Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νίκες, ήττες, συμμέτοχοι κι αμέτοχοι

Μεγάλη Νίκη που θα αργήσει;

...και οδηγούν σε δεκάδες, καθημερινές ήττες;

ή

Μικρές νίκες εδώ και τώρα;

...που κρύβουν τη μεγάλη Ήττα;

Σαν να λέμε:

"Τι Παπάγος, τι Πλαστήρας;"

(Μα σοβαρά μιλάμε; Είναι το ίδιο ο Κακλαμάνης και ο Γκιουλέκας με τον Καμίνη και τον Μπουτάρη;)

ή

"Το μη χείρον βέλτιστο;"

(Μα σοβαρά μιλάμε; Ήταν, για παράδειγμα, ο Μητρόπουλος το "μη χείρον"; Ο χειρότερος των χειρότερων για όποιον κι αν τον επέλεγε; Μήπως ήταν ο Αλαβάνος το "βέλτιστον";)

Πόσες εγκληματικές ανευθυνότητες κρύβει το πρώτο;
Πόσες μετρημένες προδοσίες το δεύτερο;

Νομίζουμε ότι το δίλημμα είναι νέο, χθεσινό...

Δεν είναι!
"Πανάρχαιο" είναι. Ή τουλάχιστον από τον εμφύλιο του 1824... Το "Γουδή"... Τον Μεγάλο Διχασμό... Τους Λαϊκούς και τους Βενιζελικούς... Την Κατοχή... Τον Εμφύλιο...

Δίλημμα ψευδές και ταυτόχρονα τόσο πραγματικό. Με συνέπειες τραγικές.
Πάνω σε αυτό θεσμίσαμε την κοινωνία μας. Με αυτό βηματίσαμε δύο αιώνες... Με αυτό χύσαμε ποτάμια αίματος...
..................................Μ' αυτό οδηγούμαστε στη βέβαιη οικονομική χρεοκοπία!

Αυτήν που θα επισφραγίσει την κοινωνική, πολιτική, ηθική μας χρεοκοπία που τόσα χρόνια κρύβαμε επιμελώς κάτω από το ντιβάνι...

Δεν μάθαμε ποτέ ούτε να κυβερνάμε ούτε και να κυβερνιόμαστε, όπως μας ήθελε, ως Πολίτες, ο Αριστοτέλης.
Και φοβάμαι ότι είναι πια πολύ αργά για να το μάθουμε.
Το μάθημα αυτό δεν διδάσκεται πλέον πουθενά.
Ούτε καν στην (αμερίμνως) Περιπατητική Σχολή της Αριστεράς.
Κάψαμε πολλές βιβλιοθήκες για να χαθεί το σχετικό απόσπασμα.
Κι όσοι το ήξεραν χάθηκαν στα αποσπάσματα.


Αυτός ο λαός επανιδρύθηκε (ή έστω προσπάθησε) ως λαός, χειραφετήθηκε (ή έστω ονειρεύτηκε) με ένα μεγαλειώδες δίλημμα: Ελευθερία ή Θάνατος.
Τόσο μεγαλειώδες που έπρεπε να αντικατασταθεί πάραυτα. Οπερ και εγένετο. Από μικρότερα διλήμματα, ευκόλως ελεγχόμενα...

Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε χθες στις Νίκες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Νίκες που μοιάζουν τόσο πολύ με ήττες.

...όσων προτιμήσαμε την απελπισμένη προδοσία της συνείδησής μας!

Η δημοκρατία μας έγινε βάρος αφόρητο. Κάτι παραπάνω: τι θεωρούμε πλέον άχρηστη! (Κάποιοι περνούν παχιές στρώσεις βερνίκι στις μαύρες μπότες του. Η παρέλαση αρχίζει!)

Στην υγειά μας!
Στις χαρές μας!

Αυτή τη φορά δεν ξέφυγε κανείς. Είτε συμμετείχε είτε όχι στη μάχη...


ΥΓ1: Το παραπάνω κείμενο έχει γραφτεί αποκλειστικά για εκείνους που νομίζουν ότι δεν τους αφορά καθόλου...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…