Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι να πεις; Τι να ΜΗΝ πεις;

Να μιλήσω, λοιπόν. Να γράψω. Και τι να πω;
Να μπω και πάλι στον κύκλο της γκρίνιας; Οταν όλοι βολεύονται στην γκρίνια τους;
Της γραφικής οργής; Οταν όλοι παριστάνουν πίσω από το μίζερο γραφειάκι τους τους οργισμένους;
Του μοναχικού ουρλιαχτού; Οταν όλα τα πνίγει η βουβαμάρα και το σάστισμα;
Της σάτιρας και του χιούμορ;

Τι; Με τι όπλα να πολεμήσω;

Και, κυρίως, για ποιον;

Ας μιλήσω λοιπόν... Κι είμαι σίγουρος ότι σε κανέναν δεν θα αρέσει...

Ας πω για τον λαό της Γαλλίας, του μαθητές, τους φοιτητές, τους εργάτες και τους υπαλλήλους που αντιστέκονται!

Για το λαό της Ρουμανίας, της Ουγγαρίας... Για τους λαούς που ξυπνούν!

Ας πω, ακόμη, και για το υπέροχο ΝΗΣΙ. Τόσο υπέροχο που δεν το αξίζουμε να το έχουμε. Γιατί μετά θα δούμε Μάστερσεφ και Αρβύλες...

Ας πω για κάποιους λίγους που προσπαθούν... Ακόμη και μέσα στο βρώμικο, στο κουρελιασμένο σινάφι μας, το δημοσιογραφικό... Οπως οι άνθρωποι της ΕΣΗΕΜΘ που, έστω κι αργά, κάνουν υπέροχα πράγματα και που είμαι περήφανος που συμμετέχω σε αυτά...

Ας πω για τις κολεκτίβες που γεννιούνται κι ανθίζουν σε όλη την Ελλάδα...

Και;
Καταλάβατε τίποτα;
Αλλάζει κάτι;

'Η μήπως να πω για τα χάλια μας πάλι;

Τα χάλια της (παρα-)δημοσιογραφίας; Τους αληταράδες "δημοσιογράφους" των μεγκαλοκάναλων;


Να πω για χάλια της αριστεράς; Και των άθλιων, πανάθλιων επιλογών της για τις επερχόμενες εκλογές;

Σταμάτησα να μιλάω και αποχώρησα από το ψυχιατρείο του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ μετά από την τραγική επιλογή του τραγικού Μητρόπουλου. Αλλά και την "εναλλακτική" του αδικοχαμένου Αλαβάνου. Για τις φαιδρές επιλογές τους σε όλη τη χώρα.

Πολλά μπορώ να πω και περισσότερα ΔΕΝ θέλω να πω.


Σπάω τη σιωπή μου (για πολύ ή για λίγο, δεν έχει καμιά σημασία) μόνο για έναν λόγο. Διότι έχω μάθει σε όλα τα μεγάλα και σημαντικά που συμβαίνουν γύρω μου, να παίρνω θέση.
Θέση σαφή και ξεκάθαρη.
Να μην βγάζω ποτέ την ουρά μου απ' έξω, κι ας το πληρώνω αυτό ακριβά κάθε φορά.

Και το μεγάλο που σήμερα είναι μπροστά μας είναι οι εκλογές της 7ης Νοεμβρίου. Είναι η μεγάλη ευκαιρία να πούμε πως όχι, δεν σκύβουμε το κεφάλι στις δυνάμεις Κατοχής της χώρας.

Κι ένας τρόπος υπάρχει γι αυτό. Μόνο ένας.

Ο "ΑΝεμος" στηρίζει με κάθε τρόπο, μέσα από αυτό το μπλογκ, το μόνο σχήμα που δεν μασάει τα λόγια του, που έχει συνέπεια, που δεν μπουρδολογεί, που δεν υποστηρίζει απατεώνες και τυχάρπαστους, που αντλεί τη δύναμή του από τους εργαζόμενους, από όσους πραγματικά υποφέρουν: τους συνδυασμούς της "Λαϊκής Συσπείρωσης" σε ολόκληρη την Ελλάδα!

Στο δρόμο της ανυπακοής και της λαϊκής αντεπίθεσης!

Αυτά είχα να πω!

Προς το παρόν!




Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…