλη Ήττα;

Σαν να λέμε:

"Τι Παπάγος, τι Πλαστήρας;"

(Μα σοβαρά μιλάμε; Είναι το ίδιο ο Κακλαμάνης και ο Γκιουλέκας με τον Καμίνη και τον Μπουτάρη;)

ή

"Το μη χείρον βέλτιστο;"

(Μα σοβαρά μιλάμε; Ήταν, για παράδειγμα, ο Μητρόπουλος το "μη χείρον"; Ο χειρότερος των χειρότερων για όποιον κι αν τον επέλεγε; Μήπως ήταν ο Αλαβάνος το "βέλτιστον";)

Πόσες εγκληματικές ανευθυνότητες κρύβει το πρώτο;
Πόσες μετρημένες προδοσίες το δεύτερο;

Νομίζουμε ότι το δίλημμα είναι νέο, χθεσινό...

Δεν είναι!
"Πανάρχαιο" είναι. Ή τουλάχιστον από τον εμφύλιο του 1824... Το "Γουδή"... Τον Μεγάλο Διχασμό... Τους Λαϊκούς και τους Βενιζελικούς... Την Κατοχή... Τον Εμφύλιο...

Δίλημμα ψευδές και ταυτόχρονα τόσο πραγματικό. Με συνέπειες τραγικές.
Πάνω σε αυτό θεσμίσαμε την κοινωνία μας. Με αυτό βηματίσαμε δύο αιώνες... Με αυτό χύσαμε ποτάμια αίματος...
..................................Μ' αυτό οδηγούμαστε στη βέβαιη οικονομική χρεοκοπία!

Αυτήν που θα επισφραγίσει την κοινωνική, πολιτική, ηθική μας χρεοκοπία που τόσα χρόνια κρύβαμε επιμελώς κάτω από το ντιβάνι...

Δεν μάθαμε ποτέ ούτε να κυβερνάμε ούτε και να κυβερνιόμαστε, όπως μας ήθελε, ως Πολίτες, ο Αριστοτέλης.
Και φοβάμαι ότι είναι πια πολύ αργά για να το μάθουμε.
Το μάθημα αυτό δεν διδάσκεται πλέον πουθενά.
Ούτε καν στην (αμερίμνως) Περιπατητική Σχολή της Αριστεράς.
Κάψαμε πολλές βιβλιοθήκες για να χαθεί το σχετικό απόσπασμα.
Κι όσοι το ήξεραν χάθηκαν στα αποσπάσματα.


Αυτός ο λαός επανιδρύθηκε (ή έστω προσπάθησε) ως λαός, χειραφετήθηκε (ή έστω ονειρεύτηκε) με ένα μεγαλειώδες δίλημμα: Ελευθερία ή Θάνατος.
Τόσο μεγαλειώδες που έπρεπε να αντικατασταθεί πάραυτα. Οπερ και εγένετο. Από μικρότερα διλήμματα, ευκόλως ελεγχόμενα...

Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε χθες στις Νίκες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Νίκες που μοιάζουν τόσο πολύ με ήττες.

...όσων προτιμήσαμε την απελπισμένη προδοσία της συνείδησής μας!

Η δημοκρατία μας έγινε βάρος αφόρητο. Κάτι παραπάνω: τι θεωρούμε πλέον άχρηστη! (Κάποιοι περνούν παχιές στρώσεις βερνίκι στις μαύρες μπότες του. Η παρέλαση αρχίζει!)

Στην υγειά μας!
Στις χαρές μας!

Αυτή τη φορά δεν ξέφυγε κανείς. Είτε συμμετείχε είτε όχι στη μάχη...


ΥΓ1: Το παραπάνω κείμενο έχει γραφτεί αποκλειστικά για εκείνους που νομίζουν ότι δεν τους αφορά καθόλου...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…